Adi Parva, Adhyaya 37

एवमुक्तः स तेजस्वी शृङ्गी कोपसमन्वितः

मृतधारं गुरुं श्रुत्वा पर्यतप्यत मन्युना

स तं कृशमभिप्रेष्क्य सूनृतां वाचमुत्सृजन्

अपृच्छत कथं तातः स मेऽद्य मृतधारकः

राज्ञा परिक्षिता तात मृगयां परिधावता

अवसक्तः पितुस्तेऽद्य मृतः स्कन्धे भुजंगमः

किं मे पित्रा कृतं तस्य राज्ञोऽनिष्टं दुरात्मनः

ब्रूहि त्वं कृश तत्त्वेन पश्य मे तपसो बलम्

स राजा मृगयां यातः परिक्षिदभिमन्युजः

ससार मृगमेकाकी विद्ध्वा बाणेन पत्रिणा

न चापश्यन्मृगं राजा चरंस्तस्मिन्महावने

पितरं ते स दृष्ट्वैव पप्रच्छानभिभाषिणम्

तं स्थाणुभूतं तिष्ठन्तं क्षुत्पिपासाश्रमातुरः

पुनः पुनर्मृगं नष्टं पप्रच्छ पितरं तव

स च मौनव्रतोपेतो नैव तं प्रत्यभाषत

तस्य राजा धनुष्कोट्या सर्पं स्कन्धे समासृजत्

शृङ्गिंस्तव पिताद्यासौ तथैवास्ते यतव्रतः

सोऽपि राजा स्वनगरं प्रतियातो गजाह्वयम्

श्रुत्वैवमृषिपुत्रस्तु दिवं स्तब्ध्वेव विष्ठितः

कोपसंरक्तनयनः प्रज्वलन्निव मन्युना

आविष्टः स तु कोपेन शशाप नृपतिं तदा

वार्युपस्पृश्य तेजस्वी क्रोधवेगबलात्कृतः

योऽसौ वृद्धस्य तातस्य तथा कृच्छ्रगतस्य च

स्कन्धे मृतमवास्राक्षीत्पन्नगं राजकिल्बिषी

तं पापमतिसंक्रुद्धस्तक्षकः पन्नगोत्तमः

आशीविषस्तिग्मतेजा मद्वाक्यबलचोदितः

सप्तरात्रादितो नेता यमस्य सदनं प्रति

द्विजानामवमन्तारं कुरूणामयशस्करम्

इति शप्त्वा नृपं क्रुद्धः शृङ्गी पितरमभ्ययात्

आसीनं गोचरे तस्मिन्वहन्तं शवपन्नगम्

स तमालक्ष्य पितरं शृङ्गी स्कन्धगतेन वै

शवेन भुजगेनासीद्भूयः क्रोधसमन्वितः

दुःखाच्चाश्रूणि मुमुचे पितरं चेदमब्रवीत्

श्रुत्वेमां धर्षणां तात तव तेन दुरात्मना

राज्ञा परिक्षिता कोपादशपं तमहं नृपम्

यथार्हति स एवोग्रं शापं कुरुकुलाधमः

सप्तमेऽहनि तं पापं तक्षकः पन्नगोत्तमः

वैवस्वतस्य भवनं नेता परमदारुणम्

तमब्रवीत्पिता ब्रह्मंस्तथा कोपसमन्वितम्

न मे प्रियं कृतं तात नैष धर्मस्तपस्विनाम्

वयं तस्य नरेन्द्रस्य विषये निवसामहे

न्यायतो रक्षितास्तेन तस्य पापं न रोचये

सर्वथा वर्तमानस्य राज्ञो ह्यस्मद्विधैः सदा

क्षन्तव्यं पुत्र धर्मो हि हतो हन्ति न संशयः

यदि राजा न रक्षेत पीडा वै नः परा भवेत्

न शक्नुयाम चरितुं धर्मं पुत्र यथासुखम्

रक्ष्यमाणा वयं तात राजभिः शास्त्रदृष्टिभिः

चरामो विपुलं धर्मं तेषां चांशोऽस्ति धर्मतः

परिक्षित्तु विशेषेण यथास्य प्रपितामहः

रक्षत्यस्मान्यथा राज्ञा रक्षितव्याः प्रजास्तथा

तेनेह क्षुधितेनाद्य श्रान्तेन च तपस्विना

अजानता व्रतमिदं कृतमेतदसंशयम्

तस्मादिदं त्वया बाल्यात्सहसा दुष्कृतं कृतम्

न ह्यर्हति नृपः शापमस्मत्तः पुत्र सर्वथा