Svargarohana Parva, Adhyaya 2

नेह पश्यामि विबुधा राधेयममितौजसम्

भ्रातरौ च महात्मानौ युधामन्यूत्तमौजसौ

जुहुवुर्ये शरीराणि रणवह्नौ महारथाः

राजानो राजपुत्राश्च ये मदर्थे हता रणे

क्व ते महारथाः सर्वे शार्दूलसमविक्रमाः

तैरप्ययं जितो लोकः कच्चित्पुरुषसत्तमैः

यदि लोकानिमान्प्राप्तास्ते च सर्वे महारथाः

स्थितं वित्त हि मां देवाः सहितं तैर्महात्मभिः

कच्चिन्न तैरवाप्तोऽयं नृपैर्लोकोऽक्षयः शुभः

न तैरहं विना वत्स्ये ज्ञातिभिर्भ्रातृभिस्तथा

मातुर्हि वचनं श्रुत्वा तदा सलिलकर्मणि

कर्णस्य क्रियतां तोयमिति तप्यामि तेन वै

इदं च परितप्यामि पुनः पुनरहं सुराः

यन्मातुः सदृशौ पादौ तस्याहममितौजसः

दृष्ट्वैव तं नानुगतः कर्णं परबलार्दनम्

न ह्यस्मान्कर्णसहिताञ्जयेच्छक्रोऽपि संयुगे

तमहं यत्रतत्रस्थं द्रष्टुमिच्छामि सूर्यजम्

अविज्ञातो मया योऽसौ घातितः सव्यसाचिना

भीमं च भीमविक्रान्तं प्राणेभ्योऽपि प्रियं मम

अर्जुनं चेन्द्रसंकाशं यमौ तौ च यमोपमौ

द्रष्टुमिच्छामि तां चाहं पाञ्चालीं धर्मचारिणीम्

न चेह स्थातुमिच्छामि सत्यमेतद्ब्रवीमि वः

किं मे भ्रातृविहीनस्य स्वर्गेण सुरसत्तमाः

यत्र ते स मम स्वर्गो नायं स्वर्गो मतो मम

यदि वै तत्र ते श्रद्धा गम्यतां पुत्र माचिरम्

प्रिये हि तव वर्तामो देवराजस्य शासनात्

इत्युक्त्वा तं ततो देवा देवदूतमुपादिशन्

युधिष्ठिरस्य सुहृदो दर्शयेति परंतप

ततः कुन्तीसुतो राजा देवदूतश्च जग्मतुः

सहितौ राजशार्दूल यत्र ते पुरुषर्षभाः

अग्रतो देवदूतस्तु ययौ राजा च पृष्ठतः

पन्थानमशुभं दुर्गं सेवितं पापकर्मभिः

तमसा संवृतं घोरं केशशैवलशाद्वलम्

युक्तं पापकृतां गन्धैर्मांसशोणितकर्दमम्

दंशोत्थानं सझिल्लीकं मक्षिकामशकावृतम्

इतश्चेतश्च कुणपैः समन्तात्परिवारितम्

अस्थिकेशसमाकीर्णं कृमिकीटसमाकुलम्

ज्वलनेन प्रदीप्तेन समन्तात्परिवेष्टितम्

अयोमुखैश्च काकोलैर्गृध्रैश्च समभिद्रुतम्

सूचीमुखैस्तथा प्रेतैर्विन्ध्यशैलोपमैर्वृतम्

मेदोरुधिरयुक्तैश्च छिन्नबाहूरुपाणिभिः

निकृत्तोदरपादैश्च तत्र तत्र प्रवेरितैः

स तत्कुणपदुर्गन्धमशिवं रोमहर्षणम्

जगाम राजा धर्मात्मा मध्ये बहु विचिन्तयन्

ददर्शोष्णोदकैः पूर्णां नदीं चापि सुदुर्गमाम्

असिपत्रवनं चैव निशितक्षुरसंवृतम्

करम्भवालुकास्तप्ता आयसीश्च शिलाः पृथक्

लोहकुम्भीश्च तैलस्य क्वाथ्यमानाः समन्ततः

कूटशाल्मलिकं चापि दुस्पर्शं तीक्ष्णकण्टकम्

ददर्श चापि कौन्तेयो यातनाः पापकर्मिणाम्

स तं दुर्गन्धमालक्ष्य देवदूतमुवाच ह

कियदध्वानमस्माभिर्गन्तव्यमिदमीदृशम्

क्व च ते भ्रातरो मह्यं तन्ममाख्यातुमर्हसि

देशोऽयं कश्च देवानामेतदिच्छामि वेदितुम्

स संनिववृते श्रुत्वा धर्मराजस्य भाषितम्

देवदूतोऽब्रवीच्चैनमेतावद्गमनं तव

निवर्तितव्यं हि मया तथास्म्युक्तो दिवौकसैः

यदि श्रान्तोऽसि राजेन्द्र त्वमथागन्तुमर्हसि

युधिष्ठिरस्तु निर्विण्णस्तेन गन्धेन मूर्छितः

निवर्तने धृतमनाः पर्यावर्तत भारत