Anushasana Parva, Adhyaya 27

बृहस्पतिसमं बुद्ध्या क्षमया ब्रह्मणः समम्

पराक्रमे शक्रसममादित्यसमतेजसम्

गाङ्गेयमर्जुनेनाजौ निहतं भूरिवर्चसम्

भ्रातृभिः सहितोऽन्यैश्च पर्युपास्ते युधिष्ठिरः

शयानं वीरशयने कालाकाङ्क्षिणमच्युतम्

आजग्मुर्भरतश्रेष्ठं द्रष्टुकामा महर्षयः

अत्रिर्वसिष्ठोऽथ भृगुः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः

अङ्गिरा गौतमोऽगस्त्यः सुमतिः स्वायुरात्मवान्

विश्वामित्रः स्थूलशिराः संवर्तः प्रमतिर्दमः

उशना बृहस्पतिर्व्यासश्च्यवनः काश्यपो ध्रुवः

दुर्वासा जमदग्निश्च मार्कण्डेयोऽथ गालवः

भरद्वाजश्च रैभ्यश्च यवक्रीतस्त्रितस्तथा

स्थूलाक्षः शकलाक्षश्च कण्वो मेधातिथिः कृशः

नारदः पर्वतश्चैव सुधन्वाथैकतो द्वितः

नितंभूर्भुवनो धौम्यः शतानन्दोऽकृतव्रणः

जामदग्न्यस्तथा रामः काम्यश्चेत्येवमादयः

समागता महात्मानो भीष्मं द्रष्टुं महर्षयः

तेषां महात्मनां पूजामागतानां युधिष्ठिरः

भ्रातृभिः सहितश्चक्रे यथावदनुपूर्वशः

ते पूजिताः सुखासीनाः कथाश्चक्रुर्महर्षयः

भीष्माश्रिताः सुमधुराः सर्वेन्द्रियमनोहराः

भीष्मस्तेषां कथाः श्रुत्वा ऋषीणां भावितात्मनाम्

मेने दिविस्थमात्मानं तुष्ट्या परमया युतः

ततस्ते भीष्ममामन्त्र्य पाण्डवांश्च महर्षयः

अन्तर्धानं गताः सर्वे सर्वेषामेव पश्यताम्

तानृषीन्सुमहाभागानन्तर्धानगतानपि

पाण्डवास्तुष्टुवुः सर्वे प्रणेमुश्च मुहुर्मुहुः

प्रसन्नमनसः सर्वे गाङ्गेयं कुरुसत्तमाः

उपतस्थुर्यथोद्यन्तमादित्यं मन्त्रकोविदाः

प्रभावात्तपसस्तेषामृषीणां वीक्ष्य पाण्डवाः

प्रकाशन्तो दिशः सर्वा विस्मयं परमं ययुः

महाभाग्यं परं तेषामृषीणामनुचिन्त्य ते

पाण्डवाः सह भीष्मेण कथाश्चक्रुस्तदाश्रयाः

कथान्ते शिरसा पादौ स्पृष्ट्वा भीष्मस्य पाण्डवः

धर्म्यं धर्मसुतः प्रश्नं पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः

के देशाः के जनपदा आश्रमाः के च पर्वताः

प्रकृष्टाः पुण्यतः काश्च ज्ञेया नद्यः पितामह

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्

शिलोञ्छवृत्तेः संवादं सिद्धस्य च युधिष्ठिर

इमां कश्चित्परिक्रम्य पृथिवीं शैलभूषिताम्

असकृद्द्विपदां श्रेष्ठः श्रेष्ठस्य गृहमेधिनः

शिलवृत्तेर्गृहं प्राप्तः स तेन विधिनार्चितः

कृतकृत्य उपातिष्ठत्सिद्धं तमतिथिं तदा

तौ समेत्य महात्मानौ सुखासीनौ कथाः शुभाः

चक्रतुर्वेदसंबद्धास्तच्छेषकृतलक्षणाः

शिलवृत्तिः कथान्ते तु सिद्धमामन्त्र्य यत्नतः

प्रश्नं पप्रच्छ मेधावी यन्मां त्वं परिपृच्छसि

के देशाः के जनपदाः केऽऽश्रमाः के च पर्वताः

प्रकृष्टाः पुण्यतः काश्च ज्ञेया नद्यस्तदुच्यताम्

ते देशास्ते जनपदास्तेऽऽश्रमास्ते च पर्वताः

येषां भागीरथी गङ्गा मध्येनैति सरिद्वरा

तपसा ब्रह्मचर्येण यज्ञैस्त्यागेन वा पुनः

गतिं तां न लभेज्जन्तुर्गङ्गां संसेव्य यां लभेत्

स्पृष्टानि येषां गाङ्गेयैस्तोयैर्गात्राणि देहिनाम्

न्यस्तानि न पुनस्तेषां त्यागः स्वर्गाद्विधीयते

सर्वाणि येषां गाङ्गेयैस्तोयैः कृत्यानि देहिनाम्

गां त्यक्त्वा मानवा विप्र दिवि तिष्ठन्ति तेऽचलाः

पूर्वे वयसि कर्माणि कृत्वा पापानि ये नराः

पश्चाद्गङ्गां निषेवन्ते तेऽपि यान्त्युत्तमां गतिम्

स्नातानां शुचिभिस्तोयैर्गाङ्गेयैः प्रयतात्मनाम्

व्युष्टिर्भवति या पुंसां न सा क्रतुशतैरपि