Stri Parva, Adhyaya 26

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ गान्धारि मा च शोके मनः कृथाः

तवैव ह्यपराधेन कुरवो निधनं गताः

या त्वं पुत्रं दुरात्मानमीर्षुमत्यन्तमानिनम्

दुर्योधनं पुरस्कृत्य दुष्कृतं साधु मन्यसे

निष्ठुरं वैरपरुषं वृद्धानां शासनातिगम्

कथमात्मकृतं दोषं मय्याधातुमिहेच्छसि

मृतं वा यदि वा नष्टं योऽतीतमनुशोचति

दुःखेन लभते दुःखं द्वावनर्थौ प्रपद्यते

तपोर्थीयं ब्राह्मणी धत्त गर्भं; गौर्वोढारं धावितारं तुरंगी

शूद्रा दासं पशुपालं तु वैश्या; वधार्थीयं त्वद्विधा राजपुत्री

तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य पुनरुक्तं वचोऽप्रियम्

तूष्णीं बभूव गान्धारी शोकव्याकुललोचना

धृतराष्ट्रस्तु राजर्षिर्निगृह्याबुद्धिजं तमः

पर्यपृच्छत धर्मात्मा धर्मराजं युधिष्ठिरम्

जीवतां परिमाणज्ञः सैन्यानामसि पाण्डव

हतानां यदि जानीषे परिमाणं वदस्व मे

दशायुतानामयुतं सहस्राणि च विंशतिः

कोट्यः षष्टिश्च षट्चैव येऽस्मिन्राजमृधे हताः

अलक्ष्याणां तु वीराणां सहस्राणि चतुर्दश

दश चान्यानि राजेन्द्र शतं षष्टिश्च पञ्च च

युधिष्ठिर गतिं कां ते गताः पुरुषसत्तमाः

आचक्ष्व मे महाबाहो सर्वज्ञो ह्यसि मे मतः

यैर्हुतानि शरीराणि हृष्टैः परमसंयुगे

देवराजसमाँल्लोकान्गतास्ते सत्यविक्रमाः

ये त्वहृष्टेन मनसा मर्तव्यमिति भारत

युध्यमाना हताः संख्ये ते गन्धर्वैः समागताः

ये तु संग्रामभूमिष्ठा याचमानाः पराङ्मुखाः

शस्त्रेण निधनं प्राप्ता गतास्ते गुह्यकान्प्रति

पीड्यमानाः परैर्ये तु हीयमाना निरायुधाः

ह्रीनिषेधा महात्मानः परानभिमुखा रणे

छिद्यमानाः शितैः शस्त्रैः क्षत्रधर्मपरायणाः

गतास्ते ब्रह्मसदनं हता वीराः सुवर्चसः

ये तत्र निहता राजन्नन्तरायोधनं प्रति

यथा कथंचित्ते राजन्संप्राप्ता उत्तरान्कुरून्

केन ज्ञानबलेनैवं पुत्र पश्यसि सिद्धवत्

तन्मे वद महाबाहो श्रोतव्यं यदि वै मया

निदेशाद्भवतः पूर्वं वने विचरता मया

तीर्थयात्राप्रसङ्गेन संप्राप्तोऽयमनुग्रहः

देवर्षिर्लोमशो दृष्टस्ततः प्राप्तोऽस्म्यनुस्मृतिम्

दिव्यं चक्षुरपि प्राप्तं ज्ञानयोगेन वै पुरा

येऽत्रानाथा जनस्यास्य सनाथा ये च भारत

कच्चित्तेषां शरीराणि धक्ष्यन्ति विधिपूर्वकम्

न येषां सन्ति कर्तारो न च येऽत्राहिताग्नयः

वयं च कस्य कुर्यामो बहुत्वात्तात कर्मणः

यान्सुपर्णाश्च गृध्राश्च विकर्षन्ति ततस्ततः

तेषां तु कर्मणा लोका भविष्यन्ति युधिष्ठिर

एवमुक्तो महाप्राज्ञः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः

आदिदेश सुधर्माणं धौम्यं सूतं च संजयम्

विदुरं च महाबुद्धिं युयुत्सुं चैव कौरवम्

इन्द्रसेनमुखांश्चैव भृत्यान्सूतांश्च सर्वशः

भवन्तः कारयन्त्वेषां प्रेतकार्याणि सर्वशः

यथा चानाथवत्किंचिच्छरीरं न विनश्यति

शासनाद्धर्मराजस्य क्षत्ता सूतश्च संजयः

सुधर्मा धौम्यसहित इन्द्रसेनादयस्तथा

चन्दनागुरुकाष्ठानि तथा कालीयकान्युत

घृतं तैलं च गन्धांश्च क्षौमाणि वसनानि च

समाहृत्य महार्हाणि दारूणां चैव संचयान्

रथांश्च मृदितांस्तत्र नानाप्रहरणानि च

चिताः कृत्वा प्रयत्नेन यथामुख्यान्नराधिपान्

दाहयामासुरव्यग्रा विधिदृष्टेन कर्मणा