Anushasana Parva, Adhyaya 14

पितामहेशाय विभो नामान्याचक्ष्व शंभवे

बभ्रवे विश्वमायाय महाभाग्यं च तत्त्वतः

सुरासुरगुरो देव विष्णो त्वं वक्तुमर्हसि

शिवाय विश्वरूपाय यन्मां पृच्छद्युधिष्ठिरः

नाम्नां सहस्रं देवस्य तण्डिना ब्रह्मयोनिना

निवेदितं ब्रह्मलोके ब्रह्मणो यत्पुराभवत्

द्वैपायनप्रभृतयस्तथैवेमे तपोधनाः

ऋषयः सुव्रता दान्ताः शृण्वन्तु गदतस्तव

ध्रुवाय नन्दिने होत्रे गोप्त्रे विश्वसृजेऽग्नये

महाभाग्यं विभो ब्रूहि मुण्डिनेऽथ कपर्दिने

न गतिः कर्मणां शक्या वेत्तुमीशस्य तत्त्वतः

हिरण्यगर्भप्रमुखा देवाः सेन्द्रा महर्षयः

न विदुर्यस्य निधनमादिं वा सूक्ष्मदर्शिनः

स कथं नरमात्रेण शक्यो ज्ञातुं सतां गतिः

तस्याहमसुरघ्नस्य कांश्चिद्भगवतो गुणान्

भवतां कीर्तयिष्यामि व्रतेशाय यथातथम्

एवमुक्त्वा तु भगवान्गुणांस्तस्य महात्मनः

उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा कथयामास धीमतः

शुश्रूषध्वं ब्राह्मणेन्द्रास्त्वं च तात युधिष्ठिर

त्वं चापगेय नामानि निशामय जगत्पतेः

यदवाप्तं च मे पूर्वं साम्बहेतोः सुदुष्करम्

यथा च भगवान्दृष्टो मया पूर्वं समाधिना

शम्बरे निहते पूर्वं रौक्मिणेयेन धीमता

अतीते द्वादशे वर्षे जाम्बवत्यब्रवीद्धि माम्

प्रद्युम्नचारुदेष्णादीन्रुक्मिण्या वीक्ष्य पुत्रकान्

पुत्रार्थिनी मामुपेत्य वाक्यमाह युधिष्ठिर

शूरं बलवतां श्रेष्ठं कान्तरूपमकल्मषम्

आत्मतुल्यं मम सुतं प्रयच्छाच्युत माचिरम्

न हि तेऽप्राप्यमस्तीह त्रिषु लोकेषु किंचन

लोकान्सृजेस्त्वमपरानिच्छन्यदुकुलोद्वह

त्वया द्वादश वर्षाणि वायुभूतेन शुष्यता

आराध्य पशुभर्तारं रुक्मिण्या जनिताः सुताः

चारुदेष्णः सुचारुश्च चारुवेषो यशोधरः

चारुश्रवाश्चारुयशाः प्रद्युम्नः शंभुरेव च

यथा ते जनिताः पुत्रा रुक्मिण्याश्चारुविक्रमाः

तथा ममापि तनयं प्रयच्छ बलशालिनम्

इत्येवं चोदितो देव्या तामवोचं सुमध्यमाम्

अनुजानीहि मां राज्ञि करिष्ये वचनं तव

सा च मामब्रवीद्गच्छ विजयाय शिवाय च

ब्रह्मा शिवः काश्यपश्च नद्यो देवा मनोनुगाः

क्षेत्रौषध्यो यज्ञवाहाच्छन्दांस्यृषिगणा धरा

समुद्रा दक्षिणा स्तोभा ऋक्षाणि पितरो ग्रहाः

देवपत्न्यो देवकन्या देवमातर एव च

मन्वन्तराणि गावश्च चन्द्रमाः सविता हरिः

सावित्री ब्रह्मविद्या च ऋतवो वत्सराः क्षपाः

क्षणा लवा मुहूर्ताश्च निमेषा युगपर्ययाः

रक्षन्तु सर्वत्र गतं त्वां यादव सुखावहम्

अरिष्टं गच्छ पन्थानमप्रमत्तो भवानघ

एवं कृतस्वस्त्ययनस्तयाहं; तामभ्यनुज्ञाय कपीन्द्रपुत्रीम्

पितुः समीपे नरसत्तमस्य; मातुश्च राज्ञश्च तथाहुकस्य

तमर्थमावेद्य यदब्रवीन्मां; विद्याधरेन्द्रस्य सुता भृशार्ता

तानभ्यनुज्ञाय तदातिदुःखा;द्गदं तथैवातिबलं च रामम्

प्राप्यानुज्ञां गुरुजनादहं तार्क्ष्यमचिन्तयम्

सोऽवहद्धिमवन्तं मां प्राप्य चैनं व्यसर्जयम्

तत्राहमद्भुतान्भावानपश्यं गिरिसत्तमे

क्षेत्रं च तपसां श्रेष्ठं पश्याम्याश्रममुत्तमम्

दिव्यं वैयाघ्रपद्यस्य उपमन्योर्महात्मनः

पूजितं देवगन्धर्वैर्ब्राह्म्या लक्ष्म्या समन्वितम्

धवककुभकदम्बनारिकेलैः; कुरबककेतकजम्बुपाटलाभिः

वटवरुणकवत्सनाभबिल्वैः; सरलकपित्थप्रियालसालतालैः

बदरीकुन्दपुन्नागैरशोकाम्रातिमुक्तकैः

भल्लातकैर्मधूकैश्च चम्पकैः पनसैस्तथा