सुरथवैश्यवरप्रदानं नाम त्रयोदशोऽध्यायः (Boons to King Suratha and Samadhi Vaishya)

पाशाङ्कुशवराभीतिर्धारयन्तीं शिवां भजे ॥

ॐ ऋषिरुवाच ॥ १३.१॥

एवं प्रभावा सा देवी ययेदं धार्यते जगत् ॥ १३.२॥

तया त्वमेष वैश्यश्च तथैवान्ये विवेकिनः ॥ १३.३॥

तामुपैहि महाराज शरणं परमेश्वरीम् ॥ १३.४॥

आराधिता सैव नृणां भोगस्वर्गापवर्गदा ॥ १३.५॥

मार्कण्डेय उवाच ॥ १३.६॥

इति तस्य वचः श्रुत्वा सुरथः स नराधिपः ॥ १३.७॥

निर्विण्णोऽतिममत्वेन राज्यापहरणेन च ॥ १३.८॥

सन्दर्शनार्थमम्बाया नदीपुलिनमास्थितः ॥ १३.९॥

तौ तस्मिन् पुलिने देव्याः कृत्वा मूर्तिं महीमयीम् ॥ १३.१०॥

निराहारौ यतात्मानौ तन्मनस्कौ समाहितौ ॥ १३.११॥

एवं समाराधयतोस्त्रिभिर्वर्षैर्यतात्मनोः ॥ १३.१२॥

परितुष्टा जगद्धात्री प्रत्यक्षं प्राह चण्डिका ॥ १३.१३॥

देव्युवाच ॥ १३.१४॥

मत्तस्तत्प्राप्यतां सर्वं परितुष्टा ददामिते ॥ १३.१५॥

मार्कण्डेय उवाच ॥ १३.१६॥

अत्रैव च निजं राज्यं हतशत्रुबलं बलात् ॥ १३.१७॥

ममेत्यहमिति प्राज्ञः सङ्गविच्युतिकारकम् ॥ १३.१८॥

देव्युवाच ॥ १३.१९॥

स्वल्पैरहोभिर्नृपते स्वं राज्यं प्राप्स्यते भवान् ॥ १३.२०॥

हत्वा रिपूनस्खलितं तव तत्र भविष्यति ॥ १३.२१॥

मृतश्च भूयः सम्प्राप्य जन्म देवाद्विवस्वतः ॥ १३.२२॥

सावर्णिको मनुर्नाम भवान्भुवि भविष्यति ॥ १३.२३॥

वैश्यवर्य त्वया यश्च वरोऽस्मत्तोऽभिवाञ्छितः ॥ १३.२४॥

तं प्रयच्छामि संसिद्ध्यै तव ज्ञानं भविष्यति ॥ १३.२५॥

मार्कण्डेय उवाच ॥ १३.२६॥

इति दत्त्वा तयोर्देवी यथाभिलषितं वरम् ॥ १३.२७॥

एवं देव्या वरं लब्ध्वा सुरथः क्षत्रियर्षभः ॥ १३.२८॥

सूर्याज्जन्म समासाद्य सावर्णिर्भविता मनुः ॥ १३.२९॥

सूर्याज्जन्म समासाद्य सावर्णिर्भविता मनुः ॥

क्लीं ॐ ॥

॥

सुरथवैश्ययोर्वरप्रदानं नाम त्रयोदशोऽध्यायः ॥ १३॥

उवाच ६, अर्धश्लोकाः ११, श्लोकाः १२, एवमादितः ॥ ७००॥

समस्ता उवाचमन्त्राः ५७, अर्धश्लोकाः ४२, श्लोकाः ५३५, अवदानानि ६६ ॥

॥

श्रीसप्तशतीदेवीमाहात्म्यं समाप्तम् ॥

॥

ॐ तत् सत् ॐ ॥

॥

यां गतिं समवाप्नोति न तां ब्रह्मादयः सुराः ॥ १॥

इदानीमनुकम्प्योऽहं यथेच्छसि तथा कुरु ॥ २॥

तत्सर्वं क्षम्यतां देवि प्रसीद परमेश्वरि ॥ ३॥

गृहाणार्चामिमां प्रीत्या प्रसीद परमेश्वरि ॥ ४॥

अतोऽहं विश्वरूपां त्वां नमामि परमेश्वरीम् ॥ ५॥

पूर्णं भवतु तत् सर्वं त्वत्प्रसादान्महेश्वरि ॥ ६॥

सङ्कल्पसिद्धिश्च सदैव जायताम् ॥ ७॥

तत् सर्वं साङ्गमास्तां भगवति वरदे त्वत्प्रसादात् प्रसीद ॥ ८॥

प्रसादं कुरु मे देवि दुर्गे देवि नमोऽस्तु ते ॥ ९॥

॥

इति अपराधक्षमापणस्तोत्रं समाप्तम् ॥

॥

मिन्द्राग्नी अहमश्विनोभा ॥ १॥

सुप्राव्ये यजमानाय सुन्वते ॥ २॥

भूरिस्थात्रां भूर्यावेशयन्तीम् ॥ ३॥

श्रुधि श्रुत श्रद्धिवं ते वदामि ॥ ४॥