Vana Parva, Adhyaya 155

निहते राक्षसे तस्मिन्पुनर्नारायणाश्रमम्

अभ्येत्य राजा कौन्तेयो निवासमकरोत्प्रभुः

स समानीय तान्सर्वान्भ्रातॄनित्यब्रवीद्वचः

द्रौपद्या सहितान्काले संस्मरन्भ्रातरं जयम्

समाश्चतस्रोऽभिगताः शिवेन चरतां वने

कृतोद्देशश्च बीभत्सुः पञ्चमीमभितः समाम्

प्राप्य पर्वतराजानं श्वेतं शिखरिणां वरम्

तत्रापि च कृतोद्देशः समागमदिदृक्षुभिः

कृतश्च समयस्तेन पार्थेनामिततेजसा

पञ्च वर्षाणि वत्स्यामि विद्यार्थीति पुरा मयि

तत्र गाण्डीवधन्वानमवाप्तास्त्रमरिंदमम्

देवलोकादिमं लोकं द्रक्ष्यामः पुनरागतम्

इत्युक्त्वा ब्राह्मणान्सर्वानामन्त्रयत पाण्डवः

कारणं चैव तत्तेषामाचचक्षे तपस्विनाम्

तमुग्रतपसः प्रीताः कृत्वा पार्थं प्रदक्षिणम्

ब्राह्मणास्तेऽन्वमोदन्त शिवेन कुशलेन च

सुखोदर्कमिमं क्लेशमचिराद्भरतर्षभ

क्षत्रधर्मेण धर्मज्ञ तीर्त्वा गां पालयिष्यसि

तत्तु राजा वचस्तेषां प्रतिगृह्य तपस्विनाम्

प्रतस्थे सह विप्रैस्तैर्भ्रातृभिश्च परंतपः

द्रौपद्या सहितः श्रीमान्हैडिम्बेयादिभिस्तथा

राक्षसैरनुयातश्च लोमशेनाभिरक्षितः

क्वचिज्जगाम पद्भ्यां तु राक्षसैरुह्यते क्वचित्

तत्र तत्र महातेजा भ्रातृभिः सह सुव्रतः

ततो युधिष्ठिरो राजा बहून्क्लेशान्विचिन्तयन्

सिंहव्याघ्रगजाकीर्णामुदीचीं प्रययौ दिशम्

अवेक्षमाणः कैलासं मैनाकं चैव पर्वतम्

गन्धमादनपादांश्च मेरुं चापि शिलोच्चयम्

उपर्युपरि शैलस्य बह्वीश्च सरितः शिवाः

प्रस्थं हिमवतः पुण्यं ययौ सप्तदशेऽहनि

ददृशुः पाण्डवा राजन्गन्धमादनमन्तिकात्

पृष्ठे हिमवतः पुण्ये नानाद्रुमलतायुते

सलिलावर्तसंजातैः पुष्पितैश्च महीरुहैः

समावृतं पुण्यतममाश्रमं वृषपर्वणः

तमुपक्रम्य राजर्षिं धर्मात्मानमरिंदमाः

पाण्डवा वृषपर्वाणमवन्दन्त गतक्लमाः

अभ्यनन्दत्स राजर्षिः पुत्रवद्भरतर्षभान्

पूजिताश्चावसंस्तत्र सप्तरात्रमरिंदमाः

अष्टमेऽहनि संप्राप्ते तमृषिं लोकविश्रुतम्

आमन्त्र्य वृषपर्वाणं प्रस्थानं समरोचयन्

एकैकशश्च तान्विप्रान्निवेद्य वृषपर्वणे

न्यासभूतान्यथाकालं बन्धूनिव सुसत्कृतान्

ततस्ते वरवस्त्राणि शुभान्याभरणानि च

न्यदधुः पाण्डवास्तस्मिन्नाश्रमे वृषपर्वणः

अतीतानागते विद्वान्कुशलः सर्वधर्मवित्

अन्वशासत्स धर्मज्ञः पुत्रवद्भरतर्षभान्

तेऽनुज्ञाता महात्मानः प्रययुर्दिशमुत्तराम्

कृष्णया सहिता वीरा ब्राह्मणैश्च महात्मभिः

तान्प्रस्थितानन्वगच्छद्वृषपर्वा महीपतिः

उपन्यस्य महातेजा विप्रेभ्यः पाण्डवांस्तदा

अनुसंसाध्य कौन्तेयानाशीर्भिरभिनन्द्य च

वृषपर्वा निववृते पन्थानमुपदिश्य च

नानामृगगणैर्जुष्टं कौन्तेयः सत्यविक्रमः

पदातिर्भ्रातृभिः सार्धं प्रातिष्ठत युधिष्ठिरः

नानाद्रुमनिरोधेषु वसन्तः शैलसानुषु

पर्वतं विविशुः श्वेतं चतुर्थेऽहनि पाण्डवाः

महाभ्रघनसंकाशं सलिलोपहितं शुभम्

मणिकाञ्चनरम्यं च शैलं नानासमुच्छ्रयम्

ते समासाद्य पन्थानं यथोक्तं वृषपर्वणा

अनुसस्रुर्यथोद्देशं पश्यन्तो विविधान्नगान्

उपर्युपरि शैलस्य गुहाः परमदुर्गमाः

सुदुर्गमांस्ते सुबहून्सुखेनैवाभिचक्रमुः