Shanti Parva, Adhyaya 51

श्रुत्वा तु वचनं भीष्मो वासुदेवस्य धीमतः

किंचिदुन्नाम्य वदनं प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत्

नमस्ते भगवन्विष्णो लोकानां निधनोद्भव

त्वं हि कर्ता हृषीकेश संहर्ता चापराजितः

विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वसंभव

अपवर्गोऽसि भूतानां पञ्चानां परतः स्थितः

नमस्ते त्रिषु लोकेषु नमस्ते परतस्त्रिषु

योगेश्वर नमस्तेऽस्तु त्वं हि सर्वपरायणम्

मत्संश्रितं यदात्थ त्वं वचः पुरुषसत्तम

तेन पश्यामि ते दिव्यान्भावान्हि त्रिषु वर्त्मसु

तच्च पश्यामि तत्त्वेन यत्ते रूपं सनातनम्

सप्त मार्गा निरुद्धास्ते वायोरमिततेजसः

दिवं ते शिरसा व्याप्तं पद्भ्यां देवी वसुंधरा

दिशो भुजौ रविश्चक्षुर्वीर्ये शक्रः प्रतिष्ठितः

अतसीपुष्पसंकाशं पीतवाससमच्युतम्

वपुर्ह्यनुमिमीमस्ते मेघस्येव सविद्युतः

त्वत्प्रपन्नाय भक्ताय गतिमिष्टां जिगीषवे

यच्छ्रेयः पुण्डरीकाक्ष तद्ध्यायस्व सुरोत्तम

यतः खलु परा भक्तिर्मयि ते पुरुषर्षभ

ततो वपुर्मया दिव्यं तव राजन्प्रदर्शितम्

न ह्यभक्ताय राजेन्द्र भक्तायानृजवे न च

दर्शयाम्यहमात्मानं न चादान्ताय भारत

भवांस्तु मम भक्तश्च नित्यं चार्जवमास्थितः

दमे तपसि सत्ये च दाने च निरतः शुचिः

अर्हस्त्वं भीष्म मां द्रष्टुं तपसा स्वेन पार्थिव

तव ह्युपस्थिता लोका येभ्यो नावर्तते पुनः

पञ्चाशतं षट्च कुरुप्रवीर; शेषं दिनानां तव जीवितस्य

ततः शुभैः कर्मफलोदयैस्त्वं; समेष्यसे भीष्म विमुच्य देहम्

एते हि देवा वसवो विमाना;न्यास्थाय सर्वे ज्वलिताग्निकल्पाः

अन्तर्हितास्त्वां प्रतिपालयन्ति; काष्ठां प्रपद्यन्तमुदक्पतंगम्

व्यावृत्तमात्रे भगवत्युदीचीं; सूर्ये दिशं कालवशात्प्रपन्ने

गन्तासि लोकान्पुरुषप्रवीर; नावर्तते यानुपलभ्य विद्वान्

अमुं च लोकं त्वयि भीष्म याते; ज्ञानानि नङ्क्ष्यन्त्यखिलेन वीर

अतः स्म सर्वे त्वयि संनिकर्षं; समागता धर्मविवेचनाय

तज्ज्ञातिशोकोपहतश्रुताय; सत्याभिसंधाय युधिष्ठिराय

प्रब्रूहि धर्मार्थसमाधियुक्त;मर्थ्यं वचोऽस्यापनुदास्य शोकम्