Containing 148 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.
देवासुरयुद्धे कालप्रह्रादयोर्युद्धम् KAla engages prahrAda in the battle between bwetween deva-s and asura-s वृषपर्वणः निष्कुम्भेन विश्वेदेवेन सार्द्धं, प्रह्रादस्य कालेन सार्द्धं घोरयुद्धस्य वर्णनं वैशम्पायन उवाच ।
वृषपर्वा तु दैत्येन्द्रो विश्वमद्भुतदर्शनम् ।
निष्कुम्भं योधयामास लोहितार्कसमद्युतिम् ॥ १॥
क्रोधमूर्च्छितवक्त्रस्तु धुन्वन् परमकार्मुकम् ।
धनूंषि प्रेक्ष्य शत्रूणां सारथिं त्वरितोऽब्रवीत् ॥ २॥
अत्रैव तावत् त्वरितं नय मे सारथे रथम् ।
एते देवाश्च सहिता घ्नन्ति नः समरे बलम् ॥ ३॥
एतान् निहन्तुमिच्छामि समरश्लाघिनो रणे ॥
एतैर्हि दानवानीकं कृतच्छिद्रमिदं महत् ॥ ४॥
ततः प्रजविताश्वेन रथेन रथिनां वरः ॥
अरीनभ्यहनत् क्रुद्धः शरजालैर्महासुरः ॥ ५॥
न स्थातुं देवताः शक्ताः किं पुनर्योद्धुमाहवे ॥
वृषपर्वेषुनिर्भिन्नाः सर्व एवाभिदुद्रुवुः ॥ ६॥
तान् मृत्युवशमापन्नान् वैवस्वतवशं गतान् ॥
समीक्ष्य निहतांज्ञातीनवतस्थे महासुरः ॥ ७॥
दृष्ट्वा तं तत्र निष्कुम्भं सर्वे ते त्रिदशोत्तमाः ।
समेत्य सहिताः सर्वे द्रुतं तं पर्यवारयन् ॥ ८॥
व्यवस्थितं तु निष्कुम्भं दृष्ट्वा त्रिदशसत्तमम् ।
बभूवुर्बलवन्तो वै तस्यास्त्रबलतेजसा ॥ ९॥
वृषपर्वा तु शैलाभं निष्कुम्भं समरे स्थितम् ।
महेन्द्र इव धाराभिः शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ३.५९.१०॥
अचिन्तयित्वा तु शराञ्छरीरे पतितान् बहून् ।
स्थितश्च प्रमुखे श्रीमान् ससैन्यः स महाबलः ॥ ११॥
सम्प्रहस्य महातेजा वृषपर्वाणमाहवे ।
अभिदुद्राव वेगेन कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ १२॥
तस्य त्वाधावमानस्य दीप्यमानस्य तेजसा ॥
बभूव रूपं दुर्धर्षं दीप्तस्येव विभावसोः ॥ १३॥
रथं त्यक्त्वा महातेजाः सक्रोधः समपद्यत ॥
वृक्षमुत्पाटयामास महातालं महोच्छ्रयम् ॥ १४॥
ततश्चिक्षेप तं वृक्षं निष्कुम्भो वृषपर्वणः ।
तं गृहीत्वा महावृक्षं पाणिनैकेन दानवः ॥ १५॥
विनद्य सुमहानादं भ्रामयित्वा च वीर्यवान् ॥
सगजान् सगजारोहान् सरथान् रथिनस्तथा ॥ १६॥
जघान दानवस्तेन शाखिना त्रिदशांस्तदा ॥
तमन्तकमिव क्रुद्धं समरे प्राणहारिणम् ॥ १७॥
वृषपर्वाणमासाद्य त्रिदशा विप्रदुद्रुवुः ।
तमापतन्तं सङ्क्रुद्धं त्रिदशानां भयावहम् ॥ १८॥
आलोक्य धन्वी निष्कुम्भश्चुक्रोध च ननाद च ।
स तत्र निशितैर्बाणैस्त्रिंशद्भिर्मर्मभेदिभिः ॥ १९॥
निर्बिभेद महावीर्यो निष्कुम्भो दानवाधिपम् ॥
शरशक्तिभिरुग्राभिदैत्यानामधिपोऽप्यमुम् ॥ ३.५९.२०॥
विद्धः स रणमध्यस्थो रुधिरं प्रास्रवद् बहु ॥