Ashvamedhika Parva, Adhyaya 15

विजिते पाण्डवेयैस्तु प्रशान्ते च द्विजोत्तम

राष्ट्रे किं चक्रतुर्वीरौ वासुदेवधनंजयौ

विजिते पाण्डवेयैस्तु प्रशान्ते च विशां पते

राष्ट्रे बभूवतुर्हृष्टौ वासुदेवधनंजयौ

विजह्राते मुदा युक्तौ दिवि देवेश्वराविव

तौ वनेषु विचित्रेषु पर्वतानां च सानुषु

शैलेषु रमणीयेषु पल्वलेषु नदीषु च

चङ्क्रम्यमाणौ संहृष्टावश्विनाविव नन्दने

इन्द्रप्रस्थे महात्मानौ रेमाते कृष्णपाण्डवौ

प्रविश्य तां सभां रम्यां विजह्राते च भारत

तत्र युद्धकथाश्चित्राः परिक्लेशांश्च पार्थिव

कथायोगे कथायोगे कथयामासतुस्तदा

ऋषीणां देवतानां च वंशांस्तावाहतुस्तदा

प्रीयमाणौ महात्मानौ पुराणावृषिसत्तमौ

मधुरास्तु कथाश्चित्राश्चित्रार्थपदनिश्चयाः

निश्चयज्ञः स पार्थाय कथयामास केशवः

पुत्रशोकाभिसंतप्तं ज्ञातीनां च सहस्रशः

कथाभिः शमयामास पार्थं शौरिर्जनार्दनः

स तमाश्वास्य विधिवद्विधानज्ञो महातपाः

अपहृत्यात्मनो भारं विशश्रामेव सात्वतः

ततः कथान्ते गोविन्दो गुडाकेशमुवाच ह

सान्त्वयञ्श्लक्ष्णया वाचा हेतुयुक्तमिदं वचः

विजितेयं धरा कृत्स्ना सव्यसाचिन्परंतप

त्वद्बाहुबलमाश्रित्य राज्ञा धर्मसुतेन ह

असपत्नां महीं भुङ्क्ते धर्मराजो युधिष्ठिरः

भीमसेनप्रभावेन यमयोश्च नरोत्तम

धर्मेण राज्ञा धर्मज्ञ प्राप्तं राज्यमकण्टकम्

धर्मेण निहतः संख्ये स च राजा सुयोधनः

अधर्मरुचयो लुब्धाः सदा चाप्रियवादिनः

धार्तराष्ट्रा दुरात्मानः सानुबन्धा निपातिताः

प्रशान्तामखिलां पार्थ पृथिवीं पृथिवीपतिः

भुङ्क्ते धर्मसुतो राजा त्वया गुप्तः कुरूद्वह

रमे चाहं त्वया सार्धमरण्येष्वपि पाण्डव

किमु यत्र जनोऽयं वै पृथा चामित्रकर्शन

यत्र धर्मसुतो राजा यत्र भीमो महाबलः

यत्र माद्रवतीपुत्रौ रतिस्तत्र परा मम

तथैव स्वर्गकल्पेषु सभोद्देशेषु भारत

रमणीयेषु पुण्येषु सहितस्य त्वयानघ

कालो महांस्त्वतीतो मे शूरपुत्रमपश्यतः

बलदेवं च कौरव्य तथान्यान्वृष्णिपुंगवान्

सोऽहं गन्तुमभीप्सामि पुरीं द्वारवतीं प्रति

रोचतां गमनं मह्यं तवापि पुरुषर्षभ

उक्तो बहुविधं राजा तत्र तत्र युधिष्ठिरः

स ह भीष्मेण यद्युक्तमस्माभिः शोककारिते

शिष्टो युधिष्ठिरोऽस्माभिः शास्ता सन्नपि पाण्डवः

तेन तच्च वचः सम्यग्गृहीतं सुमहात्मना

धर्मपुत्रे हि धर्मज्ञे कृतज्ञे सत्यवादिनि

सत्यं धर्मो मतिश्चाग्र्या स्थितिश्च सततं स्थिरा

तद्गत्वा तं महात्मानं यदि ते रोचतेऽर्जुन

अस्मद्गमनसंयुक्तं वचो ब्रूहि जनाधिपम्

न हि तस्याप्रियं कुर्यां प्राणत्यागेऽप्युपस्थिते

कुतो गन्तुं महाबाहो पुरीं द्वारवतीं प्रति

सर्वं त्विदमहं पार्थ त्वत्प्रीतिहितकाम्यया

ब्रवीमि सत्यं कौरव्य न मिथ्यैतत्कथंचन

प्रयोजनं च निर्वृत्तमिह वासे ममार्जुन

धार्तराष्ट्रो हतो राजा सबलः सपदानुगः

पृथिवी च वशे तात धर्मपुत्रस्य धीमतः

स्थिता समुद्रवसना सशैलवनकानना

चिता रत्नैर्बहुविधैः कुरुराजस्य पाण्डव

धर्मेण राजा धर्मज्ञः पातु सर्वां वसुंधराम्

उपास्यमानो बहुभिः सिद्धैश्चापि महात्मभिः

स्तूयमानश्च सततं बन्दिभिर्भरतर्षभ