Sabha Parva, Adhyaya 42

ततः श्रुत्वैव भीष्मस्य चेदिराडुरुविक्रमः

युयुत्सुर्वासुदेवेन वासुदेवमुवाच ह

आह्वये त्वां रणं गच्छ मया सार्धं जनार्दन

यावदद्य निहन्मि त्वां सहितं सर्वपाण्डवैः

सह त्वया हि मे वध्याः पाण्डवाः कृष्ण सर्वथा

नृपतीन्समतिक्रम्य यैरराजा त्वमर्चितः

ये त्वां दासमराजानं बाल्यादर्चन्ति दुर्मतिम्

अनर्हमर्हवत्कृष्ण वध्यास्त इति मे मतिः

इत्युक्त्वा राजशार्दूलस्तस्थौ गर्जन्नमर्षणः

एवमुक्ते ततः कृष्णो मृदुपूर्वमिदं वचः

उवाच पार्थिवान्सर्वांस्तत्समक्षं च पाण्डवान्

एष नः शत्रुरत्यन्तं पार्थिवाः सात्वतीसुतः

सात्वतानां नृशंसात्मा न हितोऽनपकारिणाम्

प्राग्ज्योतिषपुरं यातानस्माञ्ज्ञात्वा नृशंसकृत्

अदहद्द्वारकामेष स्वस्रीयः सन्नराधिपाः

क्रीडतो भोजराजन्यानेष रैवतके गिरौ

हत्वा बद्ध्वा च तान्सर्वानुपायात्स्वपुरं पुरा

अश्वमेधे हयं मेध्यमुत्सृष्टं रक्षिभिर्वृतम्

पितुर्मे यज्ञविघ्नार्थमहरत्पापनिश्चयः

सौवीरान्प्रतिपत्तौ च बभ्रोरेष यशस्विनः

भार्यामभ्यहरन्मोहादकामां तामितो गताम्

एष मायाप्रतिच्छन्नः करूषार्थे तपस्विनीम्

जहार भद्रां वैशालीं मातुलस्य नृशंसकृत्

पितृष्वसुः कृते दुःखं सुमहन्मर्षयाम्यहम्

दिष्ट्या त्विदं सर्वराज्ञां संनिधावद्य वर्तते

पश्यन्ति हि भवन्तोऽद्य मय्यतीव व्यतिक्रमम्

कृतानि तु परोक्षं मे यानि तानि निबोधत

इमं त्वस्य न शक्ष्यामि क्षन्तुमद्य व्यतिक्रमम्

अवलेपाद्वधार्हस्य समग्रे राजमण्डले

रुक्मिण्यामस्य मूढस्य प्रार्थनासीन्मुमूर्षतः

न च तां प्राप्तवान्मूढः शूद्रो वेदश्रुतिं यथा

एवमादि ततः सर्वे सहितास्ते नराधिपाः

वासुदेववचः श्रुत्वा चेदिराजं व्यगर्हयन्

ततस्तद्वचनं श्रुत्वा शिशुपालः प्रतापवान्

जहास स्वनवद्धासं प्रहस्येदमुवाच ह

मत्पूर्वां रुक्मिणीं कृष्ण संसत्सु परिकीर्तयन्

विशेषतः पार्थिवेषु व्रीडां न कुरुषे कथम्

मन्यमानो हि कः सत्सु पुरुषः परिकीर्तयेत्

अन्यपूर्वां स्त्रियं जातु त्वदन्यो मधुसूदन

क्षम वा यदि ते श्रद्धा मा वा कृष्ण मम क्षम

क्रुद्धाद्वापि प्रसन्नाद्वा किं मे त्वत्तो भविष्यति

तथा ब्रुवत एवास्य भगवान्मधुसूदनः

व्यपाहरच्छिरः क्रुद्धश्चक्रेणामित्रकर्षणः

स पपात महाबाहुर्वज्राहत इवाचलः

ततश्चेदिपतेर्देहात्तेजोऽग्र्यं ददृशुर्नृपाः

उत्पतन्तं महाराज गगनादिव भास्करम्

ततः कमलपत्राक्षं कृष्णं लोकनमस्कृतम्

ववन्दे तत्तदा तेजो विवेश च नराधिप

तदद्भुतममन्यन्त दृष्ट्वा सर्वे महीक्षितः

यद्विवेश महाबाहुं तत्तेजः पुरुषोत्तमम्

अनभ्रे प्रववर्ष द्यौः पपात ज्वलिताशनिः

कृष्णेन निहते चैद्ये चचाल च वसुंधरा

ततः केचिन्महीपाला नाब्रुवंस्तत्र किंचन

अतीतवाक्पथे काले प्रेक्षमाणा जनार्दनम्

हस्तैर्हस्ताग्रमपरे प्रत्यपीषन्नमर्षिताः

अपरे दशनैरोष्ठानदशन्क्रोधमूर्छिताः

रहस्तु केचिद्वार्ष्णेयं प्रशशंसुर्नराधिपाः

केचिदेव तु संरब्धा मध्यस्थास्त्वपरेऽभवन्

प्रहृष्टाः केशवं जग्मुः संस्तुवन्तो महर्षयः

ब्राह्मणाश्च महात्मानः पार्थिवाश्च महाबलाः

पाण्डवस्त्वब्रवीद्भ्रातॄन्सत्कारेण महीपतिम्

दमघोषात्मजं वीरं संसाधयत मा चिरम्

तथा च कृतवन्तस्ते भ्रातुर्वै शासनं तदा