Shanti Parva, Adhyaya 266

मोक्षः पितामहेनोक्त उपायान्नानुपायतः

तमुपायं यथान्यायं श्रोतुमिच्छामि भारत

त्वय्येवैतन्महाप्राज्ञ युक्तं निपुणदर्शनम्

यदुपायेन सर्वार्थान्नित्यं मृगयसेऽनघ

करणे घटस्य या बुद्धिर्घटोत्पत्तौ न सानघ

एवं धर्माभ्युपायेषु नान्यद्धर्मेषु कारणम्

पूर्वे समुद्रे यः पन्था न स गच्छति पश्चिमम्

एकः पन्था हि मोक्षस्य तन्मे विस्तरतः शृणु

क्षमया क्रोधमुच्छिन्द्यात्कामं संकल्पवर्जनात्

सत्त्वसंसेवनाद्धीरो निद्रामुच्छेतुमर्हति

अप्रमादाद्भयं रक्षेच्छ्वासं क्षेत्रज्ञशीलनात्

इच्छां द्वेषं च कामं च धैर्येण विनिवर्तयेत्

भ्रमं प्रमोहमावर्तमभ्यासाद्विनिवर्तयेत्

निद्रां च प्रतिभां चैव ज्ञानाभ्यासेन तत्त्ववित्

उपद्रवांस्तथा रोगान्हितजीर्णमिताशनात्

लोभं मोहं च संतोषाद्विषयांस्तत्त्वदर्शनात्

अनुक्रोशादधर्मं च जयेद्धर्ममुपेक्षया

आयत्या च जयेदाशामर्थं सङ्गविवर्जनात्

अनित्यत्वेन च स्नेहं क्षुधं योगेन पण्डितः

कारुण्येनात्मनो मानं तृष्णां च परितोषतः

उत्थानेन जयेत्तन्द्रीं वितर्कं निश्चयाज्जयेत्

मौनेन बहुभाष्यं च शौर्येण च भयं जयेत्

यच्छेद्वाङ्मनसी बुद्ध्या तां यच्छेज्ज्ञानचक्षुषा

ज्ञानमात्मा महान्यच्छेत्तं यच्छेच्छान्तिरात्मनः

तदेतदुपशान्तेन बोद्धव्यं शुचिकर्मणा

योगदोषान्समुच्छिद्य पञ्च यान्कवयो विदुः

कामं क्रोधं च लोभं च भयं स्वप्नं च पञ्चमम्

परित्यज्य निषेवेत तथेमान्योगसाधनान्

ध्यानमध्ययनं दानं सत्यं ह्रीरार्जवं क्षमा

शौचमाहारतः शुद्धिरिन्द्रियाणां च संयमः

एतैर्विवर्धते तेजः पाप्मानमपहन्ति च

सिध्यन्ति चास्य संकल्पा विज्ञानं च प्रवर्तते

धूतपापः स तेजस्वी लघ्वाहारो जितेन्द्रियः

कामक्रोधौ वशे कृत्वा निनीषेद्ब्रह्मणः पदम्

अमूढत्वमसङ्गित्वं कामक्रोधविवर्जनम्

अदैन्यमनुदीर्णत्वमनुद्वेगो व्यवस्थितिः

एष मार्गो हि मोक्षस्य प्रसन्नो विमलः शुचिः

तथा वाक्कायमनसां नियमः कामतोऽन्यथा