Adi Parva, Adhyaya 74

यः परेषां नरो नित्यमतिवादांस्तितिक्षति

देवयानि विजानीहि तेन सर्वमिदं जितम्

यः समुत्पतितं क्रोधं निगृह्णाति हयं यथा

स यन्तेत्युच्यते सद्भिर्न यो रश्मिषु लम्बते

यः समुत्पतितं क्रोधमक्रोधेन निरस्यति

देवयानि विजानीहि तेन सर्वमिदं जितम्

यः समुत्पतितं क्रोधं क्षमयेह निरस्यति

यथोरगस्त्वचं जीर्णां स वै पुरुष उच्यते

यः संधारयते मन्युं योऽतिवादांस्तितिक्षति

यश्च तप्तो न तपति दृढं सोऽर्थस्य भाजनम्

यो यजेदपरिश्रान्तो मासि मासि शतं समाः

न क्रुध्येद्यश्च सर्वस्य तयोरक्रोधनोऽधिकः

यत्कुमाराः कुमार्यश्च वैरं कुर्युरचेतसः

न तत्प्राज्ञोऽनुकुर्वीत विदुस्ते न बलाबलम्

वेदाहं तात बालापि धर्माणां यदिहान्तरम्

अक्रोधे चातिवादे च वेद चापि बलाबलम्

शिष्यस्याशिष्यवृत्तेर्हि न क्षन्तव्यं बुभूषता

तस्मात्संकीर्णवृत्तेषु वासो मम न रोचते

पुमांसो ये हि निन्दन्ति वृत्तेनाभिजनेन च

न तेषु निवसेत्प्राज्ञः श्रेयोर्थी पापबुद्धिषु

ये त्वेनमभिजानन्ति वृत्तेनाभिजनेन च

तेषु साधुषु वस्तव्यं स वासः श्रेष्ठ उच्यते

वाग्दुरुक्तं महाघोरं दुहितुर्वृषपर्वणः

न ह्यतो दुष्करतरं मन्ये लोकेष्वपि त्रिषु

यः सपत्नश्रियं दीप्तां हीनश्रीः पर्युपासते