Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे

Containing 167 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 1

कार्तिकेयापयानम्, बाणबाहुच्छेदनं, बाणस्य हराद्वरलाभादिकीर्तनं च KArtikeya beaten back, bANa's hands cut off and bANaa blessed with boons from shiva स्वामी कार्तिकेयस्य श्रीकृष्णेन सह युद्धे स्वामी कार्तिकेयस्य पराजयं, कोटव्या देव्या कार्तिकेयस्य रक्षणं, बाणासुरस्य श्रीकृष्णेन सह युद्धं, श्रीकृष्णेन बाणासुरस्य सहस्रभुजानां कर्तनं, महादेवेन बाणासुराय महाकालभवनस्य वरदानं जनमेजय उवाच ।

अपयाते ततो देवे कृष्णे चैव महात्मनि ।

पुनश्चासीत् कथं युद्धं परेषां लोमहर्षणम् ॥ १॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 2

वैशम्पायन उवाच ।

कुम्भाण्डसङ्गृहीते तु रथे तिष्ठन् गुहस्तदा ।

अभिदुद्राव कृष्णं च बलं प्रद्युम्नमेव च ॥ २॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 3

ततः शरशतैरुग्रैस्तान्विव्याध रणे गुहः ।

अमर्षरोषसङ्क्रुद्धः कुमारः प्रवरो नदन् ॥ ३॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 4

शरसंवृतगात्रास्ते त्रयस्त्रय इवाग्नयः ।

शोणितौघप्लुतैर्गात्रैः प्रायुध्यन्त गुहं ततः ॥ ४॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 5

ततस्ते युद्धमार्गज्ञास्त्रयस्त्रिभिरनुत्तमैः ।

वायव्याग्नेयपार्जन्यैर्बिभिदुर्दीप्ततेजसः ॥ ५॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 6

तानस्त्रांस्त्रिभिरेवास्त्रैर्विनिवार्य स पावकिः ।

शैलवारुणसावित्रैस्तान्स विव्याध कोपवान् ॥ ६॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 7

तस्य दीप्तशरौघस्य दीप्तचापधरस्य च ।

शरौघानस्त्रमायाभिर्ग्रसन्ति स्म महात्मनः ।

यदा तदा गुहः क्रुद्धः प्रज्वलन्निव तेजसा ॥ ७॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 8

अस्त्रं ब्रह्मशिरो नाम कालकल्पं दुरासदम् ।

सन्दष्टौष्ठपुटः सङ्ख्ये जगृहे पावकिः प्रभुः ॥ ८॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 9

प्रयुक्ते ब्रह्मशिरसि सहस्रांशुसमप्रभे ।

उग्रे परमदुर्धर्षे लोकक्षयकरे तथा ॥ ९॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 10

हाहाभूतेषु सर्वेषु प्रधावत्सु समन्ततः ।

अस्त्रतेजःप्रमूढे तु विषण्णे जगति प्रभुः ।

केशवः केशिमथनश्चक्रं जग्राह वीर्यवान् ॥ २.१२६.१०॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 11

सर्वेषामस्त्रवीर्याणां वारणं घातनं तथा ।

चक्रमप्रतिचक्रस्य लोके ख्यातं महात्मनः ॥ ११॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 12

अस्त्रं ब्रह्मशिरस्तेन निष्प्रभं कृतमोजसा ।

घनैरिवातपापाये सवितुर्मण्डलं यथा ॥ १२॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 13

ततो निष्प्रभतां याते नष्टवीर्ये महौजसि ।

तस्मिन् ब्रह्मशिरस्यस्त्रे क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ १३॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 14

गुहः प्रजज्वाल रणे हविषेवाग्निरुल्बणः ।

शत्रुघ्नीं ज्वलितां दिव्यां शक्तिं जग्राह काञ्चनीम् ॥ १४॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 15

अमोघां दयितां घोरां सर्वलोकभयावहाम् ।

तां प्रदीप्तां महोल्काभां युगान्ताग्निसमप्रभाम् ।

घण्टामालाकुलां दिव्यां चिक्षेप रुषितो गुहः ॥ १५॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 16

ननाद बलवच्चापि नादं शत्रुभयङ्करम् ।

सा च क्षिप्ता तदा तेन ब्रह्मण्येन महात्मना ॥ १६॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 17

जृम्भमाणेव गगने सम्प्रदीप्तमुखी तदा ।

आधावत महाशक्तिः कृष्णस्य वधकाङ्क्षिणी ॥ १७॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 18

भृशं विषण्णः शक्रोऽपि सर्वामरगणैर्वृतः ।

शक्तिं प्रज्वलितां दृष्ट्वा दग्धः कृष्णेति चाब्रवीत् ॥ १८॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 19

तां समीपमनुप्राप्तां महाशक्तिं महामृधे ।

हुङ्कारेणैव निर्भर्त्स्य पातयामास भूतले ॥ १९॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 20

पतितायां महाशक्त्यां साधुसाध्विति सर्वशः ।

सिंहनादं ततश्चक्रुः सर्वे देवाः सवासवाः ॥ २.१२६.२०॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 21

ततो देवेषु नर्दत्सु वासुदेवः प्रतापवान् ।

पुनश्चक्रं स जग्राह दैत्यान्तकरणं रणे ॥ २१॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 22

व्याविध्यमाने चक्रे तु कृष्णेनाप्रतिमौजसा ।

कुमाररक्षणार्थाय बिभ्रती सुतनुं तदा ॥ २२॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 23

दिग्वासा देववचनात् प्रविष्टा तत्र कोटवी ।

लम्बमाना महाभागा भागो देव्यास्तथाष्टमः ।

चित्रा कनकशक्तिस्तु सा च नग्ना स्थितान्तरे ॥ २३॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 24

अथान्तरात् कुमारस्य देवीं दृष्ट्वा महाभुजः ।

पराङ्मुखस्ततो वाक्यमुवाच मधुसूदनः ॥ २४॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 25

श्रीभगवानुवाच ।

अपगच्छापगच्छ त्वं धिक् त्वामिति वचोऽब्रवीत् ।

किमेवं कुरुषे विघ्नं निश्चितस्य वधं प्रति ॥ २५॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 26

वैशम्पायन उवाच ।

श्रुत्वैवं वचनं तस्य कोटवी तु तदा विभोः ।

नैव वासः समाधत्ते कुमारपरिरक्षणात् ॥ २६॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 27

श्रीभगवानुवाच ।

अपवाह्य गुहं शीघ्रमपयाहि रणाजिरात् ।

स्वस्ति ह्येवं भवेदद्य योत्स्यतो योत्स्यता मया ॥ २७॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 28

तां च दृष्ट्वा स्थितां देवो हरिः सङ्ग्राममूर्धनि ।

सञ्जहार ततश्चक्रं भगवान् वासवानुजः ॥ २८॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 29

एवं कृते तु कृष्णेन देवदेवेन धीमता ।

अपवाह्य गुहं देवी हरसान्निध्यमागता ॥ २९॥

Harivamsha Purana

हरिवंशपर्व, अध्याय 126: उषाहरणे, Verse 30

एतस्मिन्नन्तरे चैव वर्तमाने महाभये ।

कुमारे रक्षिते देव्या बाणस्तं देशमाययौ ॥ २.१२६.३०॥