Vana Parva, Adhyaya 164

ततस्तामवसं प्रीतो रजनीं तत्र भारत

प्रसादाद्देवदेवस्य त्र्यम्बकस्य महात्मनः

व्युषितो रजनीं चाहं कृत्वा पूर्वाह्णिकक्रियाम्

अपश्यं तं द्विजश्रेष्ठं दृष्टवानस्मि यं पुरा

तस्मै चाहं यथावृत्तं सर्वमेव न्यवेदयम्

भगवन्तं महादेवं समेतोऽस्मीति भारत

स मामुवाच राजेन्द्र प्रीयमाणो द्विजोत्तमः

दृष्टस्त्वया महादेवो यथा नान्येन केनचित्

समेत्य लोकपालैस्तु सर्वैर्वैवस्वतादिभिः

द्रष्टास्यनघ देवेन्द्रं स च तेऽस्त्राणि दास्यति

एवमुक्त्वा स मां राजन्नाश्लिष्य च पुनः पुनः

अगच्छत्स यथाकामं ब्राह्मणः सूर्यसंनिभः

अथापराह्णे तस्याह्नः प्रावात्पुण्यः समीरणः

पुनर्नवमिमं लोकं कुर्वन्निव सपत्नहन्

दिव्यानि चैव माल्यानि सुगन्धीनि नवानि च

शैशिरस्य गिरेः पादे प्रादुरासन्समीपतः

वादित्राणि च दिव्यानि सुघोषाणि समन्ततः

स्तुतयश्चेन्द्रसंयुक्ता अश्रूयन्त मनोहराः

गणाश्चाप्सरसां तत्र गन्धर्वाणां तथैव च

पुरस्ताद्देवदेवस्य जगुर्गीतानि सर्वशः

मरुतां च गणास्तत्र देवयानैरुपागमन्

महेन्द्रानुचरा ये च देवसद्मनिवासिनः

ततो मरुत्वान्हरिभिर्युक्तैर्वाहैः स्वलंकृतैः

शचीसहायस्तत्रायात्सह सर्वैस्तदामरैः

एतस्मिन्नेव काले तु कुबेरो नरवाहनः

दर्शयामास मां राजँल्लक्ष्म्या परमया युतः

दक्षिणस्यां दिशि यमं प्रत्यपश्यं व्यवस्थितम्

वरुणं देवराजं च यथास्थानमवस्थितम्

ते मामूचुर्महाराज सान्त्वयित्वा सुरर्षभाः

सव्यसाचिन्समीक्षस्व लोकपालानवस्थितान्

सुरकार्यार्थसिद्ध्यर्थं दृष्टवानसि शंकरम्

अस्मत्तोऽपि गृहाण त्वमस्त्राणीति समन्ततः

ततोऽहं प्रयतो भूत्वा प्रणिपत्य सुरर्षभान्

प्रत्यगृह्णं तदास्त्राणि महान्ति विधिवत्प्रभो

गृहीतास्त्रस्ततो देवैरनुज्ञातोऽस्मि भारत

अथ देवा ययुः सर्वे यथागतमरिंदम

मघवानपि देवेशो रथमारुह्य सुप्रभम्

उवाच भगवान्वाक्यं स्मयन्निव सुरारिहा

पुरैवागमनादस्माद्वेदाहं त्वां धनंजय

अतः परं त्वहं वै त्वां दर्शये भरतर्षभ

त्वया हि तीर्थेषु पुरा समाप्लावः कृतोऽसकृत्

तपश्चेदं पुरा तप्तं स्वर्गं गन्तासि पाण्डव

भूयश्चैव तु तप्तव्यं तपः परमदारुणम्

उवाच भगवान्सर्वं तपसश्चोपपादनम्

मातलिर्मन्नियोगात्त्वां त्रिदिवं प्रापयिष्यति

विदितस्त्वं हि देवानामृषीणां च महात्मनाम्

ततोऽहमब्रुवं शक्रं प्रसीद भगवन्मम

आचार्यं वरये त्वाहमस्त्रार्थं त्रिदशेश्वर

क्रूरं कर्मास्त्रवित्तात करिष्यसि परंतप

यदर्थमस्त्राणीप्सुस्त्वं तं कामं पाण्डवाप्नुहि

ततोऽहमब्रुवं नाहं दिव्यान्यस्त्राणि शत्रुहन्

मानुषेषु प्रयोक्ष्यामि विनास्त्रप्रतिघातनम्

तानि दिव्यानि मेऽस्त्राणि प्रयच्छ विबुधाधिप

लोकांश्चास्त्रजितान्पश्चाल्लभेयं सुरपुंगव

परीक्षार्थं मयैतत्ते वाक्यमुक्तं धनंजय

ममात्मजस्य वचनं सूपपन्नमिदं तव

शिक्ष मे भवनं गत्वा सर्वाण्यस्त्राणि भारत

वायोरग्नेर्वसुभ्योऽथ वरुणात्समरुद्गणात्

साध्यं पैतामहं चैव गन्धर्वोरगरक्षसाम्

वैष्णवानि च सर्वाणि नैरृतानि तथैव च

मद्गतानि च यानीह सर्वास्त्राणि कुरूद्वह