Vana Parva, Adhyaya 163

यथागतं गते शक्रे भ्रातृभिः सह संगतः

कृष्णया चैव बीभत्सुर्धर्मपुत्रमपूजयत्

अभिवादयमानं तु मूर्ध्न्युपाघ्राय पाण्डवम्

हर्षगद्गदया वाचा प्रहृष्टोऽर्जुनमब्रवीत्

कथमर्जुन कालोऽयं स्वर्गे व्यतिगतस्तव

कथं चास्त्राण्यवाप्तानि देवराजश्च तोषितः

सम्यग्वा ते गृहीतानि कच्चिदस्त्राणि भारत

कच्चित्सुराधिपः प्रीतो रुद्रश्चास्त्राण्यदात्तव

यथा दृष्टश्च ते शक्रो भगवान्वा पिनाकधृक्

यथा चास्त्राण्यवाप्तानि यथा चाराधितश्च ते

यथोक्तवांस्त्वां भगवाञ्शतक्रतुररिंदम

कृतप्रियस्त्वयास्मीति तच्च ते किं प्रियं कृतम्

एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण महाद्युते

यथा तुष्टो महादेवो देवराजश्च तेऽनघ

यच्चापि वज्रपाणेस्ते प्रियं कृतमरिंदम

एतदाख्याहि मे सर्वमखिलेन धनंजय

शृणु हन्त महाराज विधिना येन दृष्टवान्

शतक्रतुमहं देवं भगवन्तं च शंकरम्

विद्यामधीत्य तां राजंस्त्वयोक्तामरिमर्दन

भवता च समादिष्टस्तपसे प्रस्थितो वनम्

भृगुतुङ्गमथो गत्वा काम्यकादास्थितस्तपः

एकरात्रोषितः कंचिदपश्यं ब्राह्मणं पथि

स मामपृच्छत्कौन्तेय क्वासि गन्ता ब्रवीहि मे

तस्मा अवितथं सर्वमब्रुवं कुरुनन्दन

स तथ्यं मम तच्छ्रुत्वा ब्राह्मणो राजसत्तम

अपूजयत मां राजन्प्रीतिमांश्चाभवन्मयि

ततो मामब्रवीत्प्रीतस्तप आतिष्ठ भारत

तपस्वी नचिरेण त्वं द्रक्ष्यसे विबुधाधिपम्

ततोऽहं वचनात्तस्य गिरिमारुह्य शैशिरम्

तपोऽतप्यं महाराज मासं मूलफलाशनः

द्वितीयश्चापि मे मासो जलं भक्षयतो गतः

निराहारस्तृतीयेऽथ मासे पाण्डवनन्दन

ऊर्ध्वबाहुश्चतुर्थं तु मासमस्मि स्थितस्तदा

न च मे हीयते प्राणस्तदद्भुतमिवाभवत्

चतुर्थे समभिक्रान्ते प्रथमे दिवसे गते

वराहसंस्थितं भूतं मत्समीपमुपागमत्

निघ्नन्प्रोथेन पृथिवीं विलिखंश्चरणैरपि

संमार्जञ्जठरेणोर्वीं विवर्तंश्च मुहुर्मुहुः

अनु तस्यापरं भूतं महत्कैरातसंस्थितम्

धनुर्बाणासिमत्प्राप्तं स्त्रीगणानुगतं तदा

ततोऽहं धनुरादाय तथाक्षय्यौ महेषुधी

अताडयं शरेणाथ तद्भूतं लोमहर्षणम्

युगपत्तत्किरातश्च विकृष्य बलवद्धनुः

अभ्याजघ्ने दृढतरं कम्पयन्निव मे मनः

स तु मामब्रवीद्राजन्मम पूर्वपरिग्रहः

मृगयाधर्ममुत्सृज्य किमर्थं ताडितस्त्वया

एष ते निशितैर्बाणैर्दर्पं हन्मि स्थिरो भव

स वर्ष्मवान्महाकायस्ततो मामभ्यधावत

ततो गिरिमिवात्यर्थमावृणोन्मां महाशरैः

तं चाहं शरवर्षेण महता समवाकिरम्

ततः शरैर्दीप्तमुखैः पत्रितैरनुमन्त्रितैः

प्रत्यविध्यमहं तं तु वज्रैरिव शिलोच्चयम्

तस्य तच्छतधा रूपमभवच्च सहस्रधा

तानि चास्य शरीराणि शरैरहमताडयम्

पुनस्तानि शरीराणि एकीभूतानि भारत

अदृश्यन्त महाराज तान्यहं व्यधमं पुनः

अणुर्बृहच्छिरा भूत्वा बृहच्चाणुशिराः पुनः

एकीभूतस्तदा राजन्सोऽभ्यवर्तत मां युधि

यदाभिभवितुं बाणैर्नैव शक्नोमि तं रणे

ततोऽहमस्त्रमातिष्ठं वायव्यं भरतर्षभ

न चैनमशकं हन्तुं तदद्भुतमिवाभवत्

तस्मिन्प्रतिहते चास्त्रे विस्मयो मे महानभूत्