Adi Parva, Adhyaya 213

उक्तवन्तो यदा वाक्यमसकृत्सर्ववृष्णयः

ततोऽब्रवीद्वासुदेवो वाक्यं धर्मार्थसंहितम्

नावमानं कुलस्यास्य गुडाकेशः प्रयुक्तवान्

संमानोऽभ्यधिकस्तेन प्रयुक्तोऽयमसंशयम्

अर्थलुब्धान्न वः पार्थो मन्यते सात्वतान्सदा

स्वयंवरमनाधृष्यं मन्यते चापि पाण्डवः

प्रदानमपि कन्यायाः पशुवत्कोऽनुमंस्यते

विक्रयं चाप्यपत्यस्य कः कुर्यात्पुरुषो भुवि

एतान्दोषांश्च कौन्तेयो दृष्टवानिति मे मतिः

अतः प्रसह्य हृतवान्कन्यां धर्मेण पाण्डवः

उचितश्चैव संबन्धः सुभद्रा च यशस्विनी

एष चापीदृशः पार्थः प्रसह्य हृतवानिति

भरतस्यान्वये जातं शंतनोश्च महात्मनः

कुन्तिभोजात्मजापुत्रं को बुभूषेत नार्जुनम्

न च पश्यामि यः पार्थं विक्रमेण पराजयेत्

अपि सर्वेषु लोकेषु सेन्द्ररुद्रेषु मारिष

स च नाम रथस्तादृङ्मदीयास्ते च वाजिनः

योद्धा पार्थश्च शीघ्रास्त्रः को नु तेन समो भवेत्

तमनुद्रुत्य सान्त्वेन परमेण धनंजयम्

निवर्तयध्वं संहृष्टा ममैषा परमा मतिः

यदि निर्जित्य वः पार्थो बलाद्गच्छेत्स्वकं पुरम्

प्रणश्येद्वो यशः सद्यो न तु सान्त्वे पराजयः

तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य तथा चक्रुर्जनाधिप

निवृत्तश्चार्जुनस्तत्र विवाहं कृतवांस्ततः

उषित्वा तत्र कौन्तेयः संवत्सरपराः क्षपाः

पुष्करेषु ततः शिष्टं कालं वर्तितवान्प्रभुः

पूर्णे तु द्वादशे वर्षे खाण्डवप्रस्थमाविशत्

अभिगम्य स राजानं विनयेन समाहितः

अभ्यर्च्य ब्राह्मणान्पार्थो द्रौपदीमभिजग्मिवान्

तं द्रौपदी प्रत्युवाच प्रणयात्कुरुनन्दनम्

तत्रैव गच्छ कौन्तेय यत्र सा सात्वतात्मजा

सुबद्धस्यापि भारस्य पूर्वबन्धः श्लथायते

तथा बहुविधं कृष्णां विलपन्तीं धनंजयः

सान्त्वयामास भूयश्च क्षमयामास चासकृत्

सुभद्रां त्वरमाणश्च रक्तकौशेयवाससम्

पार्थः प्रस्थापयामास कृत्वा गोपालिकावपुः

साधिकं तेन रूपेण शोभमाना यशस्विनी

भवनं श्रेष्ठमासाद्य वीरपत्नी वराङ्गना

ववन्दे पृथुताम्राक्षी पृथां भद्रा यशस्विनी

ततोऽभिगम्य त्वरिता पूर्णेन्दुसदृशानना

ववन्दे द्रौपदीं भद्रा प्रेष्याहमिति चाब्रवीत्

प्रत्युत्थाय च तां कृष्णा स्वसारं माधवस्य ताम्

सस्वजे चावदत्प्रीता निःसपत्नोऽस्तु ते पतिः

तथैव मुदिता भद्रा तामुवाचैवमस्त्विति

ततस्ते हृष्टमनसः पाण्डवेया महारथाः

कुन्ती च परमप्रीता बभूव जनमेजय

श्रुत्वा तु पुण्डरीकाक्षः संप्राप्तं स्वपुरोत्तमम्

अर्जुनं पाण्डवश्रेष्ठमिन्द्रप्रस्थगतं तदा

आजगाम विशुद्धात्मा सह रामेण केशवः

वृष्ण्यन्धकमहामात्रैः सह वीरैर्महारथैः

भ्रातृभिश्च कुमारैश्च योधैश्च शतशो वृतः

सैन्येन महता शौरिरभिगुप्तः परंतपः

तत्र दानपतिर्धीमानाजगाम महायशाः

अक्रूरो वृष्णिवीराणां सेनापतिररिंदमः

अनाधृष्टिर्महातेजा उद्धवश्च महायशाः

साक्षाद्बृहस्पतेः शिष्यो महाबुद्धिर्महायशाः

सत्यकः सात्यकिश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः

प्रद्युम्नश्चैव साम्बश्च निशठः शङ्कुरेव च

चारुदेष्णश्च विक्रान्तो झिल्ली विपृथुरेव च

सारणश्च महाबाहुर्गदश्च विदुषां वरः

एते चान्ये च बहवो वृष्णिभोजान्धकास्तथा

आजग्मुः खाण्डवप्रस्थमादाय हरणं बहु

ततो युधिष्ठिरो राजा श्रुत्वा माधवमागतम्

प्रतिग्रहार्थं कृष्णस्य यमौ प्रास्थापयत्तदा