Ashramavasika Parva, Adhyaya 18

भीम ज्येष्ठो गुरुर्मे त्वं नातोऽन्यद्वक्तुमुत्सहे

धृतराष्ट्रो हि राजर्षिः सर्वथा मानमर्हति

न स्मरन्त्यपराद्धानि स्मरन्ति सुकृतानि च

असंभिन्नार्थमर्यादाः साधवः पुरुषोत्तमाः

इदं मद्वचनात्क्षत्तः कौरवं ब्रूहि पार्थिवम्

यावदिच्छति पुत्राणां दातुं तावद्ददाम्यहम्

भीष्मादीनां च सर्वेषां सुहृदामुपकारिणाम्

मम कोशादिति विभो मा भूद्भीमः सुदुर्मनाः

इत्युक्ते धर्मराजस्तमर्जुनं प्रत्यपूजयत्

भीमसेनः कटाक्षेण वीक्षां चक्रे धनंजयम्

ततः स विदुरं धीमान्वाक्यमाह युधिष्ठिरः

न भीमसेने कोपं स नृपतिः कर्तुमर्हति

परिक्लिष्टो हि भीमोऽयं हिमवृष्ट्यातपादिभिः

दुःखैर्बहुविधैर्धीमानरण्ये विदितं तव

किं तु मद्वचनाद्ब्रूहि राजानं भरतर्षभम्

यद्यदिच्छसि यावच्च गृह्यतां मद्गृहादिति

यन्मात्सर्यमयं भीमः करोति भृशदुःखितः

न तन्मनसि कर्तव्यमिति वाच्यः स पार्थिवः

यन्ममास्ति धनं किंचिदर्जुनस्य च वेश्मनि

तस्य स्वामी महाराज इति वाच्यः स पार्थिवः

ददातु राजा विप्रेभ्यो यथेष्टं क्रियतां व्ययः

पुत्राणां सुहृदां चैव गच्छत्वानृण्यमद्य सः

इदं चापि शरीरं मे तवायत्तं जनाधिप

धनानि चेति विद्धि त्वं क्षत्तर्नास्त्यत्र संशयः