Shanti Parva, Adhyaya 255

यथा प्रवर्तितो धर्मस्तुलां धारयता त्वया

स्वर्गद्वारं च वृत्तिं च भूतानामवरोत्स्यते

कृष्या ह्यन्नं प्रभवति ततस्त्वमपि जीवसि

पशुभिश्चौषधीभिश्च मर्त्या जीवन्ति वाणिज

यतो यज्ञः प्रभवति नास्तिक्यमपि जल्पसि

न हि वर्तेदयं लोको वार्तामुत्सृज्य केवलम्

वक्ष्यामि जाजले वृत्तिं नास्मि ब्राह्मण नास्तिकः

न च यज्ञं विनिन्दामि यज्ञवित्तु सुदुर्लभः

नमो ब्राह्मणयज्ञाय ये च यज्ञविदो जनाः

स्वयज्ञं ब्राह्मणा हित्वा क्षात्रं यज्ञमिहास्थिताः

लुब्धैर्वित्तपरैर्ब्रह्मन्नास्तिकैः संप्रवर्तितम्

वेदवादानविज्ञाय सत्याभासमिवानृतम्

इदं देयमिदं देयमिति नान्तं चिकीर्षति

अतः स्तैन्यं प्रभवति विकर्माणि च जाजले

तदेव सुकृतं हव्यं येन तुष्यन्ति देवताः

नमस्कारेण हविषा स्वाध्यायैरौषधैस्तथा

पूजा स्याद्देवतानां हि यथा शास्त्रनिदर्शनम्

इष्टापूर्तादसाधूनां विषमा जायते प्रजा

लुब्धेभ्यो जायते लुब्धः समेभ्यो जायते समः

यजमानो यथात्मानमृत्विजश्च तथा प्रजाः

यज्ञात्प्रजा प्रभवति नभसोऽम्भ इवामलम्

अग्नौ प्रास्ताहुतिर्ब्रह्मन्नादित्यमुपतिष्ठति

आदित्याज्जायते वृष्टिर्वृष्टेरन्नं ततः प्रजाः

तस्मात्स्वनुष्ठितात्पूर्वे सर्वान्कामांश्च लेभिरे

अकृष्टपच्या पृथिवी आशीर्भिर्वीरुधोऽभवन्

न ते यज्ञेष्वात्मसु वा फलं पश्यन्ति किंचन

शङ्कमानाः फलं यज्ञे ये यजेरन्कथंचन

जायन्तेऽसाधवो धूर्ता लुब्धा वित्तप्रयोजनाः

स स्म पापकृतां लोकान्गच्छेदशुभकर्मणा

प्रमाणमप्रमाणेन यः कुर्यादशुभं नरः

पापात्मा सोऽकृतप्रज्ञः सदैवेह द्विजोत्तम

कर्तव्यमिति कर्तव्यं वेत्ति यो ब्राह्मणोभयम्

ब्रह्मैव वर्तते लोके नैति कर्तव्यतां पुनः

विगुणं च पुनः कर्म ज्याय इत्यनुशुश्रुम

सर्वभूतोपघातश्च फलभावे च संयमः

सत्ययज्ञा दमयज्ञा अलुब्धाश्चात्मतृप्तयः

उत्पन्नत्यागिनः सर्वे जना आसन्नमत्सराः

क्षेत्रक्षेत्रज्ञतत्त्वज्ञाः स्वयज्ञपरिनिष्ठिताः

ब्राह्मं वेदमधीयन्तस्तोषयन्त्यमरानपि

अखिलं दैवतं सर्वं ब्रह्म ब्राह्मणसंश्रितम्

तृप्यन्ति तृप्यतो देवास्तृप्तास्तृप्तस्य जाजले

यथा सर्वरसैस्तृप्तो नाभिनन्दति किंचन

तथा प्रज्ञानतृप्तस्य नित्यं तृप्तिः सुखोदया

धर्मारामा धर्मसुखाः कृत्स्नव्यवसितास्तथा

अस्ति नस्तत्त्वतो भूय इति प्रज्ञागवेषिणः

ज्ञानविज्ञानिनः केचित्परं पारं तितीर्षवः

अतीव तत्सदा पुण्यं पुण्याभिजनसंहितम्

यत्र गत्वा न शोचन्ति न च्यवन्ति व्यथन्ति च

ते तु तद्ब्रह्मणः स्थानं प्राप्नुवन्तीह सात्त्विकाः

नैव ते स्वर्गमिच्छन्ति न यजन्ति यशोधनैः

सतां वर्त्मानुवर्तन्ते यथाबलमहिंसया

वनस्पतीनोषधीश्च फलमूलं च ते विदुः

न चैतानृत्विजो लुब्धा याजयन्ति धनार्थिनः

स्वमेव चार्थं कुर्वाणा यज्ञं चक्रुः पुनर्द्विजाः

परिनिष्ठितकर्माणः प्रजानुग्रहकाम्यया

प्रापयेयुः प्रजाः स्वर्गं स्वधर्मचरणेन वै

इति मे वर्तते बुद्धिः समा सर्वत्र जाजले

प्रयुञ्जते यानि यज्ञे सदा प्राज्ञा द्विजर्षभ

तेन ते देवयानेन पथा यान्ति महामुने

आवृत्तिस्तत्र चैकस्य नास्त्यावृत्तिर्मनीषिणाम्

उभौ तौ देवयानेन गच्छतो जाजले पथा

स्वयं चैषामनडुहो युज्यन्ति च वहन्ति च

स्वयमुस्राश्च दुह्यन्ते मनःसंकल्पसिद्धिभिः