Anushasana Parva, Adhyaya 147

इत्युक्तवति वाक्यं तु कृष्णे देवकिनन्दने

भीष्मं शांतनवं भूयः पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः

निर्णये वा महाबुद्धे सर्वधर्मभृतां वर

प्रत्यक्षमागमो वेति किं तयोः कारणं भवेत्

नास्त्यत्र संशयः कश्चिदिति मे वर्तते मतिः

शृणु वक्ष्यामि ते प्राज्ञ सम्यक्त्वमनुपृच्छसि

संशयः सुगमो राजन्निर्णयस्त्वत्र दुर्गमः

दृष्टं श्रुतमनन्तं हि यत्र संशयदर्शनम्

प्रत्यक्षं कारणं दृष्टं हेतुकाः प्राज्ञमानिनः

नास्तीत्येवं व्यवस्यन्ति सत्यं संशयमेव च

तदयुक्तं व्यवस्यन्ति बालाः पण्डितमानिनः

अथ चेन्मन्यसे चैकं कारणं किं भवेदिति

शक्यं दीर्घेण कालेन युक्तेनातन्द्रितेन च

प्राणयात्रामनेकां च कल्पयानेन भारत

तत्परेणैव नान्येन शक्यं ह्येतत्तु कारणम्

हेतूनामन्तमासाद्य विपुलं ज्ञानमुत्तमम्

ज्योतिः सर्वस्य लोकस्य विपुलं प्रतिपद्यते

तत्त्वेनागमनं राजन्हेत्वन्तगमनं तथा

अग्राह्यमनिबद्धं च वाचः संपरिवर्जनम्

प्रत्यक्षं लोकतः सिद्धं लोकाश्चागमपूर्वकाः

शिष्टाचारो बहुविधो ब्रूहि तन्मे पितामह

धर्मस्य ह्रियमाणस्य बलवद्भिर्दुरात्मभिः

संस्था यत्नैरपि कृता कालेन परिभिद्यते

अधर्मा धर्मरूपेण तृणैः कूपा इवावृताः

ततस्तैर्भिद्यते वृत्तं शृणु चैव युधिष्ठिर

अवृत्त्या ये च भिन्दन्ति श्रुतत्यागपरायणाः

धर्मविद्वेषिणो मन्दा इत्युक्तस्तेषु संशयः

अतृप्यन्तस्तु साधूनां य एवागमबुद्धयः

परमित्येव संतुष्टास्तानुपास्स्व च पृच्छ च

कामार्थौ पृष्ठतः कृत्वा लोभमोहानुसारिणौ

धर्म इत्येव संबुद्धास्तानुपास्स्व च पृच्छ च

न तेषां भिद्यते वृत्तं यज्ञस्वाध्यायकर्मभिः

आचारः कारणं चैव धर्मश्चैव त्रयं पुनः

पुनरेवेह मे बुद्धिः संशये परिमुह्यते

अपारे मार्गमाणस्य परं तीरमपश्यतः

वेदाः प्रत्यक्षमाचारः प्रमाणं तत्त्रयं यदि

पृथक्त्वं लभ्यते चैषां धर्मश्चैकस्त्रयं कथम्

धर्मस्य ह्रियमाणस्य बलवद्भिर्दुरात्मभिः

यद्येवं मन्यसे राजंस्त्रिधा धर्मविचारणा

एक एवेति जानीहि त्रिधा तस्य प्रदर्शनम्

पृथक्त्वे चैव मे बुद्धिस्त्रयाणामपि वै तथा

उक्तो मार्गस्त्रयाणां च तत्तथैव समाचर

जिज्ञासा तु न कर्तव्या धर्मस्य परितर्कणात्

सदैव भरतश्रेष्ठ मा ते भूदत्र संशयः

अन्धो जड इवाशङ्को यद्ब्रवीमि तदाचर

अहिंसा सत्यमक्रोधो दानमेतच्चतुष्टयम्

अजातशत्रो सेवस्व धर्म एष सनातनः

ब्राह्मणेषु च वृत्तिर्या पितृपैतामहोचिता

तामन्वेहि महाबाहो स्वर्गस्यैते हि देशिकाः

प्रमाणमप्रमाणं वै यः कुर्यादबुधो नरः

न स प्रमाणतामर्हो विवादजननो हि सः

ब्राह्मणानेव सेवस्व सत्कृत्य बहुमन्य च

एतेष्वेव त्विमे लोकाः कृत्स्ना इति निबोध तान्