Shanti Parva, Adhyaya 269

किंशीलः किंसमाचारः किंविद्यः किंपरायणः

प्राप्नोति ब्रह्मणः स्थानं यत्परं प्रकृतेर्ध्रुवम्

मोक्षधर्मेषु निरतो लघ्वाहारो जितेन्द्रियः

प्राप्नोति परमं स्थानं यत्परं प्रकृतेर्ध्रुवम्

स्वगृहादभिनिःसृत्य लाभालाभे समो मुनिः

समुपोढेषु कामेषु निरपेक्षः परिव्रजेत्

न चक्षुषा न मनसा न वाचा दूषयेदपि

न प्रत्यक्षं परोक्षं वा दूषणं व्याहरेत्क्वचित्

न हिंस्यात्सर्वभूतानि मैत्रायणगतिश्चरेत्

नेदं जीवितमासाद्य वैरं कुर्वीत केनचित्

अतिवादांस्तितिक्षेत नाभिमन्येत्कथंचन

क्रोध्यमानः प्रियं ब्रूयादाक्रुष्टः कुशलं वदेत्

प्रदक्षिणं प्रसव्यं च ग्राममध्ये न चाचरेत्

भैक्षचर्यामनापन्नो न गच्छेत्पूर्वकेतितः

अवकीर्णः सुगुप्तश्च न वाचा ह्यप्रियं वदेत्

मृदुः स्यादप्रतिक्रूरो विस्रब्धः स्यादरोषणः

विधूमे न्यस्तमुसले व्यङ्गारे भुक्तवज्जने

अतीते पात्रसंचारे भिक्षां लिप्सेत वै मुनिः

अनुयात्रिकमर्थस्य मात्रालाभेष्वनादृतः

अलाभे न विहन्येत लाभश्चैनं न हर्षयेत्

लाभं साधारणं नेच्छेन्न भुञ्जीताभिपूजितः

अभिपूजितलाभं हि जुगुप्सेतैव तादृशः

न चान्नदोषान्निन्देत न गुणानभिपूजयेत्

शय्यासने विविक्ते च नित्यमेवाभिपूजयेत्

शून्यागारं वृक्षमूलमरण्यमथ वा गुहाम्

अज्ञातचर्यां गत्वान्यां ततोऽन्यत्रैव संविशेत्

अनुरोधविरोधाभ्यां समः स्यादचलो ध्रुवः

सुकृतं दुष्कृतं चोभे नानुरुध्येत कर्मणि

वाचो वेगं मनसः क्रोधवेगं; विवित्सावेगमुदरोपस्थवेगम्

एतान्वेगान्विनयेद्वै तपस्वी; निन्दा चास्य हृदयं नोपहन्यात्

मध्यस्थ एव तिष्ठेत प्रशंसानिन्दयोः समः

एतत्पवित्रं परमं परिव्राजक आश्रमे

महात्मा सुव्रतो दान्तः सर्वत्रैवानपाश्रितः

अपूर्वचारकः सौम्यो अनिकेतः समाहितः

वानप्रस्थगृहस्थाभ्यां न संसृज्येत कर्हिचित्

अज्ञातलिप्सां लिप्सेत न चैनं हर्ष आविशेत्

विजानतां मोक्ष एष श्रमः स्यादविजानताम्

मोक्षयानमिदं कृत्स्नं विदुषां हारितोऽब्रवीत्

अभयं सर्वभूतेभ्यो दत्त्वा यः प्रव्रजेद्गृहात्

लोकास्तेजोमयास्तस्य तथानन्त्याय कल्पते