Ashvamedhika Parva, Adhyaya 91

शमयित्वा पशूनन्यान्विधिवद्द्विजसत्तमाः

तुरगं तं यथाशास्त्रमालभन्त द्विजातयः

ततः संज्ञाप्य तुरगं विधिवद्याजकर्षभाः

उपसंवेशयन्राजंस्ततस्तां द्रुपदात्मजाम्

कलाभिस्तिसृभी राजन्यथाविधि मनस्विनीम्

उद्धृत्य तु वपां तस्य यथाशास्त्रं द्विजर्षभाः

श्रपयामासुरव्यग्राः शास्त्रवद्भरतर्षभ

तं वपाधूमगन्धं तु धर्मराजः सहानुजः

उपाजिघ्रद्यथान्यायं सर्वपाप्मापहं तदा

शिष्टान्यङ्गानि यान्यासंस्तस्याश्वस्य नराधिप

तान्यग्नौ जुहुवुर्धीराः समस्ताः षोडशर्त्विजः

संस्थाप्यैवं तस्य राज्ञस्तं क्रतुं शक्रतेजसः

व्यासः सशिष्यो भगवान्वर्धयामास तं नृपम्

ततो युधिष्ठिरः प्रादात्सदस्येभ्यो यथाविधि

कोटीसहस्रं निष्काणां व्यासाय तु वसुंधराम्

प्रतिगृह्य धरां राजन्व्यासः सत्यवतीसुतः

अब्रवीद्भरतश्रेष्ठं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम्

पृथिवी भवतस्त्वेषा संन्यस्ता राजसत्तम

निष्क्रयो दीयतां मह्यं ब्राह्मणा हि धनार्थिनः

युधिष्ठिरस्तु तान्विप्रान्प्रत्युवाच महामनाः

भ्रातृभिः सहितो धीमान्मध्ये राज्ञां महात्मनाम्

अश्वमेधे महायज्ञे पृथिवी दक्षिणा स्मृता

अर्जुनेन जिता सेयमृत्विग्भ्यः प्रापिता मया

वनं प्रवेक्ष्ये विप्रेन्द्रा विभजध्वं महीमिमाम्

चतुर्धा पृथिवीं कृत्वा चातुर्होत्रप्रमाणतः

नाहमादातुमिच्छामि ब्रह्मस्वं मुनिसत्तमाः

इदं हि मे मतं नित्यं भ्रातॄणां च ममानघाः

इत्युक्तवति तस्मिंस्ते भ्रातरो द्रौपदी च सा

एवमेतदिति प्राहुस्तदभूद्रोमहर्षणम्

ततोऽन्तरिक्षे वागासीत्साधु साध्विति भारत

तथैव द्विजसंघानां शंसतां विबभौ स्वनः

द्वैपायनस्तथोक्तस्तु पुनरेव युधिष्ठिरम्

उवाच मध्ये विप्राणामिदं संपूजयन्मुनिः

दत्तैषा भवता मह्यं तां ते प्रतिददाम्यहम्

हिरण्यं दीयतामेभ्यो द्विजातिभ्यो धरास्तु ते

ततोऽब्रवीद्वासुदेवो धर्मराजं युधिष्ठिरम्

यथाह भगवान्व्यासस्तथा तत्कर्तुमर्हसि

इत्युक्तः स कुरुश्रेष्ठः प्रीतात्मा भ्रातृभिः सह

कोटिकोटिकृतां प्रादाद्दक्षिणां त्रिगुणां क्रतोः

न करिष्यति तल्लोके कश्चिदन्यो नराधिपः

यत्कृतं कुरुसिंहेन मरुत्तस्यानुकुर्वता

प्रतिगृह्य तु तद्द्रव्यं कृष्णद्वैपायनः प्रभुः

ऋत्विग्भ्यः प्रददौ विद्वांश्चतुर्धा व्यभजंश्च ते

पृथिव्या निष्क्रयं दत्त्वा तद्धिरण्यं युधिष्ठिरः

धूतपाप्मा जितस्वर्गो मुमुदे भ्रातृभिः सह

ऋत्विजस्तमपर्यन्तं सुवर्णनिचयं तदा

व्यभजन्त द्विजातिभ्यो यथोत्साहं यथाबलम्

यज्ञवाटे तु यत्किंचिद्धिरण्यमपि भूषणम्

तोरणानि च यूपांश्च घटाः पात्रीस्तथेष्टकाः

युधिष्ठिराभ्यनुज्ञाताः सर्वं तद्व्यभजन्द्विजाः

अनन्तरं ब्राह्मणेभ्यः क्षत्रिया जह्रिरे वसु

तथा विट्शूद्रसंघाश्च तथान्ये म्लेच्छजातयः

कालेन महता जह्रुस्तत्सुवर्णं ततस्ततः

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे मुदिता जग्मुरालयान्

तर्पिता वसुना तेन धर्मराज्ञा महात्मना

स्वमंशं भगवान्व्यासः कुन्त्यै पादाभिवादनात्

प्रददौ तस्य महतो हिरण्यस्य महाद्युतिः

श्वशुरात्प्रीतिदायं तं प्राप्य सा प्रीतमानसा

चकार पुण्यं लोके तु सुमहान्तं पृथा तदा

गत्वा त्ववभृथं राजा विपाप्मा भ्रातृभिः सह

सभाज्यमानः शुशुभे महेन्द्रो दैवतैरिव

पाण्डवाश्च महीपालैः समेतैः संवृतास्तदा

अशोभन्त महाराज ग्रहास्तारागणैरिव