Vana Parva, Adhyaya 54

अथ काले शुभे प्राप्ते तिथौ पुण्ये क्षणे तथा

आजुहाव महीपालान्भीमो राजा स्वयंवरे

तच्छ्रुत्वा पृथिवीपालाः सर्वे हृच्छयपीडिताः

त्वरिताः समुपाजग्मुर्दमयन्तीमभीप्सवः

कनकस्तम्भरुचिरं तोरणेन विराजितम्

विविशुस्ते महारङ्गं नृपाः सिंहा इवाचलम्

तत्रासनेषु विविधेष्वासीनाः पृथिवीक्षितः

सुरभिस्रग्धराः सर्वे सुमृष्टमणिकुण्डलाः

तां राजसमितिं पूर्णां नागैर्भोगवतीमिव

संपूर्णां पुरुषव्याघ्रैर्व्याघ्रैर्गिरिगुहामिव

तत्र स्म पीना दृश्यन्ते बाहवः परिघोपमाः

आकारवन्तः सुश्लक्ष्णाः पञ्चशीर्षा इवोरगाः

सुकेशान्तानि चारूणि सुनासानि शुभानि च

मुखानि राज्ञां शोभन्ते नक्षत्राणि यथा दिवि

दमयन्ती ततो रङ्गं प्रविवेश शुभानना

मुष्णन्ती प्रभया राज्ञां चक्षूंषि च मनांसि च

तस्या गात्रेषु पतिता तेषां दृष्टिर्महात्मनाम्

तत्र तत्रैव सक्ताभून्न चचाल च पश्यताम्

ततः संकीर्त्यमानेषु राज्ञां नामसु भारत

ददर्श भैमी पुरुषान्पञ्च तुल्याकृतीनिव

तान्समीक्ष्य ततः सर्वान्निर्विशेषाकृतीन्स्थितान्

संदेहादथ वैदर्भी नाभ्यजानान्नलं नृपम्

यं यं हि ददृशे तेषां तं तं मेने नलं नृपम्

सा चिन्तयन्ती बुद्ध्याथ तर्कयामास भामिनी

कथं नु देवाञ्जानीयां कथं विद्यां नलं नृपम्

एवं संचिन्तयन्ती सा वैदर्भी भृशदुःखिता

श्रुतानि देवलिङ्गानि चिन्तयामास भारत

देवानां यानि लिङ्गानि स्थविरेभ्यः श्रुतानि मे

तानीह तिष्ठतां भूमावेकस्यापि न लक्षये

सा विनिश्चित्य बहुधा विचार्य च पुनः पुनः

शरणं प्रति देवानां प्राप्तकालममन्यत

वाचा च मनसा चैव नमस्कारं प्रयुज्य सा

देवेभ्यः प्राञ्जलिर्भूत्वा वेपमानेदमब्रवीत्

हंसानां वचनं श्रुत्वा यथा मे नैषधो वृतः

पतित्वे तेन सत्येन देवास्तं प्रदिशन्तु मे

वाचा च मनसा चैव यथा नाभिचराम्यहम्

तेन सत्येन विबुधास्तमेव प्रदिशन्तु मे

यथा देवैः स मे भर्ता विहितो निषधाधिपः

तेन सत्येन मे देवास्तमेव प्रदिशन्तु मे

स्वं चैव रूपं पुष्यन्तु लोकपालाः सहेश्वराः

यथाहमभिजानीयां पुण्यश्लोकं नराधिपम्

निशम्य दमयन्त्यास्तत्करुणं परिदेवितम्

निश्चयं परमं तथ्यमनुरागं च नैषधे

मनोविशुद्धिं बुद्धिं च भक्तिं रागं च भारत

यथोक्तं चक्रिरे देवाः सामर्थ्यं लिङ्गधारणे

सापश्यद्विबुधान्सर्वानस्वेदान्स्तब्धलोचनान्

हृषितस्रग्रजोहीनान्स्थितानस्पृशतः क्षितिम्

छायाद्वितीयो म्लानस्रग्रजःस्वेदसमन्वितः

भूमिष्ठो नैषधश्चैव निमेषेण च सूचितः

सा समीक्ष्य ततो देवान्पुण्यश्लोकं च भारत

नैषधं वरयामास भैमी धर्मेण भारत

विलज्जमाना वस्त्रान्ते जग्राहायतलोचना

स्कन्धदेशेऽसृजच्चास्य स्रजं परमशोभनाम्

वरयामास चैवैनं पतित्वे वरवर्णिनी

ततो हा हेति सहसा शब्दो मुक्तो नराधिपैः

देवैर्महर्षिभिश्चैव साधु साध्विति भारत

विस्मितैरीरितः शब्दः प्रशंसद्भिर्नलं नृपम्

वृते तु नैषधे भैम्या लोकपाला महौजसः

प्रहृष्टमनसः सर्वे नलायाष्टौ वरान्ददुः

प्रत्यक्षदर्शनं यज्ञे गतिं चानुत्तमां शुभाम्

नैषधाय ददौ शक्रः प्रीयमाणः शचीपतिः

अग्निरात्मभवं प्रादाद्यत्र वाञ्छति नैषधः

लोकानात्मप्रभांश्चैव ददौ तस्मै हुताशनः