Sabha Parva, Adhyaya 68

वनवासाय चक्रुस्ते मतिं पार्थाः पराजिताः

अजिनान्युत्तरीयाणि जगृहुश्च यथाक्रमम्

अजिनैः संवृतान्दृष्ट्वा हृतराज्यानरिंदमान्

प्रस्थितान्वनवासाय ततो दुःशासनोऽब्रवीत्

प्रवृत्तं धार्तराष्ट्रस्य चक्रं राज्ञो महात्मनः

पराभूताः पाण्डुपुत्रा विपत्तिं परमां गताः

अद्य देवाः संप्रयाताः समैर्वर्त्मभिरस्थलैः

गुणज्येष्ठास्तथा ज्येष्ठा भूयांसो यद्वयं परैः

नरकं पातिताः पार्था दीर्घकालमनन्तकम्

सुखाच्च हीना राज्याच्च विनष्टाः शाश्वतीः समाः

बलेन मत्ता ये ते स्म धार्तराष्ट्रान्प्रहासिषुः

ते निर्जिता हृतधना वनमेष्यन्ति पाण्डवाः

चित्रान्संनाहानवमुञ्चन्तु चैषां; वासांसि दिव्यानि च भानुमन्ति

निवास्यन्तां रुरुचर्माणि सर्वे; यथा ग्लहं सौबलस्याभ्युपेताः

न सन्ति लोकेषु पुमांस ईदृशा; इत्येव ये भावितबुद्धयः सदा

ज्ञास्यन्ति तेऽऽत्मानमिमेऽद्य पाण्डवा; विपर्यये षण्ढतिला इवाफलाः

अयं हि वासोदय ईदृशानां; मनस्विनां कौरव मा भवेद्वः

अदीक्षितानामजिनानि यद्व;द्बलीयसां पश्यत पाण्डवानाम्

महाप्राज्ञः सोमको यज्ञसेनः; कन्यां पाञ्चालीं पाण्डवेभ्यः प्रदाय

अकार्षीद्वै दुष्कृतं नेह सन्ति; क्लीबाः पार्थाः पतयो याज्ञसेन्याः

सूक्ष्मान्प्रावारानजिनानि चोदिता;न्दृष्ट्वारण्ये निर्धनानप्रतिष्ठान्

कां त्वं प्रीतिं लप्स्यसे याज्ञसेनि; पतिं वृणीष्व यमिहान्यमिच्छसि

एते हि सर्वे कुरवः समेताः; क्षान्ता दान्ताः सुद्रविणोपपन्नाः

एषां वृणीष्वैकतमं पतित्वे; न त्वां तपेत्कालविपर्ययोऽयम्

यथाफलाः षण्ढतिला यथा चर्ममया मृगाः

तथैव पाण्डवाः सर्वे यथा काकयवा अपि

किं पाण्डवांस्त्वं पतितानुपास्से; मोघः श्रमः षण्ढतिलानुपास्य

एवं नृशंसः परुषाणि पार्था;नश्रावयद्धृतराष्ट्रस्य पुत्रः

तद्वै श्रुत्वा भीमसेनोऽत्यमर्षी; निर्भर्त्स्योच्चैस्तं निगृह्यैव रोषात्

उवाचेदं सहसैवोपगम्य; सिंहो यथा हैमवतः शृगालम्

क्रूर पापजनैर्जुष्टमकृतार्थं प्रभाषसे

गान्धारविद्यया हि त्वं राजमध्ये विकत्थसे

यथा तुदसि मर्माणि वाक्शरैरिह नो भृशम्

तथा स्मारयिता तेऽहं कृन्तन्मर्माणि संयुगे

ये च त्वामनुवर्तन्ते कामलोभवशानुगाः

गोप्तारः सानुबन्धांस्तान्नेष्यामि यमसादनम्

एवं ब्रुवाणमजिनैर्विवासितं; दुःखाभिभूतं परिनृत्यति स्म

मध्ये कुरूणां धर्मनिबद्धमार्गं; गौर्गौरिति स्माह्वयन्मुक्तलज्जः

नृशंसं परुषं क्रूरं शक्यं दुःशासन त्वया

निकृत्या हि धनं लब्ध्वा को विकत्थितुमर्हति

मा ह स्म सुकृताँल्लोकान्गच्छेत्पार्थो वृकोदरः

यदि वक्षसि भित्त्वा ते न पिबेच्छोणितं रणे

धार्तराष्ट्रान्रणे हत्वा मिषतां सर्वधन्विनाम्

शमं गन्तास्मि नचिरात्सत्यमेतद्ब्रवीमि वः

तस्य राजा सिंहगतेः सखेलं; दुर्योधनो भीमसेनस्य हर्षात्

गतिं स्वगत्यानुचकार मन्दो; निर्गच्छतां पाण्डवानां सभायाः

नैतावता कृतमित्यब्रवीत्तं; वृकोदरः संनिवृत्तार्धकायः

शीघ्रं हि त्वा निहतं सानुबन्धं; संस्मार्याहं प्रतिवक्ष्यामि मूढ

एतत्समीक्ष्यात्मनि चावमानं; नियम्य मन्युं बलवान्स मानी

राजानुगः संसदि कौरवाणां; विनिष्क्रमन्वाक्यमुवाच भीमः

अहं दुर्योधनं हन्ता कर्णं हन्ता धनंजयः

शकुनिं चाक्षकितवं सहदेवो हनिष्यति

इदं च भूयो वक्ष्यामि सभामध्ये बृहद्वचः

सत्यं देवाः करिष्यन्ति यन्नो युद्धं भविष्यति

सुयोधनमिमं पापं हन्तास्मि गदया युधि

शिरः पादेन चास्याहमधिष्ठास्यामि भूतले

वाक्यशूरस्य चैवास्य परुषस्य दुरात्मनः

दुःशासनस्य रुधिरं पातास्मि मृगराडिव

नैव वाचा व्यवसितं भीम विज्ञायते सताम्

इतश्चतुर्दशे वर्षे द्रष्टारो यद्भविष्यति