Anushasana Parva, Adhyaya 53

तस्मिन्नन्तर्हिते विप्रे राजा किमकरोत्तदा

भार्या चास्य महाभागा तन्मे ब्रूहि पितामह

अदृष्ट्वा स महीपालस्तमृषिं सह भार्यया

परिश्रान्तो निववृते व्रीडितो नष्टचेतनः

स प्रविश्य पुरीं दीनो नाभ्यभाषत किंचन

तदेव चिन्तयामास च्यवनस्य विचेष्टितम्

अथ शून्येन मनसा प्रविवेश गृहं नृपः

ददर्श शयने तस्मिञ्शयानं भृगुनन्दनम्

विस्मितौ तौ तु दृष्ट्वा तं तदाश्चर्यं विचिन्त्य च

दर्शनात्तस्य च मुनेर्विश्रान्तौ संबभूवतुः

यथास्थानं तु तौ स्थित्वा भूयस्तं संववाहतुः

अथापरेण पार्श्वेन सुष्वाप स महामुनिः

तेनैव च स कालेन प्रत्यबुध्यत वीर्यवान्

न च तौ चक्रतुः किंचिद्विकारं भयशङ्कितौ

प्रतिबुद्धस्तु स मुनिस्तौ प्रोवाच विशां पते

तैलाभ्यङ्गो दीयतां मे स्नास्येऽहमिति भारत

तथेति तौ प्रतिश्रुत्य क्षुधितौ श्रमकर्शितौ

शतपाकेन तैलेन महार्हेणोपतस्थतुः

ततः सुखासीनमृषिं वाग्यतौ संववाहतुः

न च पर्याप्तमित्याह भार्गवः सुमहातपाः

यदा तौ निर्विकारौ तु लक्षयामास भार्गवः

तत उत्थाय सहसा स्नानशालां विवेश ह

कॢप्तमेव तु तत्रासीत्स्नानीयं पार्थिवोचितम्

असत्कृत्य तु तत्सर्वं तत्रैवान्तरधीयत

स मुनिः पुनरेवाथ नृपतेः पश्यतस्तदा

नासूयां चक्रतुस्तौ च दंपती भरतर्षभ

अथ स्नातः स भगवान्सिंहासनगतः प्रभुः

दर्शयामास कुशिकं सभार्यं भृगुनन्दनः

संहृष्टवदनो राजा सभार्यः कुशिको मुनिम्

सिद्धमन्नमिति प्रह्वो निर्विकारो न्यवेदयत्

आनीयतामिति मुनिस्तं चोवाच नराधिपम्

राजा च समुपाजह्रे तदन्नं सह भार्यया

मांसप्रकारान्विविधाञ्शाकानि विविधानि च

वेसवारविकारांश्च पानकानि लघूनि च

रसालापूपकांश्चित्रान्मोदकानथ षाडवान्

रसान्नानाप्रकारांश्च वन्यं च मुनिभोजनम्

फलानि च विचित्राणि तथा भोज्यानि भूरिशः

बदरेङ्गुदकाश्मर्यभल्लातकवटानि च

गृहस्थानां च यद्भोज्यं यच्चापि वनवासिनाम्

सर्वमाहारयामास राजा शापभयान्मुनेः

अथ सर्वमुपन्यस्तमग्रतश्च्यवनस्य तत्

ततः सर्वं समानीय तच्च शय्यासनं मुनिः

वस्त्रैः शुभैरवच्छाद्य भोजनोपस्करैः सह

सर्वमादीपयामास च्यवनो भृगुनन्दनः

न च तौ चक्रतुः कोपं दंपती सुमहाव्रतौ

तयोः संप्रेक्षतोरेव पुनरन्तर्हितोऽभवत्

तत्रैव च स राजर्षिस्तस्थौ तां रजनीं तदा

सभार्यो वाग्यतः श्रीमान्न च तं कोप आविशत्

नित्यं संस्कृतमन्नं तु विविधं राजवेश्मनि

शयनानि च मुख्यानि परिषेकाश्च पुष्कलाः

वस्त्रं च विविधाकारमभवत्समुपार्जितम्

न शशाक ततो द्रष्टुमन्तरं च्यवनस्तदा

पुनरेव च विप्रर्षिः प्रोवाच कुशिकं नृपम्

सभार्यो मां रथेनाशु वह यत्र ब्रवीम्यहम्

तथेति च प्राह नृपो निर्विशङ्कस्तपोधनम्

क्रीडारथोऽस्तु भगवन्नुत सांग्रामिको रथः

इत्युक्तः स मुनिस्तेन राज्ञा हृष्टेन तद्वचः

च्यवनः प्रत्युवाचेदं हृष्टः परपुरंजयम्

सज्जीकुरु रथं क्षिप्रं यस्ते सांग्रामिको मतः

सायुधः सपताकश्च सशक्तिः कणयष्टिमान्

किङ्किणीशतनिर्घोषो युक्तस्तोमरकल्पनैः

गदाखड्गनिबद्धश्च परमेषुशतान्वितः