Shanti Parva, Adhyaya 203

योगं मे परमं तात मोक्षस्य वद भारत

तमहं तत्त्वतो ज्ञातुमिच्छामि वदतां वर

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्

संवादं मोक्षसंयुक्तं शिष्यस्य गुरुणा सह

कश्चिद्ब्राह्मणमासीनमाचार्यमृषिसत्तमम्

शिष्यः परममेधावी श्रेयोर्थी सुसमाहितः

चरणावुपसंगृह्य स्थितः प्राञ्जलिरब्रवीत्

उपासनात्प्रसन्नोऽसि यदि वै भगवन्मम

संशयो मे महान्कश्चित्तन्मे व्याख्यातुमर्हसि

कुतश्चाहं कुतश्च त्वं तत्सम्यग्ब्रूहि यत्परम्

कथं च सर्वभूतेषु समेषु द्विजसत्तम

सम्यग्वृत्ता निवर्तन्ते विपरीताः क्षयोदयाः

वेदेषु चापि यद्वाक्यं लौकिकं व्यापकं च यत्

एतद्विद्वन्यथातत्त्वं सर्वं व्याख्यातुमर्हसि

शृणु शिष्य महाप्राज्ञ ब्रह्मगुह्यमिदं परम्

अध्यात्मं सर्वभूतानामागमानां च यद्वसु

वासुदेवः सर्वमिदं विश्वस्य ब्रह्मणो मुखम्

सत्यं दानमथो यज्ञस्तितिक्षा दम आर्जवम्

पुरुषं सनातनं विष्णुं यत्तद्वेदविदो विदुः

सर्गप्रलयकर्तारमव्यक्तं ब्रह्म शाश्वतम्

तदिदं ब्रह्म वार्ष्णेयमितिहासं शृणुष्व मे

ब्राह्मणो ब्राह्मणैः श्राव्यो राजन्यः क्षत्रियैस्तथा

माहात्म्यं देवदेवस्य विष्णोरमिततेजसः

अर्हस्त्वमसि कल्याण वार्ष्णेयं शृणु यत्परम्

कालचक्रमनाद्यन्तं भावाभावस्वलक्षणम्

त्रैलोक्यं सर्वभूतेषु चक्रवत्परिवर्तते

यत्तदक्षरमव्यक्तममृतं ब्रह्म शाश्वतम्

वदन्ति पुरुषव्याघ्रं केशवं पुरुषर्षभम्

पितॄन्देवानृषींश्चैव तथा वै यक्षदानवान्

नागासुरमनुष्यांश्च सृजते परमोऽव्ययः

तथैव वेदशास्त्राणि लोकधर्मांश्च शाश्वतान्

प्रलये प्रकृतिं प्राप्य युगादौ सृजते प्रभुः

यथर्तुष्वृतुलिङ्गानि नानारूपाणि पर्यये

दृश्यन्ते तानि तान्येव तथा ब्रह्माहरात्रिषु

अथ यद्यद्यदा भावि कालयोगाद्युगादिषु

तत्तदुत्पद्यते ज्ञानं लोकयात्राविधानजम्

युगान्तेऽन्तर्हितान्वेदान्सेतिहासान्महर्षयः

लेभिरे तपसा पूर्वमनुज्ञाताः स्वयंभुवा

वेदविद्वेद भगवान्वेदाङ्गानि बृहस्पतिः

भार्गवो नीतिशास्त्रं च जगाद जगतो हितम्

गान्धर्वं नारदो वेदं भरद्वाजो धनुर्ग्रहम्

देवर्षिचरितं गार्ग्यः कृष्णात्रेयश्चिकित्सितम्

न्यायतन्त्राण्यनेकानि तैस्तैरुक्तानि वादिभिः

हेत्वागमसदाचारैर्यदुक्तं तदुपास्यते

अनाद्यं यत्परं ब्रह्म न देवा नर्षयो विदुः

एकस्तद्वेद भगवान्धाता नारायणः प्रभुः

नारायणादृषिगणास्तथा मुख्याः सुरासुराः

राजर्षयः पुराणाश्च परमं दुःखभेषजम्

पुरुषाधिष्ठितं भावं प्रकृतिः सूयते सदा

हेतुयुक्तमतः सर्वं जगत्संपरिवर्तते

दीपादन्ये यथा दीपाः प्रवर्तन्ते सहस्रशः

प्रकृतिः सृजते तद्वदानन्त्यान्नापचीयते

अव्यक्तकर्मजा बुद्धिरहंकारं प्रसूयते

आकाशं चाप्यहंकाराद्वायुराकाशसंभवः

वायोस्तेजस्ततश्चापस्त्वद्भ्यो हि वसुधोद्गता

मूलप्रकृतयोऽष्टौ ता जगदेतास्ववस्थितम्

ज्ञानेन्द्रियाण्यतः पञ्च पञ्च कर्मेन्द्रियाण्यपि

विषयाः पञ्च चैकं च विकारे षोडशं मनः

श्रोत्रं त्वक्चक्षुषी जिह्वा घ्राणं पञ्चेन्द्रियाण्यपि

पादौ पायुरुपस्थश्च हस्तौ वाक्कर्मणामपि

शब्दः स्पर्शोऽथ रूपं च रसो गन्धस्तथैव च

विज्ञेयं व्यापकं चित्तं तेषु सर्वगतं मनः

रसज्ञाने तु जिह्वेयं व्याहृते वाक्तथैव च

इन्द्रियैर्विविधैर्युक्तं सर्वं व्यस्तं मनस्तथा