Shanti Parva, Adhyaya 183

सत्यं ब्रह्म तपः सत्यं सत्यं सृजति च प्रजाः

सत्येन धार्यते लोकः स्वर्गं सत्येन गच्छति

अनृतं तमसो रूपं तमसा नीयते ह्यधः

तमोग्रस्ता न पश्यन्ति प्रकाशं तमसावृतम्

स्वर्गः प्रकाश इत्याहुर्नरकं तम एव च

सत्यानृतात्तदुभयं प्राप्यते जगतीचरैः

तत्र त्वेवंविधा वृत्तिर्लोके सत्यानृता भवेत्

धर्माधर्मौ प्रकाशश्च तमो दुःखं सुखं तथा

शारीरैर्मानसैर्दुःखैः सुखैश्चाप्यसुखोदयैः

लोकसृष्टिं प्रपश्यन्तो न मुह्यन्ति विचक्षणाः

तत्र दुःखविमोक्षार्थं प्रयतेत विचक्षणः

सुखं ह्यनित्यं भूतानामिह लोके परत्र च

राहुग्रस्तस्य सोमस्य यथा ज्योत्स्ना न भासते

तथा तमोभिभूतानां भूतानां भ्रश्यते सुखम्

सुसुखः पवनः स्वर्गे गन्धश्च सुरभिस्तथा

क्षुत्पिपासाश्रमो नास्ति न जरा न च पापकम्

नित्यमेव सुखं स्वर्गे सुखं दुःखमिहोभयम्

नरके दुःखमेवाहुः समं तु परमं पदम्

पृथिवी सर्वभूतानां जनित्री तद्विधाः स्त्रियः

पुमान्प्रजापतिस्तत्र शुक्रं तेजोमयं विदुः

इत्येतल्लोकनिर्माणं ब्रह्मणा विहितं पुरा

प्रजा विपरिवर्तन्ते स्वैः स्वैः कर्मभिरावृताः