Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127

Containing 24 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 1

ततः स्रस्तोत्तरपटः सप्रस्वेदः सवेपथुः

विवेशाधिरथो रङ्गं यष्टिप्राणो ह्वयन्निव

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 2

तमालोक्य धनुस्त्यक्त्वा पितृगौरवयन्त्रितः

कर्णोऽभिषेकार्द्रशिराः शिरसा समवन्दत

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 3

ततः पादाववच्छाद्य पटान्तेन ससंभ्रमः

पुत्रेति परिपूर्णार्थमब्रवीद्रथसारथिः

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 4

परिष्वज्य च तस्याथ मूर्धानं स्नेहविक्लवः

अङ्गराज्याभिषेकार्द्रमश्रुभिः सिषिचे पुनः

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 5

तं दृष्ट्वा सूतपुत्रोऽयमिति निश्चित्य पाण्डवः

भीमसेनस्तदा वाक्यमब्रवीत्प्रहसन्निव

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 6

न त्वमर्हसि पार्थेन सूतपुत्र रणे वधम्

कुलस्य सदृशस्तूर्णं प्रतोदो गृह्यतां त्वया

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 7

अङ्गराज्यं च नार्हस्त्वमुपभोक्तुं नराधम

श्वा हुताशसमीपस्थं पुरोडाशमिवाध्वरे

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 8

एवमुक्तस्ततः कर्णः किंचित्प्रस्फुरिताधरः

गगनस्थं विनिःश्वस्य दिवाकरमुदैक्षत

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 9

ततो दुर्योधनः कोपादुत्पपात महाबलः

भ्रातृपद्मवनात्तस्मान्मदोत्कट इव द्विपः

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 10

सोऽब्रवीद्भीमकर्माणं भीमसेनमवस्थितम्

वृकोदर न युक्तं ते वचनं वक्तुमीदृशम्

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 11

क्षत्रियाणां बलं ज्येष्ठं योद्धव्यं क्षत्रबन्धुना

शूराणां च नदीनां च प्रभवा दुर्विदाः किल

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 12

सलिलादुत्थितो वह्निर्येन व्याप्तं चराचरम्

दधीचस्यास्थितो वज्रं कृतं दानवसूदनम्

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 13

आग्नेयः कृत्तिकापुत्रो रौद्रो गाङ्गेय इत्यपि

श्रूयते भगवान्देवः सर्वगुह्यमयो गुहः

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 14

क्षत्रियाभ्यश्च ये जाता ब्राह्मणास्ते च विश्रुताः

आचार्यः कलशाज्जातः शरस्तम्बाद्गुरुः कृपः

भवतां च यथा जन्म तदप्यागमितं नृपैः

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 15

सकुण्डलं सकवचं दिव्यलक्षणलक्षितम्

कथमादित्यसंकाशं मृगी व्याघ्रं जनिष्यति

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 16

पृथिवीराज्यमर्होऽयं नाङ्गराज्यं नरेश्वरः

अनेन बाहुवीर्येण मया चाज्ञानुवर्तिना

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 17

यस्य वा मनुजस्येदं न क्षान्तं मद्विचेष्टितम्

रथमारुह्य पद्भ्यां वा विनामयतु कार्मुकम्

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 18

ततः सर्वस्य रङ्गस्य हाहाकारो महानभूत्

साधुवादानुसंबद्धः सूर्यश्चास्तमुपागमत्

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 19

ततो दुर्योधनः कर्णमालम्ब्याथ करे नृप

दीपिकाग्निकृतालोकस्तस्माद्रङ्गाद्विनिर्ययौ

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 20

पाण्डवाश्च सहद्रोणाः सकृपाश्च विशां पते

भीष्मेण सहिताः सर्वे ययुः स्वं स्वं निवेशनम्

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 21

अर्जुनेति जनः कश्चित्कश्चित्कर्णेति भारत

कश्चिद्दुर्योधनेत्येवं ब्रुवन्तः प्रस्थितास्तदा

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 22

कुन्त्याश्च प्रत्यभिज्ञाय दिव्यलक्षणसूचितम्

पुत्रमङ्गेश्वरं स्नेहाच्छन्ना प्रीतिरवर्धत

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 23

दुर्योधनस्यापि तदा कर्णमासाद्य पार्थिव

भयमर्जुनसांजातं क्षिप्रमन्तरधीयत

Mahabharata

Adi Parva, Adhyaya 127, Verse 24

स चापि वीरः कृतशस्त्रनिश्रमः; परेण साम्नाभ्यवदत्सुयोधनम्

युधिष्ठिरस्याप्यभवत्तदा मति;र्न कर्णतुल्योऽस्ति धनुर्धरः क्षितौ