Anushasana Parva, Adhyaya 96

अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्

यद्वृत्तं तीर्थयात्रायां शपथं प्रति तच्छृणु

पुष्करार्थं कृतं स्तैन्यं पुरा भरतसत्तम

राजर्षिभिर्महाराज तथैव च द्विजर्षिभिः

ऋषयः समेताः पश्चिमे वै प्रभासे; समागता मन्त्रममन्त्रयन्त

चराम सर्वे पृथिवीं पुण्यतीर्थां; तन्नः कार्यं हन्त गच्छाम सर्वे

शुक्रोऽङ्गिराश्चैव कविश्च विद्वां;स्तथागस्त्यो नारदपर्वतौ च

भृगुर्वसिष्ठः कश्यपो गौतमश्च; विश्वामित्रो जमदग्निश्च राजन्

ऋषिस्तथा गालवोऽथाष्टकश्च; भरद्वाजोऽरुन्धती वालखिल्याः

शिबिर्दिलीपो नहुषोऽम्बरीषो; राजा ययातिर्धुन्धुमारोऽथ पूरुः

जग्मुः पुरस्कृत्य महानुभावं; शतक्रतुं वृत्रहणं नरेन्द्र

तीर्थानि सर्वाणि परिक्रमन्तो; माघ्यां ययुः कौशिकीं पुण्यतीर्थाम्

सर्वेषु तीर्थेष्वथ धूतपापा; जग्मुस्ततो ब्रह्मसरः सुपुण्यम्

देवस्य तीर्थे जलमग्निकल्पा; विगाह्य ते भुक्तबिसप्रसूनाः

केचिद्बिसान्यखनंस्तत्र राज;न्नन्ये मृणालान्यखनंस्तत्र विप्राः

अथापश्यन्पुष्करं ते ह्रियन्तं; ह्रदादगस्त्येन समुद्धृतं वै

तानाह सर्वानृषिमुख्यानगस्त्यः; केनादत्तं पुष्करं मे सुजातम्

युष्माञ्शङ्के दीयतां पुष्करं मे; न वै भवन्तो हर्तुमर्हन्ति पद्मम्

शृणोमि कालो हिंसते धर्मवीर्यं; सेयं प्राप्ता वर्धते धर्मपीडा

पुराधर्मो वर्धते नेह याव;त्तावद्गच्छामि परलोकं चिराय

पुरा वेदान्ब्राह्मणा ग्राममध्ये; घुष्टस्वरा वृषलाञ्श्रावयन्ति

पुरा राजा व्यवहारानधर्म्या;न्पश्यत्यहं परलोकं व्रजामि

पुरावरान्प्रत्यवरान्गरीयसो; यावन्नरा नावमंस्यन्ति सर्वे

तमोत्तरं यावदिदं न वर्तते; तावद्व्रजामि परलोकं चिराय

पुरा प्रपश्यामि परेण मर्त्या;न्बलीयसा दुर्बलान्भुज्यमानान्

तस्माद्यास्यामि परलोकं चिराय; न ह्युत्सहे द्रष्टुमीदृङ्नृलोके

तमाहुरार्ता ऋषयो महर्षिं; न ते वयं पुष्करं चोरयामः

मिथ्याभिषङ्गो भवता न कार्यः; शपाम तीक्ष्णाञ्शपथान्महर्षे

ते निश्चितास्तत्र महर्षयस्तु; संमन्यन्तो धर्ममेवं नरेन्द्र

ततोऽशपञ्शपथान्पर्ययेण; सहैव ते पार्थिव पुत्रपौत्रैः

प्रत्याक्रोशेदिहाक्रुष्टस्ताडितः प्रतिताडयेत्

खादेच्च पृष्ठमांसानि यस्ते हरति पुष्करम्

अस्वाध्यायपरो लोके श्वानं च परिकर्षतु

पुरे च भिक्षुर्भवतु यस्ते हरति पुष्करम्

सर्वत्र सर्वं पणतु न्यासे लोभं करोतु च

कूटसाक्षित्वमभ्येतु यस्ते हरति पुष्करम्

जीवत्वहंकृतो बुद्ध्या विपणत्वधमेन सः

कर्षको मत्सरी चास्तु यस्ते हरति पुष्करम्

अशुचिर्ब्रह्मकूटोऽस्तु श्वानं च परिकर्षतु

ब्रह्महानिकृतिश्चास्तु यस्ते हरति पुष्करम्

अकृतज्ञोऽस्तु मित्राणां शूद्रायां तु प्रजायतु

एकः संपन्नमश्नातु यस्ते हरति पुष्करम्

चिकित्सायां प्रचरतु भार्यया चैव पुष्यतु

श्वशुरात्तस्य वृत्तिः स्याद्यस्ते हरति पुष्करम्

उदपानप्लवे ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपतिः

तस्य लोकान्स व्रजतु यस्ते हरति पुष्करम्

पृष्ठमांसं समश्नातु दिवा गच्छतु मैथुनम्

प्रेष्यो भवतु राज्ञश्च यस्ते हरति पुष्करम्

अनध्यायेष्वधीयीत मित्रं श्राद्धे च भोजयेत्

श्राद्धे शूद्रस्य चाश्नीयाद्यस्ते हरति पुष्करम्

अनाहिताग्निर्म्रियतां यज्ञे विघ्नं करोतु च

तपस्विभिर्विरुध्येत यस्ते हरति पुष्करम्

अनृतौ जटी व्रतिन्यां वै भार्यायां संप्रजायतु

निराकरोतु वेदांश्च यस्ते हरति पुष्करम्

अतिथिं गृहस्थो नुदतु कामवृत्तोऽस्तु दीक्षितः

विद्यां प्रयच्छतु भृतो यस्ते हरति पुष्करम्

नृशंसस्त्यक्तधर्मोऽस्तु स्त्रीषु ज्ञातिषु गोषु च

ब्राह्मणं चापि जहतु यस्ते हरति पुष्करम्

गूढोऽज्ञानी बहिः शास्त्रं पठतां विस्वरं पदम्

गरीयसोऽवजानातु यस्ते हरति पुष्करम्