Stri Parva, Adhyaya 8

विदुरस्य तु तद्वाक्यं निशम्य कुरुसत्तमः

पुत्रशोकाभिसंतप्तः पपात भुवि मूर्छितः

तं तथा पतितं भूमौ निःसंज्ञं प्रेक्ष्य बान्धवाः

कृष्णद्वैपायनश्चैव क्षत्ता च विदुरस्तथा

संजयः सुहृदश्चान्ये द्वाःस्था ये चास्य संमताः

जलेन सुखशीतेन तालवृन्तैश्च भारत

पस्पृशुश्च करैर्गात्रं वीजमानाश्च यत्नतः

अन्वासन्सुचिरं कालं धृतराष्ट्रं तथागतम्

अथ दीर्घस्य कालस्य लब्धसंज्ञो महीपतिः

विललाप चिरं कालं पुत्राधिभिरभिप्लुतः

धिगस्तु खलु मानुष्यं मानुष्ये च परिग्रहम्

यतोमूलानि दुःखानि संभवन्ति मुहुर्मुहुः

पुत्रनाशेऽर्थनाशे च ज्ञातिसंबन्धिनामपि

प्राप्यते सुमहद्दुःखं विषाग्निप्रतिमं विभो

येन दह्यन्ति गात्राणि येन प्रज्ञा विनश्यति

येनाभिभूतः पुरुषो मरणं बहु मन्यते

तदिदं व्यसनं प्राप्तं मया भाग्यविपर्ययात्

तच्चैवाहं करिष्यामि अद्यैव द्विजसत्तम

इत्युक्त्वा तु महात्मानं पितरं ब्रह्मवित्तमम्

धृतराष्ट्रोऽभवन्मूढः शोकं च परमं गतः

अभूच्च तूष्णीं राजासौ ध्यायमानो महीपते

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा कृष्णद्वैपायनः प्रभुः

पुत्रशोकाभिसंतप्तं पुत्रं वचनमब्रवीत्

धृतराष्ट्र महाबाहो यत्त्वां वक्ष्यामि तच्छृणु

श्रुतवानसि मेधावी धर्मार्थकुशलस्तथा

न तेऽस्त्यविदितं किंचिद्वेदितव्यं परंतप

अनित्यतां हि मर्त्यानां विजानासि न संशयः

अध्रुवे जीवलोके च स्थाने वाशाश्वते सति

जीविते मरणान्ते च कस्माच्छोचसि भारत

प्रत्यक्षं तव राजेन्द्र वैरस्यास्य समुद्भवः

पुत्रं ते कारणं कृत्वा कालयोगेन कारितः

अवश्यं भवितव्ये च कुरूणां वैशसे नृप

कस्माच्छोचसि ताञ्शूरान्गतान्परमिकां गतिम्

जानता च महाबाहो विदुरेण महात्मना

यतितं सर्वयत्नेन शमं प्रति जनेश्वर

न च दैवकृतो मार्गः शक्यो भूतेन केनचित्

घटतापि चिरं कालं नियन्तुमिति मे मतिः

देवतानां हि यत्कार्यं मया प्रत्यक्षतः श्रुतम्

तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि कथं स्थैर्यं भवेत्तव

पुराहं त्वरितो यातः सभामैन्द्रीं जितक्लमः

अपश्यं तत्र च तदा समवेतान्दिवौकसः

नारदप्रमुखांश्चापि सर्वान्देवऋषींस्तथा

तत्र चापि मया दृष्टा पृथिवी पृथिवीपते

कार्यार्थमुपसंप्राप्ता देवतानां समीपतः

उपगम्य तदा धात्री देवानाह समागतान्

यत्कार्यं मम युष्माभिर्ब्रह्मणः सदने तदा

प्रतिज्ञातं महाभागास्तच्छीघ्रं संविधीयताम्

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा विष्णुर्लोकनमस्कृतः

उवाच प्रहसन्वाक्यं पृथिवीं देवसंसदि

धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां यस्तु ज्येष्ठः शतस्य वै

दुर्योधन इति ख्यातः स ते कार्यं करिष्यति

तं च प्राप्य महीपालं कृतकृत्या भविष्यसि

तस्यार्थे पृथिवीपालाः कुरुक्षेत्रे समागताः

अन्योन्यं घातयिष्यन्ति दृढैः शस्त्रैः प्रहारिणः

ततस्ते भविता देवि भारस्य युधि नाशनम्

गच्छ शीघ्रं स्वकं स्थानं लोकान्धारय शोभने

स एष ते सुतो राजँल्लोकसंहारकारणात्

कलेरंशः समुत्पन्नो गान्धार्या जठरे नृप

अमर्षी चपलश्चापि क्रोधनो दुष्प्रसाधनः

दैवयोगात्समुत्पन्ना भ्रातरश्चास्य तादृशाः

शकुनिर्मातुलश्चैव कर्णश्च परमः सखा

समुत्पन्ना विनाशार्थं पृथिव्यां सहिता नृपाः

एतमर्थं महाबाहो नारदो वेद तत्त्वतः

आत्मापराधात्पुत्रास्ते विनष्टाः पृथिवीपते

मा ताञ्शोचस्व राजेन्द्र न हि शोकेऽस्ति कारणम्