Anushasana Parva, Adhyaya 72

योऽयं प्रश्नस्त्वया पृष्टो गोप्रदानाधिकारवान्

नास्य प्रष्टास्ति लोकेऽस्मिंस्त्वत्तोऽन्यो हि शतक्रतो

सन्ति नानाविधा लोका यांस्त्वं शक्र न पश्यसि

पश्यामि यानहं लोकानेकपत्न्यश्च याः स्त्रियः

कर्मभिश्चापि सुशुभैः सुव्रता ऋषयस्तथा

सशरीरा हि तान्यान्ति ब्राह्मणाः शुभवृत्तयः

शरीरन्यासमोक्षेण मनसा निर्मलेन च

स्वप्नभूतांश्च ताँल्लोकान्पश्यन्तीहापि सुव्रताः

ते तु लोकाः सहस्राक्ष शृणु यादृग्गुणान्विताः

न तत्र क्रमते कालो न जरा न च पापकम्

तथान्यन्नाशुभं किंचिन्न व्याधिस्तत्र न क्लमः

यद्यच्च गावो मनसा तस्मिन्वाञ्छन्ति वासव

तत्सर्वं प्रापयन्ति स्म मम प्रत्यक्षदर्शनात्

कामगाः कामचारिण्यः कामात्कामांश्च भुञ्जते

वाप्यः सरांसि सरितो विविधानि वनानि च

गृहाणि पर्वताश्चैव यावद्द्रव्यं च किंचन

मनोज्ञं सर्वभूतेभ्यः सर्वं तत्र प्रदृश्यते

ईदृशान्विद्धि ताँल्लोकान्नास्ति लोकस्ततोऽधिकः

तत्र सर्वसहाः क्षान्ता वत्सला गुरुवर्तिनः

अहंकारैर्विरहिता यान्ति शक्र नरोत्तमाः

यः सर्वमांसानि न भक्षयीत; पुमान्सदा यावदन्ताय युक्तः

मातापित्रोरर्चिता सत्ययुक्तः; शुश्रूषिता ब्राह्मणानामनिन्द्यः

अक्रोधनो गोषु तथा द्विजेषु; धर्मे रतो गुरुशुश्रूषकश्च

यावज्जीवं सत्यवृत्ते रतश्च; दाने रतो यः क्षमी चापराधे

मृदुर्दान्तो देवपरायणश्च; सर्वातिथिश्चापि तथा दयावान्

ईदृग्गुणो मानवः संप्रयाति; लोकं गवां शाश्वतं चाव्ययं च

न पारदारी पश्यति लोकमेनं; न वै गुरुघ्नो न मृषाप्रलापी

सदापवादी ब्राह्मणः शान्तवेदो; दोषैरन्यैर्यश्च युक्तो दुरात्मा

न मित्रध्रुङ्नैकृतिकः कृतघ्नः; शठोऽनृजुर्धर्मविद्वेषकश्च

न ब्रह्महा मनसापि प्रपश्ये;द्गवां लोकं पुण्यकृतां निवासम्

एतत्ते सर्वमाख्यातं नैपुणेन सुरेश्वर

गोप्रदानरतानां तु फलं शृणु शतक्रतो

दायाद्यलब्धैरर्थैर्यो गाः क्रीत्वा संप्रयच्छति

धर्मार्जितधनक्रीतान्स लोकानश्नुतेऽक्षयान्

यो वै द्यूते धनं जित्वा गाः क्रीत्वा संप्रयच्छति

स दिव्यमयुतं शक्र वर्षाणां फलमश्नुते

दायाद्या यस्य वै गावो न्यायपूर्वैरुपार्जिताः

प्रदत्तास्ताः प्रदातॄणां संभवन्त्यक्षया ध्रुवाः

प्रतिगृह्य च यो दद्याद्गाः सुशुद्धेन चेतसा

तस्यापीहाक्षयाँल्लोकान्ध्रुवान्विद्धि शचीपते

जन्मप्रभृति सत्यं च यो ब्रूयान्नियतेन्द्रियः

गुरुद्विजसहः क्षान्तस्तस्य गोभिः समा गतिः

न जातु ब्राह्मणो वाच्यो यदवाच्यं शचीपते

मनसा गोषु न द्रुह्येद्गोवृत्तिर्गोनुकम्पकः

सत्ये धर्मे च निरतस्तस्य शक्र फलं शृणु

गोसहस्रेण समिता तस्य धेनुर्भवत्युत

क्षत्रियस्य गुणैरेभिरन्वितस्य फलं शृणु

तस्यापि शततुल्या गौर्भवतीति विनिश्चयः

वैश्यस्यैते यदि गुणास्तस्य पञ्चाशतं भवेत्

शूद्रस्यापि विनीतस्य चतुर्भागफलं स्मृतम्

एतच्चैवं योऽनुतिष्ठेत युक्तः; सत्येन युक्तो गुरुशुश्रूषया च

दान्तः क्षान्तो देवतार्ची प्रशान्तः; शुचिर्बुद्धो धर्मशीलोऽनहंवाक्

महत्फलं प्राप्नुते स द्विजाय; दत्त्वा दोग्ध्रीं विधिनानेन धेनुम्

नित्यं दद्यादेकभक्तः सदा च; सत्ये स्थितो गुरुशुश्रूषिता च

वेदाध्यायी गोषु यो भक्तिमांश्च; नित्यं दृष्ट्वा योऽभिनन्देत गाश्च

आ जातितो यश्च गवां नमेत; इदं फलं शक्र निबोध तस्य

यत्स्यादिष्ट्वा राजसूये फलं तु; यत्स्यादिष्ट्वा बहुना काञ्चनेन

एतत्तुल्यं फलमस्याहुरग्र्यं; सर्वे सन्तस्त्वृषयो ये च सिद्धाः

योऽग्रं भक्तान्किंचिदप्राश्य दद्या;द्गोभ्यो नित्यं गोव्रती सत्यवादी

शान्तो बुद्धो गोसहस्रस्य पुण्यं; संवत्सरेणाप्नुयात्पुण्यशीलः

य एकं भक्तमश्नीयाद्दद्यादेकं गवां च यत्

दश वर्षाण्यनन्तानि गोव्रती गोनुकम्पकः