Sabha Parva, Adhyaya 17

जरा नामास्मि भद्रं ते राक्षसी कामरूपिणी

तव वेश्मनि राजेन्द्र पूजिता न्यवसं सुखम्

साहं प्रत्युपकारार्थं चिन्तयन्त्यनिशं नृप

तवेमे पुत्रशकले दृष्टवत्यस्मि धार्मिक

संश्लेषिते मया दैवात्कुमारः समपद्यत

तव भाग्यैर्महाराज हेतुमात्रमहं त्विह

एवमुक्त्वा तु सा राजंस्तत्रैवान्तरधीयत

स गृह्य च कुमारं तं प्राविशत्स्वगृहं नृपः

तस्य बालस्य यत्कृत्यं तच्चकार नृपस्तदा

आज्ञापयच्च राक्षस्या मागधेषु महोत्सवम्

तस्य नामाकरोत्तत्र प्रजापतिसमः पिता

जरया संधितो यस्माज्जरासंधस्ततोऽभवत्

सोऽवर्धत महातेजा मगधाधिपतेः सुतः

प्रमाणबलसंपन्नो हुताहुतिरिवानलः

कस्यचित्त्वथ कालस्य पुनरेव महातपाः

मगधानुपचक्राम भगवांश्चण्डकौशिकः

तस्यागमनसंहृष्टः सामात्यः सपुरःसरः

सभार्यः सह पुत्रेण निर्जगाम बृहद्रथः

पाद्यार्घ्याचमनीयैस्तमर्चयामास भारत

स नृपो राज्यसहितं पुत्रं चास्मै न्यवेदयत्

प्रतिगृह्य तु तां पूजां पार्थिवाद्भगवानृषिः

उवाच मागधं राजन्प्रहृष्टेनान्तरात्मना

सर्वमेतन्मया राजन्विज्ञातं ज्ञानचक्षुषा

पुत्रस्तु शृणु राजेन्द्र यादृशोऽयं भविष्यति

अस्य वीर्यवतो वीर्यं नानुयास्यन्ति पार्थिवाः

देवैरपि विसृष्टानि शस्त्राण्यस्य महीपते

न रुजं जनयिष्यन्ति गिरेरिव नदीरयाः

सर्वमूर्धाभिषिक्तानामेष मूर्ध्नि ज्वलिष्यति

सर्वेषां निष्प्रभकरो ज्योतिषामिव भास्करः

एनमासाद्य राजानः समृद्धबलवाहनाः

विनाशमुपयास्यन्ति शलभा इव पावकम्

एष श्रियं समुदितां सर्वराज्ञां ग्रहीष्यति

वर्षास्विवोद्धतजला नदीर्नदनदीपतिः

एष धारयिता सम्यक्चातुर्वर्ण्यं महाबलः

शुभाशुभमिव स्फीता सर्वसस्यधरा धरा

अस्याज्ञावशगाः सर्वे भविष्यन्ति नराधिपाः

सर्वभूतात्मभूतस्य वायोरिव शरीरिणः

एष रुद्रं महादेवं त्रिपुरान्तकरं हरम्

सर्वलोकेष्वतिबलः स्वयं द्रक्ष्यति मागधः

एवं ब्रुवन्नेव मुनिः स्वकार्यार्थं विचिन्तयन्

विसर्जयामास नृपं बृहद्रथमथारिहन्

प्रविश्य नगरं चैव ज्ञातिसंबन्धिभिर्वृतः

अभिषिच्य जरासंधं मगधाधिपतिस्तदा

बृहद्रथो नरपतिः परां निर्वृतिमाययौ

अभिषिक्ते जरासंधे तदा राजा बृहद्रथः

पत्नीद्वयेनानुगतस्तपोवनरतोऽभवत्

तपोवनस्थे पितरि मातृभ्यां सह भारत

जरासंधः स्ववीर्येण पार्थिवानकरोद्वशे

अथ दीर्घस्य कालस्य तपोवनगतो नृपः

सभार्यः स्वर्गमगमत्तपस्तप्त्वा बृहद्रथः

तस्यास्तां हंसडिभकावशस्त्रनिधनावुभौ

मन्त्रे मतिमतां श्रेष्ठौ युद्धशास्त्रविशारदौ

यौ तौ मया ते कथितौ पूर्वमेव महाबलौ

त्रयस्त्रयाणां लोकानां पर्याप्ता इति मे मतिः

एवमेष तदा वीर बलिभिः कुकुरान्धकैः

वृष्णिभिश्च महाराज नीतिहेतोरुपेक्षितः