Anushasana Parva, Adhyaya 94

ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छन्ति दानानि विविधानि च

दातृप्रतिग्रहीत्रोर्वा को विशेषः पितामह

साधोर्यः प्रतिगृह्णीयात्तथैवासाधुतो द्विजः

गुणवत्यल्पदोषः स्यान्निर्गुणे तु निमज्जति

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्

वृषादर्भेश्च संवादं सप्तर्षीणां च भारत

कश्यपोऽत्रिर्वसिष्ठश्च भरद्वाजोऽथ गौतमः

विश्वामित्रो जमदग्निः साध्वी चैवाप्यरुन्धती

सर्वेषामथ तेषां तु गण्डाभूत्कर्मकारिका

शूद्रः पशुसखश्चैव भर्ता चास्या बभूव ह

ते वै सर्वे तपस्यन्तः पुरा चेरुर्महीमिमाम्

समाधिनोपशिक्षन्तो ब्रह्मलोकं सनातनम्

अथाभवदनावृष्टिर्महती कुरुनन्दन

कृच्छ्रप्राणोऽभवद्यत्र लोकोऽयं वै क्षुधान्वितः

कस्मिंश्चिच्च पुरा यज्ञे याज्येन शिबिसूनुना

दक्षिणार्थेऽथ ऋत्विग्भ्यो दत्तः पुत्रो निजः किल

तस्मिन्कालेऽथ सोऽल्पायुर्दिष्टान्तमगमत्प्रभो

ते तं क्षुधाभिसंतप्ताः परिवार्योपतस्थिरे

याज्यात्मजमथो दृष्ट्वा गतासुमृषिसत्तमाः

अपचन्त तदा स्थाल्यां क्षुधार्ताः किल भारत

निराद्ये मर्त्यलोकेऽस्मिन्नात्मानं ते परीप्सवः

कृच्छ्रामापेदिरे वृत्तिमन्नहेतोस्तपस्विनः

अटमानोऽथ तान्मार्गे पचमानान्महीपतिः

राजा शैब्यो वृषादर्भिः क्लिश्यमानान्ददर्श ह

प्रतिग्रहस्तारयति पुष्टिर्वै प्रतिगृह्णताम्

मयि यद्विद्यते वित्तं तच्छृणुध्वं तपोधनाः

प्रियो हि मे ब्राह्मणो याचमानो; दद्यामहं वोऽश्वतरीसहस्रम्

एकैकशः सवृषाः संप्रसूताः; सर्वेषां वै शीघ्रगाः श्वेतलोमाः

कुलंभराननडुहः शतंशता;न्धुर्याञ्शुभान्सर्वशोऽहं ददानि

पृथ्वीवाहान्पीवरांश्चैव ताव;दग्र्या गृष्ट्यो धेनवः सुव्रताश्च

वरान्ग्रामान्व्रीहियवं रसांश्च; रत्नं चान्यद्दुर्लभं किं ददानि

मा स्माभक्ष्ये भावमेवं कुरुध्वं; पुष्ट्यर्थं वै किं प्रयच्छाम्यहं वः

राजन्प्रतिग्रहो राज्ञो मध्वास्वादो विषोपमः

तज्जानमानः कस्मात्त्वं कुरुषे नः प्रलोभनम्

क्षत्रं हि दैवतमिव ब्राह्मणं समुपाश्रितम्

अमलो ह्येष तपसा प्रीतः प्रीणाति देवताः

अह्नापीह तपो जातु ब्राह्मणस्योपजायते

तद्दाव इव निर्दह्यात्प्राप्तो राजप्रतिग्रहः

कुशलं सह दानेन राजन्नस्तु सदा तव

अर्थिभ्यो दीयतां सर्वमित्युक्त्वा ते ततो ययुः

अपक्वमेव तन्मांसमभूत्तेषां च धीमताम्

अथ हित्वा ययुः सर्वे वनमाहारकाङ्क्षिणः

ततः प्रचोदिता राज्ञा वनं गत्वास्य मन्त्रिणः

प्रचीयोदुम्बराणि स्म दानं दातुं प्रचक्रमुः

उदुम्बराण्यथान्यानि हेमगर्भाण्युपाहरन्

भृत्यास्तेषां ततस्तानि प्रग्राहितुमुपाद्रवन्

गुरूणीति विदित्वाथ न ग्राह्याण्यत्रिरब्रवीत्

न स्म हे मूढविज्ञाना न स्म हे मन्दबुद्धयः

हैमानीमानि जानीमः प्रतिबुद्धाः स्म जागृमः

इह ह्येतदुपादत्तं प्रेत्य स्यात्कटुकोदयम्

अप्रतिग्राह्यमेवैतत्प्रेत्य चेह सुखेप्सुना

शतेन निष्कं गणितं सहस्रेण च संमितम्

यथा बहु प्रतीच्छन्हि पापिष्ठां लभते गतिम्

यत्पृथिव्यां व्रीहियवं हिरण्यं पशवः स्त्रियः

सर्वं तन्नालमेकस्य तस्माद्विद्वाञ्शमं व्रजेत्

उत्पन्नस्य रुरोः शृङ्गं वर्धमानस्य वर्धते

प्रार्थना पुरुषस्येव तस्य मात्रा न विद्यते

न तल्लोके द्रव्यमस्ति यल्लोकं प्रतिपूरयेत्

समुद्रकल्पः पुरुषो न कदाचन पूर्यते

कामं कामयमानस्य यदा कामः समृध्यते

अथैनमपरः कामस्तृष्णा विध्यति बाणवत्