Ashramavasika Parva, Adhyaya 25

ततो भागीरथीतीरे मेध्ये पुण्यजनोचिते

निवासमकरोद्राजा विदुरस्य मते स्थितः

तत्रैनं पर्युपातिष्ठन्ब्राह्मणा राष्ट्रवासिनः

क्षत्रविट्शूद्रसंघाश्च बहवो भरतर्षभ

स तैः परिवृतो राजा कथाभिरभिनन्द्य तान्

अनुजज्ञे सशिष्यान्वै विधिवत्प्रतिपूज्य च

सायाह्ने स महीपालस्ततो गङ्गामुपेत्य ह

चकार विधिवच्छौचं गान्धारी च यशस्विनी

तथैवान्ये पृथक्सर्वे तीर्थेष्वाप्लुत्य भारत

चक्रुः सर्वाः क्रियास्तत्र पुरुषा विदुरादयः

कृतशौचं ततो वृद्धं श्वशुरं कुन्तिभोजजा

गान्धारीं च पृथा राजन्गङ्गातीरमुपानयत्

राज्ञस्तु याजकैस्तत्र कृतो वेदीपरिस्तरः

जुहाव तत्र वह्निं स नृपतिः सत्यसंगरः

ततो भागीरथीतीरात्कुरुक्षेत्रं जगाम सः

सानुगो नृपतिर्विद्वान्नियतः संयतेन्द्रियः

तत्राश्रमपदं धीमानभिगम्य स पार्थिवः

आससादाथ राजर्षिः शतयूपं मनीषिणम्

स हि राजा महानासीत्केकयेषु परंतपः

स पुत्रं मनुजैश्वर्ये निवेश्य वनमाविशत्

तेनासौ सहितो राजा ययौ व्यासाश्रमं तदा

तत्रैनं विधिवद्राजन्प्रत्यगृह्णात्कुरूद्वहम्

स दीक्षां तत्र संप्राप्य राजा कौरवनन्दनः

शतयूपाश्रमे तस्मिन्निवासमकरोत्तदा

तस्मै सर्वं विधिं राजन्राजाचख्यौ महामतिः

आरण्यकं महाराज व्यासस्यानुमते तदा

एवं स तपसा राजा धृतराष्ट्रो महामनाः

योजयामास चात्मानं तांश्चाप्यनुचरांस्तदा

तथैव देवी गान्धारी वल्कलाजिनवासिनी

कुन्त्या सह महाराज समानव्रतचारिणी

कर्मणा मनसा वाचा चक्षुषा चापि ते नृप

संनियम्येन्द्रियग्राममास्थिताः परमं तपः

त्वगस्थिभूतः परिशुष्कमांसो; जटाजिनी वल्कलसंवृताङ्गः

स पार्थिवस्तत्र तपश्चचार; महर्षिवत्तीव्रमपेतदोषः

क्षत्ता च धर्मार्थविदग्र्यबुद्धिः; ससंजयस्तं नृपतिं सदारम्

उपाचरद्घोरतपो जितात्मा; तदा कृशो वल्कलचीरवासाः