Ashvamedhika Parva, Adhyaya 14

एवं बहुविधैर्वाक्यैर्मुनिभिस्तैस्तपोधनैः

समाश्वस्यत राजर्षिर्हतबन्धुर्युधिष्ठिरः

सोऽनुनीतो भगवता विष्टरश्रवसा स्वयम्

द्वैपायनेन कृष्णेन देवस्थानेन चाभिभूः

नारदेनाथ भीमेन नकुलेन च पार्थिवः

कृष्णया सहदेवेन विजयेन च धीमता

अन्यैश्च पुरुषव्याघ्रैर्ब्राह्मणैः शास्त्रदृष्टिभिः

व्यजहाच्छोकजं दुःखं संतापं चैव मानसम्

अर्चयामास देवांश्च ब्राह्मणांश्च युधिष्ठिरः

कृत्वाथ प्रेतकार्याणि बन्धूनां स पुनर्नृपः

अन्वशासत धर्मात्मा पृथिवीं सागराम्बराम्

प्रशान्तचेताः कौरव्यः स्वराज्यं प्राप्य केवलम्

व्यासं च नारदं चैव तांश्चान्यानब्रवीन्नृपः

आश्वासितोऽहं प्राग्वृद्धैर्भवद्भिर्मुनिपुंगवैः

न सूक्ष्ममपि मे किंचिद्व्यलीकमिह विद्यते

अर्थश्च सुमहान्प्राप्तो येन यक्ष्यामि देवताः

पुरस्कृत्येह भवतः समानेष्यामहे मखम्

हिमवन्तं त्वया गुप्ता गमिष्यामः पितामह

बह्वाश्चर्यो हि देशः स श्रूयते द्विजसत्तम

तथा भगवता चित्रं कल्याणं बहु भाषितम्

देवर्षिणा नारदेन देवस्थानेन चैव ह

नाभागधेयः पुरुषः कश्चिदेवंविधान्गुरून्

लभते व्यसनं प्राप्य सुहृदः साधुसंमतान्

एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सर्व एव महर्षयः

अभ्यनुज्ञाप्य राजानं तथोभौ कृष्णफल्गुनौ

पश्यतामेव सर्वेषां तत्रैवादर्शनं ययुः

ततो धर्मसुतो राजा तत्रैवोपाविशत्प्रभुः

एवं नातिमहान्कालः स तेषामभ्यवर्तत

कुर्वतां शौचकर्माणि भीष्मस्य निधने तदा

महादानानि विप्रेभ्यो ददतामौर्ध्वदैहिकम्

भीष्मकर्णपुरोगाणां कुरूणां कुरुनन्दन

सहितो धृतराष्ट्रेण प्रददावौर्ध्वदैहिकम्

ततो दत्त्वा बहु धनं विप्रेभ्यः पाण्डवर्षभः

धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य विवेश गजसाह्वयम्

स समाश्वास्य पितरं प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम्

अन्वशाद्वै स धर्मात्मा पृथिवीं भ्रातृभिः सह