Anushasana Parva, Adhyaya 84

असुरस्तारको नाम त्वया दत्तवरः प्रभो

सुरानृषींश्च क्लिश्नाति वधस्तस्य विधीयताम्

तस्माद्भयं समुत्पन्नमस्माकं वै पितामह

परित्रायस्व नो देव न ह्यन्या गतिरस्ति नः

समोऽहं सर्वभूतानामधर्मं नेह रोचये

हन्यतां तारकः क्षिप्रं सुरर्षिगणबाधकः

वेदा धर्माश्च नोत्सादं गच्छेयुः सुरसत्तमाः

विहितं पूर्वमेवात्र मया वै व्येतु वो ज्वरः

वरदानाद्भगवतो दैतेयो बलगर्वितः

देवैर्न शक्यते हन्तुं स कथं प्रशमं व्रजेत्

स हि नैव स्म देवानां नासुराणां न रक्षसाम्

वध्यः स्यामिति जग्राह वरं त्वत्तः पितामह

देवाश्च शप्ता रुद्राण्या प्रजोच्छेदे पुरा कृते

न भविष्यति वोऽपत्यमिति सर्वजगत्पते

हुताशनो न तत्रासीच्छापकाले सुरोत्तमाः

स उत्पादयितापत्यं वधार्थं त्रिदशद्विषाम्

तद्वै सर्वानतिक्रम्य देवदानवराक्षसान्

मानुषानथ गन्धर्वान्नागानथ च पक्षिणः

अस्त्रेणामोघपातेन शक्त्या तं घातयिष्यति

यतो वो भयमुत्पन्नं ये चान्ये सुरशत्रवः

सनातनो हि संकल्पः काम इत्यभिधीयते

रुद्रस्य तेजः प्रस्कन्नमग्नौ निपतितं च तत्

तत्तेजोऽग्निर्महद्भूतं द्वितीयमिव पावकम्

वधार्थं देवशत्रूणां गङ्गायां जनयिष्यति

स तु नावाप तं शापं नष्टः स हुतभुक्तदा

तस्माद्वो भयहृद्देवाः समुत्पत्स्यति पावकिः

अन्विष्यतां वै ज्वलनस्तथा चाद्य नियुज्यताम्

तारकस्य वधोपायः कथितो वै मयानघाः

न हि तेजस्विनां शापास्तेजःसु प्रभवन्ति वै

बलान्यतिबलं प्राप्य नबलानि भवन्ति वै

हन्यादवध्यान्वरदानपि चैव तपस्विनः

संकल्पाभिरुचिः कामः सनातनतमोऽनलः

जगत्पतिरनिर्देश्यः सर्वगः सर्वभावनः

हृच्छयः सर्वभूतानां ज्येष्ठो रुद्रादपि प्रभुः

अन्विष्यतां स तु क्षिप्रं तेजोराशिर्हुताशनः

स वो मनोगतं कामं देवः संपादयिष्यति

एतद्वाक्यमुपश्रुत्य ततो देवा महात्मनः

जग्मुः संसिद्धसंकल्पाः पर्येषन्तो विभावसुम्

ततस्त्रैलोक्यमृषयो व्यचिन्वन्त सुरैः सह

काङ्क्षन्तो दर्शनं वह्नेः सर्वे तद्गतमानसाः

परेण तपसा युक्ताः श्रीमन्तो लोकविश्रुताः

लोकानन्वचरन्सिद्धाः सर्व एव भृगूद्वह

नष्टमात्मनि संलीनं नाधिजग्मुर्हुताशनम्

ततः संजातसंत्रासानग्नेर्दर्शनलालसान्

जलेचरः क्लान्तमनास्तेजसाग्नेः प्रदीपितः

उवाच देवान्मण्डूको रसातलतलोत्थितः

रसातलतले देवा वसत्यग्निरिति प्रभो

संतापादिह संप्राप्तः पावकप्रभवादहम्

स संसुप्तो जले देवा भगवान्हव्यवाहनः

अपः संसृज्य तेजोभिस्तेन संतापिता वयम्

तस्य दर्शनमिष्टं वो यदि देवा विभावसोः

तत्रैनमभिगच्छध्वं कार्यं वो यदि वह्निना

गम्यतां साधयिष्यामो वयं ह्यग्निभयात्सुराः

एतावदुक्त्वा मण्डूकस्त्वरितो जलमाविशत्

हुताशनस्तु बुबुधे मण्डूकस्याथ पैशुनम्

शशाप स तमासाद्य न रसान्वेत्स्यसीति वै

तं स संयुज्य शापेन मण्डूकं पावको ययौ

अन्यत्र वासाय विभुर्न च देवानदर्शयत्

देवास्त्वनुग्रहं चक्रुर्मण्डूकानां भृगूद्वह

यत्तच्छृणु महाबाहो गदतो मम सर्वशः

अग्निशापादजिह्वापि रसज्ञानबहिष्कृताः

सरस्वतीं बहुविधां यूयमुच्चारयिष्यथ