Anushasana Parva, Adhyaya 9

ब्राह्मणानां तु ये लोके प्रतिश्रुत्य पितामह

न प्रयच्छन्ति मोहात्ते के भवन्ति महामते

एतन्मे तत्त्वतो ब्रूहि धर्मं धर्मभृतां वर

प्रतिश्रुत्य दुरात्मानो न प्रयच्छन्ति ये नराः

यो न दद्यात्प्रतिश्रुत्य स्वल्पं वा यदि वा बहु

आशास्तस्य हताः सर्वाः क्लीबस्येव प्रजाफलम्

यां रात्रिं जायते पापो यां च रात्रिं विनश्यति

एतस्मिन्नन्तरे यद्यत्सुकृतं तस्य भारत

यच्च तस्य हुतं किंचित्सर्वं तस्योपहन्यते

अत्रैतद्वचनं प्राहुर्धर्मशास्त्रविदो जनाः

निशम्य भरतश्रेष्ठ बुद्ध्या परमयुक्तया

अपि चोदाहरन्तीमं धर्मशास्त्रविदो जनाः

अश्वानां श्यामकर्णानां सहस्रेण स मुच्यते

अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्

सृगालस्य च संवादं वानरस्य च भारत

तौ सखायौ पुरा ह्यास्तां मानुषत्वे परंतप

अन्यां योनिं समापन्नौ सार्गालीं वानरीं तथा

ततः परासून्खादन्तं सृगालं वानरोऽब्रवीत्

श्मशानमध्ये संप्रेक्ष्य पूर्वजातिमनुस्मरन्

किं त्वया पापकं कर्म कृतं पूर्वं सुदारुणम्

यस्त्वं श्मशाने मृतकान्पूतिकानत्सि कुत्सितान्

एवमुक्तः प्रत्युवाच सृगालो वानरं तदा

ब्राह्मणस्य प्रतिश्रुत्य न मया तदुपाकृतम्

तत्कृते पापिकां योनिमापन्नोऽस्मि प्लवंगम

तस्मादेवंविधं भक्ष्यं भक्षयामि बुभुक्षितः

इत्येतद्ब्रुवतो राजन्ब्राह्मणस्य मया श्रुतम्

कथां कथयतः पुण्यां धर्मज्ञस्य पुरातनीम्

श्रुतं चापि मया भूयः कृष्णस्यापि विशां पते

कथां कथयतः पूर्वं ब्राह्मणं प्रति पाण्डव

एवमेव च मां नित्यं ब्राह्मणाः संदिशन्ति वै

प्रतिश्रुत्य भवेद्देयं नाशा कार्या हि ब्राह्मणैः

ब्राह्मणो ह्याशया पूर्वं कृतया पृथिवीपते

सुसमिद्धो यथा दीप्तः पावकस्तद्विधः स्मृतः

यं निरीक्षेत संक्रुद्ध आशया पूर्वजातया

प्रदहेत हि तं राजन्कक्षमक्षय्यभुग्यथा

स एव हि यदा तुष्टो वचसा प्रतिनन्दति

भवत्यगदसंकाशो विषये तस्य भारत

पुत्रान्पौत्रान्पशूंश्चैव बान्धवान्सचिवांस्तथा

पुरं जनपदं चैव शान्तिरिष्टेव पुष्यति

एतद्धि परमं तेजो ब्राह्मणस्येह दृश्यते

सहस्रकिरणस्येव सवितुर्धरणीतले

तस्माद्दातव्यमेवेह प्रतिश्रुत्य युधिष्ठिर

यदीच्छेच्छोभनां जातिं प्राप्तुं भरतसत्तम

ब्राह्मणस्य हि दत्तेन ध्रुवं स्वर्गो ह्यनुत्तमः

शक्यं प्राप्तुं विशेषेण दानं हि महती क्रिया

इतो दत्तेन जीवन्ति देवताः पितरस्तथा

तस्माद्दानानि देयानि ब्राह्मणेभ्यो विजानता

महद्धि भरतश्रेष्ठ ब्राह्मणस्तीर्थमुच्यते

वेलायां न तु कस्यांचिद्गच्छेद्विप्रो ह्यपूजितः