Anushasana Parva, Adhyaya 39

इमे वै मानवा लोके स्त्रीषु सज्जन्त्यभीक्ष्णशः

मोहेन परमाविष्टा दैवादिष्टेन पार्थिव

स्त्रियश्च पुरुषेष्वेव प्रत्यक्षं लोकसाक्षिकम्

अत्र मे संशयस्तीव्रो हृदि संपरिवर्तते

कथमासां नराः सङ्गं कुर्वते कुरुनन्दन

स्त्रियो वा तेषु रज्यन्ते विरज्यन्तेऽथ वा पुनः

इति ताः पुरुषव्याघ्र कथं शक्याः स्म रक्षितुम्

प्रमदाः पुरुषेणेह तन्मे व्याख्यातुमर्हसि

एता हि मयमायाभिर्वञ्चयन्तीह मानवान्

न चासां मुच्यते कश्चित्पुरुषो हस्तमागतः

गावो नवतृणानीव गृह्णन्त्येव नवान्नवान्

शम्बरस्य च या माया या माया नमुचेरपि

बलेः कुम्भीनसेश्चैव सर्वास्ता योषितो विदुः

हसन्तं प्रहसन्त्येता रुदन्तं प्ररुदन्ति च

अप्रियं प्रियवाक्यैश्च गृह्णते कालयोगतः

उशना वेद यच्छास्त्रं यच्च वेद बृहस्पतिः

स्त्रीबुद्ध्या न विशिष्येते ताः स्म रक्ष्याः कथं नरैः

अनृतं सत्यमित्याहुः सत्यं चापि तथानृतम्

इति यास्ताः कथं वीर संरक्ष्याः पुरुषैरिह

स्त्रीणां बुद्ध्युपनिष्कर्षादर्थशास्त्राणि शत्रुहन्

बृहस्पतिप्रभृतिभिर्मन्ये सद्भिः कृतानि वै

संपूज्यमानाः पुरुषैर्विकुर्वन्ति मनो नृषु

अपास्ताश्च तथा राजन्विकुर्वन्ति मनः स्त्रियः

कस्ताः शक्तो रक्षितुं स्यादिति मे संशयो महान्

तन्मे ब्रूहि महाबाहो कुरूणां वंशवर्धन

यदि शक्या कुरुश्रेष्ठ रक्षा तासां कथंचन

कर्तुं वा कृतपूर्वा वा तन्मे व्याख्यातुमर्हसि