Anushasana Parva, Adhyaya 129

उक्तास्त्वया पृथग्धर्माश्चातुर्वर्ण्यहिताः शुभाः

सर्वव्यापी तु यो धर्मो भगवंस्तं ब्रवीहि मे

ब्राह्मणा लोकसारेण सृष्टा धात्रा गुणार्थिना

लोकांस्तारयितुं कृत्स्नान्मर्त्येषु क्षितिदेवताः

तेषामिमं प्रवक्ष्यामि धर्मकर्मफलोदयम्

ब्राह्मणेषु हि यो धर्मः स धर्मः परमो मतः

इमे तु लोकधर्मार्थं त्रयः सृष्टाः स्वयंभुवा

पृथिव्याः सर्जने नित्यं सृष्टास्तानपि मे शृणु

वेदोक्तः परमो धर्मः स्मृतिशास्त्रगतोऽपरः

शिष्टाचीर्णः परः प्रोक्तस्त्रयो धर्माः सनातनाः

त्रैविद्यो ब्राह्मणो विद्वान्न चाध्ययनजीवनः

त्रिकर्मा त्रिपरिक्रान्तो मैत्र एष स्मृतो द्विजः

षडिमानि तु कर्माणि प्रोवाच भुवनेश्वरः

वृत्त्यर्थं ब्राह्मणानां वै शृणु तानि समाहिता

यजनं याजनं चैव तथा दानप्रतिग्रहौ

अध्यापनमधीतं च षट्कर्मा धर्मभाग्द्विजः

नित्यस्वाध्यायता धर्मो धर्मो यज्ञः सनातनः

दानं प्रशस्यते चास्य यथाशक्ति यथाविधि

अयं तु परमो धर्मः प्रवृत्तः सत्सु नित्यशः

गृहस्थता विशुद्धानां धर्मस्य निचयो महान्

पञ्चयज्ञविशुद्धात्मा सत्यवागनसूयकः

दाता ब्राह्मणसत्कर्ता सुसंमृष्टनिवेशनः

अमानी च सदाजिह्मः स्निग्धवाणीप्रदस्तथा

अतिथ्यभ्यागतरतिः शेषान्नकृतभोजनः

पाद्यमर्घ्यं यथान्यायमासनं शयनं तथा

दीपं प्रतिश्रयं चापि यो ददाति स धार्मिकः

प्रातरुत्थाय चाचम्य भोजनेनोपमन्त्र्य च

सत्कृत्यानुव्रजेद्यश्च तस्य धर्मः सनातनः

सर्वातिथ्यं त्रिवर्गस्य यथाशक्ति दिवानिशम्

शूद्रधर्मः समाख्यातस्त्रिवर्णपरिचारणम्

प्रवृत्तिलक्षणो धर्मो गृहस्थेषु विधीयते

तमहं कीर्तयिष्यामि सर्वभूतहितं शुभम्

दातव्यमसकृच्छक्त्या यष्टव्यमसकृत्तथा

पुष्टिकर्मविधानं च कर्तव्यं भूतिमिच्छता

धर्मेणार्थः समाहार्यो धर्मलब्धं त्रिधा धनम्

कर्तव्यं धर्मपरमं मानवेन प्रयत्नतः

एकेनांशेन धर्मार्थश्चर्तव्यो भूतिमिच्छता

एकेनांशेन कामार्थ एकमंशं विवर्धयेत्

निवृत्तिलक्षणस्त्वन्यो धर्मो मोक्ष इति स्मृतः

तस्य वृत्तिं प्रवक्ष्यामि शृणु मे देवि तत्त्वतः

सर्वभूतदया धर्मो न चैकग्रामवासिता

आशापाशविमोक्षश्च शस्यते मोक्षकाङ्क्षिणाम्

न कुण्ड्यां नोदके सङ्गो न वाससि न चासने

न त्रिदण्डे न शयने नाग्नौ न शरणालये

अध्यात्मगतचित्तो यस्तन्मनास्तत्परायणः

युक्तो योगं प्रति सदा प्रतिसंख्यानमेव च

वृक्षमूलशयो नित्यं शून्यागारनिवेशनः

नदीपुलिनशायी च नदीतीररतिश्च यः

विमुक्तः सर्वसङ्गेषु स्नेहबन्धेषु च द्विजः

आत्मन्येवात्मनो भावं समासज्याटति द्विजः

स्थाणुभूतो निराहारो मोक्षदृष्टेन कर्मणा

परिव्रजति यो युक्तस्तस्य धर्मः सनातनः

न चैकत्र चिरासक्तो न चैकग्रामगोचरः

युक्तो ह्यटति निर्मुक्तो न चैकपुलिनेशयः

एष मोक्षविदां धर्मो वेदोक्तः सत्पथः सताम्

यो मार्गमनुयातीमं पदं तस्य न विद्यते

चतुर्विधा भिक्षवस्ते कुटीचरकृतोदकः

हंसः परमहंसश्च यो यः पश्चात्स उत्तमः

अतः परतरं नास्ति नाधरं न तिरोऽग्रतः

अदुःखमसुखं सौम्यमजरामरमव्ययम्