Vana Parva, Adhyaya 47

यदिदं शोचितं राज्ञा धृतराष्ट्रेण वै मुने

प्रव्राज्य पाण्डवान्वीरान्सर्वमेतन्निरर्थकम्

कथं हि राजा पुत्रं स्वमुपेक्षेताल्पचेतसम्

दुर्योधनं पाण्डुपुत्रान्कोपयानं महारथान्

किमासीत्पाण्डुपुत्राणां वने भोजनमुच्यताम्

वानेयमथ वा कृष्टमेतदाख्यातु मे भवान्

वानेयं च मृगांश्चैव शुद्धैर्बाणैर्निपातितान्

ब्राह्मणानां निवेद्याग्रमभुञ्जन्पुरुषर्षभाः

तांस्तु शूरान्महेष्वासांस्तदा निवसतो वने

अन्वयुर्ब्राह्मणा राजन्साग्नयोऽनग्नयस्तथा

ब्राह्मणानां सहस्राणि स्नातकानां महात्मनाम्

दश मोक्षविदां तद्वद्यान्बिभर्ति युधिष्ठिरः

रुरून्कृष्णमृगांश्चैव मेध्यांश्चान्यान्वनेचरान्

बाणैरुन्मथ्य विधिवद्ब्राह्मणेभ्यो न्यवेदयत्

न तत्र कश्चिद्दुर्वर्णो व्याधितो वाप्यदृश्यत

कृशो वा दुर्बलो वापि दीनो भीतोऽपि वा नरः

पुत्रानिव प्रियाञ्ज्ञातीन्भ्रातॄनिव सहोदरान्

पुपोष कौरवश्रेष्ठो धर्मराजो युधिष्ठिरः

पतींश्च द्रौपदी सर्वान्द्विजांश्चैव यशस्विनी

मातेव भोजयित्वाग्रे शिष्टमाहारयत्तदा

प्राचीं राजा दक्षिणां भीमसेनो; यमौ प्रतीचीमथ वाप्युदीचीम्

धनुर्धरा मांसहेतोर्मृगाणां; क्षयं चक्रुर्नित्यमेवोपगम्य

तथा तेषां वसतां काम्यके वै; विहीनानामर्जुनेनोत्सुकानाम्

पञ्चैव वर्षाणि तदा व्यतीयु;रधीयतां जपतां जुह्वतां च