Ashvamedhika Parva, Adhyaya 88

समागतान्वेदविदो राज्ञश्च पृथिवीश्वरान्

दृष्ट्वा युधिष्ठिरो राजा भीमसेनमथाब्रवीत्

उपयाता नरव्याघ्रा य इमे जगदीश्वराः

एतेषां क्रियतां पूजा पूजार्हा हि नरेश्वराः

इत्युक्तः स तथा चक्रे नरेन्द्रेण यशस्विना

भीमसेनो महातेजा यमाभ्यां सह भारत

अथाभ्यगच्छद्गोविन्दो वृष्णिभिः सह धर्मजम्

बलदेवं पुरस्कृत्य सर्वप्राणभृतां वरः

युयुधानेन सहितः प्रद्युम्नेन गदेन च

निशठेनाथ साम्बेन तथैव कृतवर्मणा

तेषामपि परां पूजां चक्रे भीमो महाभुजः

विविशुस्ते च वेश्मानि रत्नवन्ति नरर्षभाः

युधिष्ठिरसमीपे तु कथान्ते मधुसूदनः

अर्जुनं कथयामास बहुसंग्रामकर्शितम्

स तं पप्रच्छ कौन्तेयः पुनः पुनररिंदमम्

धर्मराड्भ्रातरं जिष्णुं समाचष्ट जगत्पतिः

आगमद्द्वारकावासी ममाप्तः पुरुषो नृप

योऽद्राक्षीत्पाण्डवश्रेष्ठं बहुसंग्रामकर्शितम्

समीपे च महाबाहुमाचष्ट च मम प्रभो

कुरु कार्याणि कौन्तेय हयमेधार्थसिद्धये

इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं धर्मराजो युधिष्ठिरः

दिष्ट्या स कुशली जिष्णुरुपयाति च माधव

तव यत्संदिदेशासौ पाण्डवानां बलाग्रणीः

तदाख्यातुमिहेच्छामि भवता यदुनन्दन

इत्युक्ते राजशार्दूल वृष्ण्यन्धकपतिस्तदा

प्रोवाचेदं वचो वाग्मी धर्मात्मानं युधिष्ठिरम्

इदमाह महाराज पार्थवाक्यं नरः स माम्

वाच्यो युधिष्ठिरः कृष्ण काले वाक्यमिदं मम

आगमिष्यन्ति राजानः सर्वतः कौरवान्प्रति

तेषामेकैकशः पूजा कार्येत्येतत्क्षमं हि नः

इत्येतद्वचनाद्राजा विज्ञाप्यो मम मानद

न तदात्ययिकं हि स्याद्यदर्घ्यानयने भवेत्

कर्तुमर्हति तद्राजा भवांश्चाप्यनुमन्यताम्

राजद्वेषाद्विनश्येयुर्नेमा राजन्प्रजाः पुनः

इदमन्यच्च कौन्तेय वचः स पुरुषोऽब्रवीत्

धनंजयस्य नृपते तन्मे निगदतः शृणु

उपयास्यति यज्ञं नो मणिपूरपतिर्नृपः

पुत्रो मम महातेजा दयितो बभ्रुवाहनः

तं भवान्मदपेक्षार्थं विधिवत्प्रतिपूजयेत्

स हि भक्तोऽनुरक्तश्च मम नित्यमिति प्रभो

इत्येतद्वचनं श्रुत्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः

अभिनन्द्यास्य तद्वाक्यमिदं वचनमब्रवीत्