Mausala Parva, Adhyaya 9

प्रविशन्नर्जुनो राजन्नाश्रमं सत्यवादिनः

ददर्शासीनमेकान्ते मुनिं सत्यवतीसुतम्

स तमासाद्य धर्मज्ञमुपतस्थे महाव्रतम्

अर्जुनोऽस्मीति नामास्मै निवेद्याभ्यवदत्ततः

स्वागतं तेऽस्त्विति प्राह मुनिः सत्यवतीसुतः

आस्यतामिति चोवाच प्रसन्नात्मा महामुनिः

तमप्रतीतमनसं निःश्वसन्तं पुनः पुनः

निर्विण्णमनसं दृष्ट्वा पार्थं व्यासोऽब्रवीदिदम्

अवीरजोऽभिघातस्ते ब्राह्मणो वा हतस्त्वया

युद्धे पराजितो वासि गतश्रीरिव लक्ष्यसे

न त्वा प्रत्यभिजानामि किमिदं भरतर्षभ

श्रोतव्यं चेन्मया पार्थ क्षिप्रमाख्यातुमर्हसि

यः स मेघवपुः श्रीमान्बृहत्पङ्कजलोचनः

स कृष्णः सह रामेण त्यक्त्वा देहं दिवं गतः

मौसले वृष्णिवीराणां विनाशो ब्रह्मशापजः

बभूव वीरान्तकरः प्रभासे रोमहर्षणः

ये ते शूरा महात्मानः सिंहदर्पा महाबलाः

भोजवृष्ण्यन्धका ब्रह्मन्नन्योन्यं तैर्हतं युधि

गदापरिघशक्तीनां सहाः परिघबाहवः

त एरकाभिर्निहताः पश्य कालस्य पर्ययम्

हतं पञ्चशतं तेषां सहस्रं बाहुशालिनाम्

निधनं समनुप्राप्तं समासाद्येतरेतरम्

पुनः पुनर्न मृष्यामि विनाशममितौजसाम्

चिन्तयानो यदूनां च कृष्णस्य च यशस्विनः

शोषणं सागरस्येव पर्वतस्येव चालनम्

नभसः पतनं चैव शैत्यमग्नेस्तथैव च

अश्रद्धेयमहं मन्ये विनाशं शार्ङ्गधन्वनः

न चेह स्थातुमिच्छामि लोके कृष्णविनाकृतः

इतः कष्टतरं चान्यच्छृणु तद्वै तपोधन

मनो मे दीर्यते येन चिन्तयानस्य वै मुहुः

पश्यतो वृष्णिदाराश्च मम ब्रह्मन्सहस्रशः

आभीरैरनुसृत्याजौ हृताः पञ्चनदालयैः

धनुरादाय तत्राहं नाशकं तस्य पूरणे

यथा पुरा च मे वीर्यं भुजयोर्न तथाभवत्

अस्त्राणि मे प्रनष्टानि विविधानि महामुने

शराश्च क्षयमापन्नाः क्षणेनैव समन्ततः

पुरुषश्चाप्रमेयात्मा शङ्खचक्रगदाधरः

चतुर्भुजः पीतवासा श्यामः पद्मायतेक्षणः

यः स याति पुरस्तान्मे रथस्य सुमहाद्युतिः

प्रदहन्रिपुसैन्यानि न पश्याम्यहमद्य तम्

येन पूर्वं प्रदग्धानि शत्रुसैन्यानि तेजसा

शरैर्गाण्डीवनिर्मुक्तैरहं पश्चाद्व्यनाशयम्

तमपश्यन्विषीदामि घूर्णामीव च सत्तम

परिनिर्विण्णचेताश्च शान्तिं नोपलभेऽपि च

विना जनार्दनं वीरं नाहं जीवितुमुत्सहे

श्रुत्वैव हि गतं विष्णुं ममापि मुमुहुर्दिशः

प्रनष्टज्ञातिवीर्यस्य शून्यस्य परिधावतः

उपदेष्टुं मम श्रेयो भवानर्हति सत्तम

ब्रह्मशापविनिर्दग्धा वृष्ण्यन्धकमहारथाः

विनष्टाः कुरुशार्दूल न ताञ्शोचितुमर्हसि

भवितव्यं तथा तद्धि दिष्टमेतन्महात्मनाम्

उपेक्षितं च कृष्णेन शक्तेनापि व्यपोहितुम्

त्रैलोक्यमपि कृष्णो हि कृत्स्नं स्थावरजङ्गमम्

प्रसहेदन्यथा कर्तुं किमु शापं मनीषिणाम्

रथस्य पुरतो याति यः स चक्रगदाधरः

तव स्नेहात्पुराणर्षिर्वासुदेवश्चतुर्भुजः

कृत्वा भारावतरणं पृथिव्याः पृथुलोचनः

मोक्षयित्वा जगत्सर्वं गतः स्वस्थानमुत्तमम्

त्वया त्विह महत्कर्म देवानां पुरुषर्षभ

कृतं भीमसहायेन यमाभ्यां च महाभुज