शुम्भवधो नाम दशमोऽध्यायः (Slaying of Shumbha)

कामेश्वरीं हृदि भजामि धृतेन्दुलेखाम् ॥

ॐ ऋषिरुवाच ॥ १०.१॥

हन्यमानं बलं चैव शुम्भः क्रुद्धोऽब्रवीद्वचः ॥ १०.२॥

अन्यासां बलमाश्रित्य युद्ध्यसे चातिमानिनी ॥ १०.३॥

देव्युवाच ॥ १०.४॥

पश्यैता दुष्ट मय्येव विशन्त्यो मद्विभूतयः ॥ १०.५॥

तस्या देव्यास्तनौ जग्मुरेकैवासीत्तदाम्बिका ॥ १०.६॥

देव्युवाच ॥ १०.७॥

तत्संहृतं मयैकैव तिष्ठाम्याजौ स्थिरो भव ॥ १०.८॥

ऋषिरुवाच ॥ १०.९॥

पश्यतां सर्वदेवानामसुराणां च दारुणम् ॥ १०.१०॥

तयोर्युद्धमभूद्भूयः सर्वलोकभयङ्करम् ॥ १०.११॥

बभञ्ज तानि दैत्येन्द्रस्तत्प्रतीघातकर्तृभिः ॥ १०.१२॥

बभञ्ज लीलयैवोग्रहुङ्कारोच्चारणादिभिः ॥ १०.१३॥

सापि तत्कुपिता देवी धनुश्चिच्छेद चेषुभिः ॥ १०.१४॥

चिच्छेद देवी चक्रेण तामप्यस्य करे स्थिताम् ॥ १०.१५॥

अभ्यधा वत तां देवीं दैत्यानामधिपेश्वरः ॥ १०.१६॥

अश्वांश्च पातयामास रथं सारथिना सह ॥ १०.१७॥

जग्राह मुद्गरं घोरमम्बिकानिधनोद्यतः ॥ १०.१८॥

तथापि सोऽभ्यधावत्तां मुष्टिमुद्यम्य वेगवान् ॥ १०.१९॥

देव्यास्तं चापि सा देवी तलेनोरस्यताडयत् ॥ १०.२०॥

स दैत्यराजः सहसा पुनरेव तथोत्थितः ॥ १०.२१॥

तत्रापि सा निराधारा युयुधे तेन चण्डिका ॥ १०.२२॥

चक्रतुः प्रथमं सिद्धमुनिविस्मयकारकम् ॥ १०.२३॥

उत्पाट्य भ्रामयामास चिक्षेप धरणीतले ॥ १०.२४॥

अभ्यधावत दुष्टात्मा चण्डिकानिधनेच्छया ॥ १०.२५॥

जगत्यां पातयामास भित्त्वा शूलेन वक्षसि ॥ १०.२६॥

चालयन् सकलां पृथ्वीं साब्धिद्वीपां सपर्वताम् ॥ १०.२७॥

जगत्स्वास्थ्यमतीवाप निर्मलं चाभवन्नभः ॥ १०.२८॥

सरितो मार्गवाहिन्यस्तथासंस्तत्र पातिते ॥ १०.२९॥

बभूवुर्निहते तस्मिन् गन्धर्वा ललितं जगुः ॥ १०.३०॥

ववुः पुण्यास्तथा वाताः सुप्रभोऽभूद्दिवाकरः ॥ १०.३१॥

जज्वलुश्चाग्नयः शान्ताः शान्ता दिग्जनितस्वनाः ॥ १०.३२॥

॥

देवीमाहात्म्ये शुम्भवधो नाम दशमोऽध्यायः ॥ १०॥

॥

स्मेरमुखीं वरदाङ्कुशपाशाभीतिकरां प्रभजे भुवनेशीम् ॥

ॐ ऋषिरुवाच ॥ ११.१॥