Adi Parva, Adhyaya 32

जाता वै भुजगास्तात वीर्यवन्तो दुरासदाः

शापं तं त्वथ विज्ञाय कृतवन्तो नु किं परम्

तेषां तु भगवाञ्शेषस्त्यक्त्वा कद्रूं महायशाः

तपो विपुलमातस्थे वायुभक्षो यतव्रतः

गन्धमादनमासाद्य बदर्यां च तपोरतः

गोकर्णे पुष्करारण्ये तथा हिमवतस्तटे

तेषु तेषु च पुण्येषु तीर्थेष्वायतनेषु च

एकान्तशीली नियतः सततं विजितेन्द्रियः

तप्यमानं तपो घोरं तं ददर्श पितामहः

परिशुष्कमांसत्वक्स्नायुं जटाचीरधरं प्रभुम्

तमब्रवीत्सत्यधृतिं तप्यमानं पितामहः

किमिदं कुरुषे शेष प्रजानां स्वस्ति वै कुरु

त्वं हि तीव्रेण तपसा प्रजास्तापयसेऽनघ

ब्रूहि कामं च मे शेष यत्ते हृदि चिरं स्थितम्

सोदर्या मम सर्वे हि भ्रातरो मन्दचेतसः

सह तैर्नोत्सहे वस्तुं तद्भवाननुमन्यताम्

अभ्यसूयन्ति सततं परस्परममित्रवत्

ततोऽहं तप आतिष्ठे नैतान्पश्येयमित्युत

न मर्षयन्ति सततं विनतां ससुतां च ते

अस्माकं चापरो भ्राता वैनतेयः पितामह

तं च द्विषन्ति तेऽत्यर्थं स चापि सुमहाबलः

वरप्रदानात्स पितुः कश्यपस्य महात्मनः

सोऽहं तपः समास्थाय मोक्ष्यामीदं कलेवरम्

कथं मे प्रेत्यभावेऽपि न तैः स्यात्सह संगमः

जानामि शेष सर्वेषां भ्रातॄणां ते विचेष्टितम्

मातुश्चाप्यपराधाद्वै भ्रातॄणां ते महद्भयम्

कृतोऽत्र परिहारश्च पूर्वमेव भुजंगम

भ्रातॄणां तव सर्वेषां न शोकं कर्तुमर्हसि

वृणीष्व च वरं मत्तः शेष यत्तेऽभिकाङ्क्षितम्

दित्सामि हि वरं तेऽद्य प्रीतिर्मे परमा त्वयि

दिष्ट्या च बुद्धिर्धर्मे ते निविष्टा पन्नगोत्तम

अतो भूयश्च ते बुद्धिर्धर्मे भवतु सुस्थिरा

एष एव वरो मेऽद्य काङ्क्षितः प्रपितामह

धर्मे मे रमतां बुद्धिः शमे तपसि चेश्वर

प्रीतोऽस्म्यनेन ते शेष दमेन प्रशमेन च

त्वया त्विदं वचः कार्यं मन्नियोगात्प्रजाहितम्

इमां महीं शैलवनोपपन्नां; ससागरां साकरपत्तनां च

त्वं शेष सम्यक्चलितां यथाव;त्संगृह्य तिष्ठस्व यथाचला स्यात्

यथाह देवो वरदः प्रजापति;र्महीपतिर्भूतपतिर्जगत्पतिः

तथा महीं धारयितास्मि निश्चलां; प्रयच्छ तां मे शिरसि प्रजापते

अधो महीं गच्छ भुजंगमोत्तम; स्वयं तवैषा विवरं प्रदास्यति

इमां धरां धारयता त्वया हि मे; महत्प्रियं शेष कृतं भविष्यति

तथेति कृत्वा विवरं प्रविश्य स; प्रभुर्भुवो भुजगवराग्रजः स्थितः

बिभर्ति देवीं शिरसा महीमिमां; समुद्रनेमिं परिगृह्य सर्वतः

शेषोऽसि नागोत्तम धर्मदेवो; महीमिमां धारयसे यदेकः

अनन्तभोगः परिगृह्य सर्वां; यथाहमेवं बलभिद्यथा वा

अधो भूमेर्वसत्येवं नागोऽनन्तः प्रतापवान्

धारयन्वसुधामेकः शासनाद्ब्रह्मणो विभुः

सुपर्णं च सखायं वै भगवानमरोत्तमः

प्रादादनन्ताय तदा वैनतेयं पितामहः