Ashramavasika Parva, Adhyaya 3

स राजा सुमहातेजा वृद्धः कुरुकुलोद्वहः

नापश्यत तदा किंचिदप्रियं पाण्डुनन्दने

वर्तमानेषु सद्वृत्तिं पाण्डवेषु महात्मसु

प्रीतिमानभवद्राजा धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः

सौबलेयी च गान्धारी पुत्रशोकमपास्य तम्

सदैव प्रीतिमत्यासीत्तनयेषु निजेष्विव

प्रियाण्येव तु कौरव्यो नाप्रियाणि कुरूद्वह

वैचित्रवीर्ये नृपतौ समाचरति नित्यदा

यद्यद्ब्रूते च किंचित्स धृतराष्ट्रो नराधिपः

गुरु वा लघु वा कार्यं गान्धारी च यशस्विनी

तत्स राजा महाराज पाण्डवानां धुरंधरः

पूजयित्वा वचस्तत्तदकार्षीत्परवीरहा

तेन तस्याभवत्प्रीतो वृत्तेन स नराधिपः

अन्वतप्यच्च संस्मृत्य पुत्रं मन्दमचेतसम्

सदा च प्रातरुत्थाय कृतजप्यः शुचिर्नृपः

आशास्ते पाण्डुपुत्राणां समरेष्वपराजयम्

ब्राह्मणान्वाचयित्वा च हुत्वा चैव हुताशनम्

आयुष्यं पाण्डुपुत्राणामाशास्ते स नराधिपः

न तां प्रीतिं परामाप पुत्रेभ्यः स महीपतिः

यां प्रीतिं पाण्डुपुत्रेभ्यः समवाप तदा नृपः

ब्राह्मणानां च वृद्धानां क्षत्रियाणां च भारत

तथा विट्शूद्रसंघानामभवत्सुप्रियस्तदा

यच्च किंचित्पुरा पापं धृतराष्ट्रसुतैः कृतम्

अकृत्वा हृदि तद्राजा तं नृपं सोऽन्ववर्तत

यश्च कश्चिन्नरः किंचिदप्रियं चाम्बिकासुते

कुरुते द्वेष्यतामेति स कौन्तेयस्य धीमतः

न राज्ञो धृतराष्ट्रस्य न च दुर्योधनस्य वै

उवाच दुष्कृतं किंचिद्युधिष्ठिरभयान्नरः

धृत्या तुष्टो नरेन्द्रस्य गान्धारी विदुरस्तथा

शौचेन चाजातशत्रोर्न तु भीमस्य शत्रुहन्

अन्ववर्तत भीमोऽपि निष्टनन्धर्मजं नृपम्

धृतराष्ट्रं च संप्रेक्ष्य सदा भवति दुर्मनाः

राजानमनुवर्तन्तं धर्मपुत्रं महामतिम्

अन्ववर्तत कौरव्यो हृदयेन पराङ्मुखः