Anushasana Parva, Adhyaya 106

दानं बहुविधाकारं शान्तिः सत्यमहिंसता

स्वदारतुष्टिश्चोक्ता ते फलं दानस्य चैव यत्

पितामहस्य विदितं किमन्यत्र तपोबलात्

तपसो यत्परं तेऽद्य तन्मे व्याख्यातुमर्हसि

तपः प्रचक्षते यावत्तावल्लोका युधिष्ठिर

मतं मम तु कौन्तेय तपो नानशनात्परम्

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्

भगीरथस्य संवादं ब्रह्मणश्च महात्मनः

अतीत्य सुरलोकं च गवां लोकं च भारत

ऋषिलोकं च सोऽगच्छद्भगीरथ इति श्रुतिः

तं दृष्ट्वा स वचः प्राह ब्रह्मा राजन्भगीरथम्

कथं भगीरथागास्त्वमिमं देशं दुरासदम्

न हि देवा न गन्धर्वा न मनुष्या भगीरथ

आयान्त्यतप्ततपसः कथं वै त्वमिहागतः

निःशङ्कमन्नमददं ब्राह्मणेभ्यः; शतं सहस्राणि सदैव दानम्

ब्राह्मं व्रतं नित्यमास्थाय विद्धि; न त्वेवाहं तस्य फलादिहागाम्

दशैकरात्रान्दश पञ्चरात्रा;नेकादशैकादशकान्क्रतूंश्च

ज्योतिष्टोमानां च शतं यदिष्टं; फलेन तेनापि च नागतोऽहम्

यच्चावसं जाह्नवीतीरनित्यः; शतं समास्तप्यमानस्तपोऽहम्

अदां च तत्राश्वतरीसहस्रं; नारीपुरं न च तेनाहमागाम्

दशायुतानि चाश्वानामयुतानि च विंशतिम्

पुष्करेषु द्विजातिभ्यः प्रादां गाश्च सहस्रशः

सुवर्णचन्द्रोडुपधारिणीनां; कन्योत्तमानामददं स्रग्विणीनाम्

षष्टिं सहस्राणि विभूषितानां; जाम्बूनदैराभरणैर्न तेन

दशार्बुदान्यददं गोसवेज्या;स्वेकैकशो दश गा लोकनाथ

समानवत्साः पयसा समन्विताः; सुवर्णकांस्योपदुहा न तेन

अप्तोर्यामेषु नियतमेकैकस्मिन्दशाददम्

गृष्टीनां क्षीरदात्रीणां रोहिणीनां न तेन च

दोग्ध्रीणां वै गवां चैव प्रयुतानि दशैव ह

प्रादां दशगुणं ब्रह्मन्न च तेनाहमागतः

वाजिनां बाह्लिजातानामयुतान्यददं दश

कर्काणां हेममालानां न च तेनाहमागतः

कोटीश्च काञ्चनस्याष्टौ प्रादां ब्रह्मन्दश त्वहम्

एकैकस्मिन्क्रतौ तेन फलेनाहं न चागतः

वाजिनां श्यामकर्णानां हरितानां पितामह

प्रादां हेमस्रजां ब्रह्मन्कोटीर्दश च सप्त च

ईषादन्तान्महाकायान्काञ्चनस्रग्विभूषितान्

पत्नीमतः सहस्राणि प्रायच्छं दश सप्त च

अलंकृतानां देवेश दिव्यैः कनकभूषणैः

रथानां काञ्चनाङ्गानां सहस्राण्यददं दश

सप्त चान्यानि युक्तानि वाजिभिः समलंकृतैः

दक्षिणावयवाः केचिद्वेदैर्ये संप्रकीर्तिताः

वाजपेयेषु दशसु प्रादां तेनापि नाप्यहम्

शक्रतुल्यप्रभावानामिज्यया विक्रमेण च

सहस्रं निष्ककण्ठानामददं दक्षिणामहम्

विजित्य नृपतीन्सर्वान्मखैरिष्ट्वा पितामह

अष्टभ्यो राजसूयेभ्यो न च तेनाहमागतः

स्रोतश्च यावद्गङ्गायाश्छन्नमासीज्जगत्पते

दक्षिणाभिः प्रवृत्ताभिर्मम नागां च तत्कृते

वाजिनां च सहस्रे द्वे सुवर्णशतभूषिते

वरं ग्रामशतं चाहमेकैकस्य त्रिधाददम्

तपस्वी नियताहारः शममास्थाय वाग्यतः

दीर्घकालं हिमवति गङ्गायाश्च दुरुत्सहाम्

मूर्ध्ना धारां महादेवः शिरसा यामधारयत्

न तेनाप्यहमागच्छं फलेनेह पितामह

शम्याक्षेपैरयजं यच्च देवा;न्सद्यस्कानामयुतैश्चापि यत्तत्

त्रयोदशद्वादशाहांश्च देव; सपौण्डरीकान्न च तेषां फलेन

अष्टौ सहस्राणि ककुद्मिनामहं; शुक्लर्षभाणामददं ब्राह्मणेभ्यः

एकैकं वै काञ्चनं शृङ्गमेभ्यः; पत्नीश्चैषामददं निष्ककण्ठीः

हिरण्यरत्ननिचितानददं रत्नपर्वतान्

धनधान्यसमृद्धांश्च ग्रामाञ्शतसहस्रशः

शतं शतानां गृष्टीनामददं चाप्यतन्द्रितः

इष्ट्वानेकैर्महायज्ञैर्ब्राह्मणेभ्यो न तेन च