Stri Parva, Adhyaya 23

एष शल्यो हतः शेते साक्षान्नकुलमातुलः

धर्मज्ञेन सता तात धर्मराजेन संयुगे

यस्त्वया स्पर्धते नित्यं सर्वत्र पुरुषर्षभ

स एष निहतः शेते मद्रराजो महारथः

येन संगृह्णता तात रथमाधिरथेर्युधि

जयार्थं पाण्डुपुत्राणां तथा तेजोवधः कृतः

अहो धिक्पश्य शल्यस्य पूर्णचन्द्रसुदर्शनम्

मुखं पद्मपलाशाक्षं वडैरादष्टमव्रणम्

एषा चामीकराभस्य तप्तकाञ्चनसप्रभा

आस्याद्विनिःसृता जिह्वा भक्ष्यते कृष्ण पक्षिभिः

युधिष्ठिरेण निहतं शल्यं समितिशोभनम्

रुदन्त्यः पर्युपासन्ते मद्रराजकुलस्त्रियः

एताः सुसूक्ष्मवसना मद्रराजं नरर्षभम्

क्रोशन्त्यभिसमासाद्य क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभम्

शल्यं निपतितं नार्यः परिवार्याभितः स्थिताः

वाशिता गृष्टयः पङ्के परिमग्नमिवर्षभम्

शल्यं शरणदं शूरं पश्यैनं रथसत्तमम्

शयानं वीरशयने शरैर्विशकलीकृतम्

एष शैलालयो राजा भगदत्तः प्रतापवान्

गजाङ्कुशधरः श्रेष्ठः शेते भुवि निपातितः

यस्य रुक्ममयी माला शिरस्येषा विराजते

श्वापदैर्भक्ष्यमाणस्य शोभयन्तीव मूर्धजान्

एतेन किल पार्थस्य युद्धमासीत्सुदारुणम्

लोमहर्षणमत्युग्रं शक्रस्य बलिना यथा

योधयित्वा महाबाहुरेष पार्थं धनंजयम्

संशयं गमयित्वा च कुन्तीपुत्रेण पातितः

यस्य नास्ति समो लोके शौर्ये वीर्ये च कश्चन

स एष निहतः शेते भीष्मो भीष्मकृदाहवे

पश्य शांतनवं कृष्ण शयानं सूर्यवर्चसम्

युगान्त इव कालेन पातितं सूर्यमम्बरात्

एष तप्त्वा रणे शत्रूञ्शस्त्रतापेन वीर्यवान्

नरसूर्योऽस्तमभ्येति सूर्योऽस्तमिव केशव

शरतल्पगतं वीरं धर्मे देवापिना समम्

शयानं वीरशयने पश्य शूरनिषेविते

कर्णिनालीकनाराचैरास्तीर्य शयनोत्तमम्

आविश्य शेते भगवान्स्कन्दः शरवणं यथा

अतूलपूर्णं गाङ्गेयस्त्रिभिर्बाणैः समन्वितम्

उपधायोपधानाग्र्यं दत्तं गाण्डीवधन्वना

पालयानः पितुः शास्त्रमूर्ध्वरेता महायशाः

एष शांतनवः शेते माधवाप्रतिमो युधि

धर्मात्मा तात धर्मज्ञः पारंपर्येण निर्णये

अमर्त्य इव मर्त्यः सन्नेष प्राणानधारयत्

नास्ति युद्धे कृती कश्चिन्न विद्वान्न पराक्रमी

यत्र शांतनवो भीष्मः शेतेऽद्य निहतः परैः

स्वयमेतेन शूरेण पृच्छ्यमानेन पाण्डवैः

धर्मज्ञेनाहवे मृत्युराख्यातः सत्यवादिना

प्रनष्टः कुरुवंशश्च पुनर्येन समुद्धृतः

स गतः कुरुभिः सार्धं महाबुद्धिः पराभवम्

धर्मेषु कुरवः कं नु परिप्रक्ष्यन्ति माधव

गते देवव्रते स्वर्गं देवकल्पे नरर्षभे

अर्जुनस्य विनेतारमाचार्यं सात्यकेस्तथा

तं पश्य पतितं द्रोणं कुरूणां गुरुसत्तमम्

अस्त्रं चतुर्विधं वेद यथैव त्रिदशेश्वरः

भार्गवो वा महावीर्यस्तथा द्रोणोऽपि माधव

यस्य प्रसादाद्बीभत्सुः पाण्डवः कर्म दुष्करम्

चकार स हतः शेते नैनमस्त्राण्यपालयन्

यं पुरोधाय कुरव आह्वयन्ति स्म पाण्डवान्

सोऽयं शस्त्रभृतां श्रेष्ठो द्रोणः शस्त्रैः पृथक्कृतः

यस्य निर्दहतः सेनां गतिरग्नेरिवाभवत्

स भूमौ निहतः शेते शान्तार्चिरिव पावकः