Vana Parva, Adhyaya 154

ततस्तान्परिविश्वस्तान्वसतस्तत्र पाण्डवान्

गतेषु तेषु रक्षःसु भीमसेनात्मजेऽपि च

रहितान्भीमसेनेन कदाचित्तान्यदृच्छया

जहार धर्मराजानं यमौ कृष्णां च राक्षसः

ब्राह्मणो मन्त्रकुशलः सर्वास्त्रेष्वस्त्रवित्तमः

इति ब्रुवन्पाण्डवेयान्पर्युपास्ते स्म नित्यदा

परीक्षमाणः पार्थानां कलापानि धनूंषि च

अन्तरं समभिप्रेप्सुर्नाम्ना ख्यातो जटासुरः

स भीमसेने निष्क्रान्ते मृगयार्थमरिंदमे

अन्यद्रूपं समास्थाय विकृतं भैरवं महत्

गृहीत्वा सर्वशस्त्राणि द्रौपदीं परिगृह्य च

प्रातिष्ठत स दुष्टात्मा त्रीन्गृहीत्वा च पाण्डवान्

सहदेवस्तु यत्नेन ततोऽपक्रम्य पाण्डवः

आक्रन्दद्भीमसेनं वै येन यातो महाबलः

तमब्रवीद्धर्मराजो ह्रियमाणो युधिष्ठिरः

धर्मस्ते हीयते मूढ न चैनं समवेक्षसे

येऽन्ये केचिन्मनुष्येषु तिर्यग्योनिगता अपि

गन्धर्वयक्षरक्षांसि वयांसि पशवस्तथा

मनुष्यानुपजीवन्ति ततस्त्वमुपजीवसि

समृद्ध्या ह्यस्य लोकस्य लोको युष्माकमृध्यते

इमं च लोकं शोचन्तमनुशोचन्ति देवताः

पूज्यमानाश्च वर्धन्ते हव्यकव्यैर्यथाविधि

वयं राष्ट्रस्य गोप्तारो रक्षितारश्च राक्षस

राष्ट्रस्यारक्ष्यमाणस्य कुतो भूतिः कुतः सुखम्

न च राजावमन्तव्यो रक्षसा जात्वनागसि

अणुरप्यपचारश्च नास्त्यस्माकं नराशन

द्रोग्धव्यं न च मित्रेषु न विश्वस्तेषु कर्हिचित्

येषां चान्नानि भुञ्जीत यत्र च स्यात्प्रतिश्रयः

स त्वं प्रतिश्रयेऽस्माकं पूज्यमानः सुखोषितः

भुक्त्वा चान्नानि दुष्प्रज्ञ कथमस्माञ्जिहीर्षसि

एवमेव वृथाचारो वृथावृद्धो वृथामतिः

वृथामरणमर्हस्त्वं वृथाद्य न भविष्यसि

अथ चेद्दुष्टबुद्धिस्त्वं सर्वैर्धर्मैर्विवर्जितः

प्रदाय शस्त्राण्यस्माकं युद्धेन द्रौपदीं हर

अथ चेत्त्वमविज्ञाय इदं कर्म करिष्यसि

अधर्मं चाप्यकीर्तिं च लोके प्राप्स्यसि केवलम्

एतामद्य परामृश्य स्त्रियं राक्षस मानुषीम्

विषमेतत्समालोड्य कुम्भेन प्राशितं त्वया

ततो युधिष्ठिरस्तस्य भारिकः समपद्यत

स तु भाराभिभूतात्मा न तथा शीघ्रगोऽभवत्

अथाब्रवीद्द्रौपदीं च नकुलं च युधिष्ठिरः

मा भैष्ट राक्षसान्मूढाद्गतिरस्य मया हृता

नातिदूरे महाबाहुर्भविता पवनात्मजः

अस्मिन्मुहूर्ते संप्राप्ते न भविष्यति राक्षसः

सहदेवस्तु तं दृष्ट्वा राक्षसं मूढचेतसम्

उवाच वचनं राजन्कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्

राजन्किं नाम तत्कृत्यं क्षत्रियस्यास्त्यतोऽधिकम्

यद्युद्धेऽभिमुखः प्राणांस्त्यजेच्छत्रूञ्जयेत वा

एष चास्मान्वयं चैनं युध्यमानाः परंतप

सूदयेम महाबाहो देशकालो ह्ययं नृप

क्षत्रधर्मस्य संप्राप्तः कालः सत्यपराक्रम

जयन्तः पात्यमाना वा प्राप्तुमर्हाम सद्गतिम्

राक्षसे जीवमानेऽद्य रविरस्तमियाद्यदि

नाहं ब्रूयां पुनर्जातु क्षत्रियोऽस्मीति भारत

भो भो राक्षस तिष्ठस्व सहदेवोऽस्मि पाण्डवः

हत्वा वा मां नयस्वैनान्हतो वाद्येह स्वप्स्यसि

तथैव तस्मिन्ब्रुवति भीमसेनो यदृच्छया

प्रादृश्यत महाबाहुः सवज्र इव वासवः

सोऽपश्यद्भ्रातरौ तत्र द्रौपदीं च यशस्विनीम्

क्षितिस्थं सहदेवं च क्षिपन्तं राक्षसं तदा

मार्गाच्च राक्षसं मूढं कालोपहतचेतसम्

भ्रमन्तं तत्र तत्रैव दैवेन विनिवारितम्