Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137

Containing 109 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 1

उक्तो मन्त्रो महाबाहो न विश्वासोऽस्ति शत्रुषु

कथं हि राजा वर्तेत यदि सर्वत्र नाश्वसेत्

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 2

विश्वासाद्धि परं राज्ञो राजन्नुत्पद्यते भयम्

कथं वै नाश्वसन्राजा शत्रूञ्जयति पार्थिव

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 3

एतन्मे संशयं छिन्धि मनो मे संप्रमुह्यति

अविश्वासकथामेतामुपश्रुत्य पितामह

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 4

शृणु कौन्तेय यो वृत्तो ब्रह्मदत्तनिवेशने

पूजन्या सह संवादो ब्रह्मदत्तस्य पार्थिव

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 5

काम्पिल्ये ब्रह्मदत्तस्य अन्तःपुरनिवासिनी

पूजनी नाम शकुनी दीर्घकालं सहोषिता

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 6

रुतज्ञा सर्वभूतानां यथा वै जीवजीवकः

सर्वज्ञा सर्वधर्मज्ञा तिर्यग्योनिगतापि सा

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 7

अभिप्रजाता सा तत्र पुत्रमेकं सुवर्चसम्

समकालं च राज्ञोऽपि देव्याः पुत्रो व्यजायत

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 8

समुद्रतीरं गत्वा सा त्वाजहार फलद्वयम्

पुष्ट्यर्थं च स्वपुत्रस्य राजपुत्रस्य चैव ह

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 9

फलमेकं सुतायादाद्राजपुत्राय चापरम्

अमृतास्वादसदृशं बलतेजोविवर्धनम्

तत्रागच्छत्परां वृद्धिं राजपुत्रः फलाशनात्

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 10

धात्र्या हस्तगतश्चापि तेनाक्रीडत पक्षिणा

शून्ये तु तमुपादाय पक्षिणं समजातकम्

हत्वा ततः स राजेन्द्र धात्र्या हस्तमुपागमत्

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 11

अथ सा शकुनी राजन्नागमत्फलहारिका

अपश्यन्निहतं पुत्रं तेन बालेन भूतले

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 12

बाष्पपूर्णमुखी दीना दृष्ट्वा सा तु हतं सुतम्

पूजनी दुःखसंतप्ता रुदती वाक्यमब्रवीत्

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 13

क्षत्रिये संगतं नास्ति न प्रीतिर्न च सौहृदम्

कारणे संभजन्तीह कृतार्थाः संत्यजन्ति च

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 14

क्षत्रियेषु न विश्वासः कार्यः सर्वोपघातिषु

अपकृत्यापि सततं सान्त्वयन्ति निरर्थकम्

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 15

अहमस्य करोम्यद्य सदृशीं वैरयातनाम्

कृतघ्नस्य नृशंसस्य भृशं विश्वासघातिनः

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 16

सहसंजातवृद्धस्य तथैव सहभोजिनः

शरणागतस्य च वधस्त्रिविधं ह्यस्य किल्बिषम्

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 17

इत्युक्त्वा चरणाभ्यां तु नेत्रे नृपसुतस्य सा

भित्त्वा स्वस्था तत इदं पूजनी वाक्यमब्रवीत्

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 18

इच्छयैव कृतं पापं सद्य एवोपसर्पति

कृतप्रतिक्रियं तेषां न नश्यति शुभाशुभम्

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 19

पापं कर्म कृतं किंचिन्न तस्मिन्यदि विद्यते

निपात्यतेऽस्य पुत्रेषु न चेत्पौत्रेषु नप्तृषु

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 20

अस्ति वै कृतमस्माभिरस्ति प्रतिकृतं त्वया

उभयं तत्समीभूतं वस पूजनि मा गमः

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 21

सकृत्कृतापराधस्य तत्रैव परिलम्बतः

न तद्बुधाः प्रशंसन्ति श्रेयस्तत्रापसर्पणम्

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 22

सान्त्वे प्रयुक्ते नृपते कृतवैरे न विश्वसेत्

क्षिप्रं प्रबध्यते मूढो न हि वैरं प्रशाम्यति

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 23

अन्योन्यं कृतवैराणां पुत्रपौत्रं निगच्छति

पुत्रपौत्रे विनष्टे तु परलोकं निगच्छति

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 24

सर्वेषां कृतवैराणामविश्वासः सुखावहः

एकान्ततो न विश्वासः कार्यो विश्वासघातकः

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 25

न विश्वसेदविश्वस्ते विश्वस्तेऽपि न विश्वसेत्

कामं विश्वासयेदन्यान्परेषां तु न विश्वसेत्

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 26

माता पिता बान्धवानां वरिष्ठौ; भार्या जरा बीजमात्रं तु पुत्रः

भ्राता शत्रुः क्लिन्नपाणिर्वयस्य; आत्मा ह्येकः सुखदुःखस्य वेत्ता

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 27

अन्योन्यकृतवैराणां न संधिरुपपद्यते

स च हेतुरतिक्रान्तो यदर्थमहमावसम्

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 28

पूजितस्यार्थमानाभ्यां जन्तोः पूर्वापकारिणः

चेतो भवत्यविश्वस्तं पूर्वं त्रासयते बलात्

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 29

पूर्वं संमानना यत्र पश्चाच्चैव विमानना

जह्यात्तं सत्त्ववान्वासं संमानितविमानितः

Mahabharata

Shanti Parva, Adhyaya 137, Verse 30

उषितास्मि तवागारे दीर्घकालमहिंसिता

तदिदं वैरमुत्पन्नं सुखमास्स्व व्रजाम्यहम्