Ashramavasika Parva, Adhyaya 16

न तद्दुर्योधनकृतं न च तद्भवता कृतम्

न कर्णसौबलाभ्यां च कुरवो यत्क्षयं गताः

दैवं तत्तु विजानीमो यन्न शक्यं प्रबाधितुम्

दैवं पुरुषकारेण न शक्यमतिवर्तितुम्

अक्षौहिण्यो महाराज दशाष्टौ च समागताः

अष्टादशाहेन हता दशभिर्योधपुंगवैः

भीष्मद्रोणकृपाद्यैश्च कर्णेन च महात्मना

युयुधानेन वीरेण धृष्टद्युम्नेन चैव ह

चतुर्भिः पाण्डुपुत्रैश्च भीमार्जुनयमैर्नृप

जनक्षयोऽयं नृपते कृतो दैवबलात्कृतैः

अवश्यमेव संग्रामे क्षत्रियेण विशेषतः

कर्तव्यं निधनं लोके शस्त्रेण क्षत्रबन्धुना

तैरियं पुरुषव्याघ्रैर्विद्याबाहुबलान्वितैः

पृथिवी निहता सर्वा सहया सरथद्विपा

न स राजापराध्नोति पुत्रस्तव महामनाः

न भवान्न च ते भृत्या न कर्णो न च सौबलः

यद्विनष्टाः कुरुश्रेष्ठा राजानश्च सहस्रशः

सर्वं दैवकृतं तद्वै कोऽत्र किं वक्तुमर्हति

गुरुर्मतो भवानस्य कृत्स्नस्य जगतः प्रभुः

धर्मात्मानमतस्तुभ्यमनुजानीमहे सुतम्

लभतां वीरलोकान्स ससहायो नराधिपः

द्विजाग्र्यैः समनुज्ञातस्त्रिदिवे मोदतां सुखी

प्राप्स्यते च भवान्पुण्यं धर्मे च परमां स्थितिम्

वेद पुण्यं च कार्त्स्न्येन सम्यग्भरतसत्तम

दृष्टापदानाश्चास्माभिः पाण्डवाः पुरुषर्षभाः

समर्थास्त्रिदिवस्यापि पालने किं पुनः क्षितेः

अनुवत्स्यन्ति चापीमाः समेषु विषमेषु च

प्रजाः कुरुकुलश्रेष्ठ पाण्डवाञ्शीलभूषणान्

ब्रह्मदेयाग्रहारांश्च परिहारांश्च पार्थिव

पूर्वराजातिसर्गांश्च पालयत्येव पाण्डवः

दीर्घदर्शी कृतप्रज्ञः सदा वैश्रवणो यथा

अक्षुद्रसचिवश्चायं कुन्तीपुत्रो महामनाः

अप्यमित्रे दयावांश्च शुचिश्च भरतर्षभ

ऋजु पश्यति मेधावी पुत्रवत्पाति नः सदा

विप्रियं च जनस्यास्य संसर्गाद्धर्मजस्य वै

न करिष्यन्ति राजर्षे तथा भीमार्जुनादयः

मन्दा मृदुषु कौरव्यास्तीक्ष्णेष्वाशीविषोपमाः

वीर्यवन्तो महात्मानः पौराणां च हिते रताः

न कुन्ती न च पाञ्चाली न चोलूपी न सात्वती

अस्मिञ्जने करिष्यन्ति प्रतिकूलानि कर्हिचित्

भवत्कृतमिमं स्नेहं युधिष्ठिरविवर्धितम्

न पृष्ठतः करिष्यन्ति पौरजानपदा जनाः

अधर्मिष्ठानपि सतः कुन्तीपुत्रा महारथाः

मानवान्पालयिष्यन्ति भूत्वा धर्मपरायणाः

स राजन्मानसं दुःखमपनीय युधिष्ठिरात्

कुरु कार्याणि धर्म्याणि नमस्ते भरतर्षभ

तस्य तद्वचनं धर्म्यमनुबन्धगुणोत्तरम्

साधु साध्विति सर्वः स जनः प्रतिगृहीतवान्

धृतराष्ट्रश्च तद्वाक्यमभिपूज्य पुनः पुनः

विसर्जयामास तदा सर्वास्तु प्रकृतीः शनैः

स तैः संपूजितो राजा शिवेनावेक्षितस्तदा

प्राञ्जलिः पूजयामास तं जनं भरतर्षभ

ततो विवेश भुवनं गान्धार्या सहितो नृपः

व्युष्टायां चैव शर्वर्यां यच्चकार निबोध तत्